Spielerei

Ik wandelde door de tuin van het resort naar de zonsondergang aan de Egeïsche Zee.

De hele dag was een Duits gezin bezig geweest met het maken van een kunstwerk. Nou ja kunstwerk is een wat groot woord, het is meer spielerei. Ze hadden een geul gegraven waarin het zeewater stroomde. Van het natte zand druppelden ze een burcht. Dit meisje had overdag ook meegeholpen.

Een burcht van druipsteen of beter gezegd van druipzand…

De ondergaande zon schoof iedere dag een stukje verder richting het Griekse eiland Samos.

Agastache ‘Rosie Posie’

In deze periode van quarantaine is het belangrijk dat we regelmatig de benen strekken. We zijn bevoorrecht dat we dat kunnen doen in onze ruime tuin. Het saaie en grijze herfstweer draagt er niet echt toe bij om te genieten van zo’n rondje door de tuin. Gisteren nam ik desondanks de camera met macro-objectief mee de tuin in. Ik vond een aantal hartjes. Deze hartjes plaats ik speciaal voor jullie als dank voor jullie medeleven…

Een tijdje geleden schreef ik over de nieuwe bloemenborder in onze tuin. In deze periode bloeien er nog steeds een aantal planten. Omdat de zon het al dagen laat afweten heb ik een kunstmatige zon gecreëerd door gebruik te maken van een externe flitser. De komende tijd zal ik zo nu en dan een bloemetje plaatsen op mijn weblog.

Agastache ‘Rosie Posie’

Europese bidsprinkhaan

Een van de fotoseries die ik ben kwijtgeraakt is de serie die ik maakte in Efeze (Ephesus). Als inleiding op dit onderwerp heb ik daarom een tweetal foto’s uit het Efeze-archief van 2019 gehaald…

Efeze heeft voor ons een bijzondere betekenis. Het is namelijk een bekende plaats uit de Bijbel. Apostel Paulus bracht meermalen een bezoek aan deze plaats tijdens zijn zendingsreizen. Zie ook deze site.  We zijn daar al meerdere keren geweest en ik heb daar dan ook al een meerdere fotoseries van. Toch is het ieder jaar weer anders. De opgravingen gaan door en we zien iedere keer toch weer andere dingen. Dit jaar zijn we bijvoorbeeld voor het eerst in het overdekte Terrassenhuis geweest. Dat was heel mooi en indrukwekkend. Het spijt me dan ook enorm dat die fotoserie is verdwenen…

De foto’s die horen bij het onderwerp, de Europese bidsprinkhaan zaten in een andere map. De inhoud van deze map is dus bewaard gebleven. We wandelden door Efeze toen ik iets zag liggen op het pad. Het leek op een takje totdat….

…het zich bewoog. Ik ging door de knieën hield mijn Nikon met macro-instelling dichtbij het ‘vreemde wezen’. Later op de computer kon ik het beestje determineren als een Europese bidsprinkhaan. Een zwanger vrouwtje. Bidsprinkhanen hebben de typische gewoonte om het voorste potenpaar in rust voor zich uit te houden, waarbij de dij en scheenbeen zijn samengeklapt. Hieraan is het eerste deel van de Nederlandstalige naam bidsprinkhanen te danken.  

De benaming, sprinkhaan is misleidend, want het zijn geen echte sprinkhanen. Ze zijn nauwer verwant aan kakkerlakken dan aan rechtvleugeligen  waartoe de sprinkhanen behoren. Bidsprinkhanen onderscheiden zich van de rechtvleugeligen doordat ze zonder uitzondering  carnivoor; ze staan bekend als vraatzuchtig en kannibalistisch. Het mannetje kan na de voortplanting opgegeten worden door het vrouwtje. Wanneer de eieren ontwikkelen, zwelt het achterlijf van het vrouwtje op en heeft zij extra voedingsstoffen nodig. Bidsprinkhanen hebben altijd een opgerichte lichaamshouding en nooit een kruipende, zoals bij sprinkhanen, kakkerlakken en krekels het geval is. Bron is deze site.

De Europese bidsprinkhaan komt algemeen voor in met name de zuidelijke delen van Europa, rond de Middellandse Zee. Door hun goede camouflage zijn ze echter niet zo eenvoudig te ontdekken. Het is wel bijzonder dat er uitgerekend in Efeze een bidsprinkhaan op ons pad kwam…

Saai grijs en kleurrijk…

Om de virussen te verjagen gaan hier iedere dag gedurende een kwartier alle ramen en deuren tegen elkaar open. Helaas lukt het niet altijd om er een frisse wind door te jagen, de meeste dagen is het hier namelijk bewolkt, saai grijs en windstil…

Ik werd net verrast met een prachtige bos bloemen van mijn collega’s. Deze kleurrijke bos leek me een mooie tegenhanger op bovenstaande saaie foto.

