Onze laatste stop op de eerste vakantiedag op Texel was het strand bij de vuurtoren. Vanaf de parkeerplaats wandelden we door de duinen naar het strand. De bewolking werd steeds dichter, boven de Noordzee trok er zelfs een bui voorbij.

Het strand bij de vuurtoren is bij eb maar liefst een kilometer breed. Dit brede strand is ontstaan na de aanleg van de Eierlandse Dam. In 1995 legde Rijkswaterstaat als experiment een 825 meter lange dam aan in zee. Het doel was om aan de zuidkant zand vast te houden en tegelijkertijd zandverlies tegen te gaan. Tot ieders verrassing overtrof het resultaat binnen een jaar de stoutste verwachtingen. Er vond namelijk aanzanding plaats aan beide kanten van de dam. Op deze site vind je meer informatie en een filmpje over de aanleg van de dam.

Het brede strand is een el dorado voor jong en oud. Mensen vliegeren, gooien met ballen en frisbees, spelen voetbal, en honden kunnen er naar hartenlust rennen. Dankzij de enorme ruimte heeft iedereen voldoende plek en zit niemand elkaar in de weg.

Bij de Eierlandse Dam hoopte ik, net als vorig jaar, sneeuwgorzen en strandleeuweriken te zien, maar dit keer bleven ze uit. Zilvermeeuwen waren daarentegen in groten getale aanwezig. Ze trokken zich weinig aan van de vissers die naar de kop van de dam liepen, waarschijnlijk in de hoop een visje mee te pikken.

Op de rotsblokken zag ik ook enkele paarse strandlopers foerageren. De paarse strandloper is een strandloper met relatief korte poten. De vogels broeden in rotsachtige gebieden langs de kusten van Scandinavië. Daar bouwt het mannetje een nest van plantaardig materiaal op de bodem van een klein kuiltje. Overwinteren doet de vogel onder andere langs de kusten van de Noordzee en de Atlantische Oceaan. Langs de Nederlandse kust kan de vogel vooral gezien worden in de buurt van, door mensen gebouwde, obstakels. Bron is deze site.

Tot slot richtte ik mijn telelens op een boortoren ten noorden van Texel en op het nabijgelegen Waddeneiland, Vlieland.