❤️

Zonsondergang

Dit was het uitzicht op de Egeïsche Zee vanaf ons balkon.

Dagelijks wandelde ik door de tuin naar het strand om te genieten van de ondergaande zon.

Ik heb wel getracht variatie aan te brengen in de series van de zonsondergangen.

Deze keer koos ik voor een laag standpunt. Daarvoor plaatste ik mijn spiegelreflex op een mini tripod statief. Dit handige statief kreeg ik een paar jaar geleden op mijn verjaardag van Jan en Aafje.

Jullie hebben vast gemerkt dat mijn frequentie voor het plaatsen van berichten is afgenomen. Dat heeft zo z’n redenen.

Vorige week ontdekte ik dat een deel van mijn vakantiefoto’s is verdwenen. Bijna de helft van de mappen zijn leeg. Ook in de back-up zijn die mappen leeg. De geheugenkaart was ook al gewist. De computer en de geheugenkaart zijn nu bij de computerzaak om te kijken of ze terug te vinden zijn.

De tweede reden dat ik wat minder blog is, is dat ik ziek ben door Corona. Ondanks het gevaccineerd zijn en het voorzichtige gedrag ben ik toch besmet geraakt. Echt balen. Ik kreeg de vaccinatie tijdens de allereerste ronde. Wellicht dat de immuniteit was afgenomen.

Gelukkig heb ik nog een laptop en kan ik wel bij jullie langskomen en reageren.

Een visser bij zonsondergang

Onlangs waren we op vakantie in een resort aan de Egeïsche Zee. Deze keer had ik behalve de Nikon bridgecamera ook de Canon spiegelreflex camera meegenomen. De komende tijd zal ik van deze vakantie een aantal series laten zien.

Op de eerste avond was ik net te laat om de zon onder te zien gaan. Nadat de zon achter de horizon was verdwenen was het ook nog genieten van de roodgekleurde lucht en zee.

Een visser zette zijn netten uit.

Een nieuw deurtje voor de kippen

Mijn vaste volgers weten inmiddels dat we scharrelkippen hebben. Ze scharrelen niet door de hele tuin, maar in een afgezet gedeelte met voldoende ruimte. Een aantal jaren geleden hebben we de kippenren afgedekt met een net. Dit was nodig omdat roofvogels zich tegoed deden aan onze kippen. De kippen en de haan gingen op stok in een nachthok wat niet afgesloten kon worden. Dat ging jarenlang goed totdat…

Op een nacht werden we gealarmeerd door heel veel kabaal in de kippenren. De volgende ochtend bleek dat er meerdere kippen en de haan gedood waren door een predator. De gesneuvelde haan op onderstaande foto was het minst toegetakeld en daarom durf ik die foto hier wel te tonen.

Het is een klein roofdier geweest die door een klein kiertje kon kuipen. Wellicht een marterachtige. Om te voorkomen dat de predator weer zou toeslaan moesten we met spoed maatregelen nemen. Het nachthok moet ‘s nachts afgesloten kunnen worden. Met hulp van een handige en sterke neef hebben we onderstaand onderkomen gerealiseerd. De oude kuubskist te zien op de eerste foto hebben we verwijderd. Deze hadden we in gebruik voor de kalkoen die we bij de kippen hadden lopen. De kalkoen is er niet meer. Het andere nachthok c.q. leghok hebben we tegen de kippenren aangeschoven.

Vervolgens heeft mijn neef van het afvalhout een schuifdeurtje gemaakt. Met behulp van een sjorbandje is het deurtje buiten de kippenren te bedienen.

De kippen moesten eerst wennen aan deze nieuwe constructie. De eerste twee avonden moesten we ze naar binnen dirigeren. Op de derde avond deden ze dat al keurig zelf. Vlak voordat het donker wordt laten we het deurtje zakken en ‘s morgens schuiven we het deurtje weer naar boven.

Het kippenhok heb ik afgespoten met de hogedrukreiniger en vervolgens zwart geverfd. Ik vond het leuk om de tekst van de oude kuubskist te behouden…

CUM LAUDE WITLOF B.V. 94

Het volgende project staat ook al op de planning. Aan de noordkant van de nieuwe bloemenborder en het nachthok komt een vlechtscherm van wilgentenen. Dat scherm wordt 3.60 meter lang en moet beschutting geven tegen de noordenwind. Dat scherm ga ik zelf vlechten met onze eigen wilgentenen. Ik heb het bestudeerd op YouTube en als ik dat zo zie dan moet dat gaan lukken. Eerst nog even geduld hebben want het blad moet er eerst af zijn voordat de wilgen geknot kunnen worden.