Op eerste paasdag hadden we een prachtige kerkdienst. Eén van de liederen die we zongen was “Zingt met de vogels mee een lied” (melodie: Psalm 68). Als vogelliefhebber kan ik deze tekst wel waarderen. Hieronder heb ik de liedtekst afgewisseld met foto’s van de vogels die ik op eerste paasdag in onze tuin heb gemaakt.

Er was volop leven: overal om me heen waren vogels druk bezig met nestelen. De huismussen hebben hun plek gevonden in de klimop en onder de dakpannen. De heggenmus geeft de voorkeur aan de coniferenhaag. De gaaien zijn begonnen aan de bouw van een nest in de laurier. En de mezen laten zich regelmatig zien bij de nestkasten.

Zingt met de vogels mee een lied,
de leeuwerik verzwijgt het niet:
Christus is aller koning!
De zwaluw roept u toe: ziehier,
Gods liefde is voor mens en dier
een altijd open woning!

Hij bergt de wereld in zijn hart,
geen musje, hoe dan ook benard,
gaat zonder Hem te gronde;
wie vallen van de heuveltop
die vangt Hij met zijn vleugels op –
Hij draagt ze ongeschonden.

Zingt met de vogels mee een lied,
een lofzang tegen uw verdriet,
een loflied op het leven;
geen wacht, geen wapen kon weerstaan
het vroege roepen van de haan:
de doodsnacht is verdreven!

Zingt met de watervogels mee,
zingt met de meeuwen langs de zee:
de ark is niet gezonken!
Ginds koert de duif bij de Jordaan:
de Heer is waarlijk opgestaan,
zijn Geestkracht ons geschonken!

Zingt met de vogels mee een lied,
met Mirjam, kleine karekiet,
met Mozes op het water,
met David en met Jonathan,
met alleman die zingen kan,
een lied voor nu en later.

Eens laat de dood de doden los,
dan zingen hei en veld en bos,
mezen en merels samen.
Dan zingt de mus victoria,
dan zingt de zwaluw gloria,
voor eeuwig ja en amen!

De kikkers zijn al een tijdje actief in onze vijver. Op 30 maart ontdekte mijn man de eerste twee hoopjes kikkerdril. Sindsdien zitten ze duidelijk niet stil, want er blijft steeds nieuw kikkerdril bijkomen.

Hieronder staan foto’s van de vijver met de kikkers en het kikkerdril. Naast de vijver staat een enorme magnolia. In onze familie noemen we deze boom liefkozend de “OMAgnolia”. Onze moeder en oma had namelijk ook zo’n prachtige, grote magnolia in haar tuin en ze hield enorm van deze boom.

Wanneer de magnolia in bloei stond, wees ze ons vol bewondering op de prachtige bloemen. Die herinnering maakt de magnolia voor ons extra bijzonder. Terwijl we nu naar onze eigen magnolia kijken, denken we aan haar terug. We missen onze lieve moeder en oma, maar in veel herinneringen, zoals deze, is ze toch dichtbij.

Kluten, gezien vanuit de kijkhut in Skrok.

Vorige week moest ik voor mijn tweede baan in Leeuwarden zijn. Omdat ik toch in de buurt was, ben ik opnieuw naar het weidevogelgebied Skrok gereden. Zoals gebruikelijk liep ik eerst naar de kijkhut. Vanuit daar viel er weer genoeg te zien en te beleven.

Later zal ik nog inzoomen op de grutto’s en kluten, maar eerst richten we ons op de dieren die duidelijk het voorjaar al in hun bol hadden.

In een weiland renden hazen achter elkaar aan; de mooie lentedag was terug te zien in hun voortplantingsspel.

Het leek erop dat hun uitbundige gedrag de smienten verstoorde, want die gingen massaal op de vleugels.

In de sloot naast de kijkhut zwom een paartje waterhoentjes. Al snel werd duidelijk dat de lente ook hier zijn werk deed: ze toonden opvallend veel belangstelling voor elkaar. In de beschutting van de oeverbegroeiing werd het even intiem, het moment dat het mannetje het vrouwtje beklom.

Even later wandelde ik over het fiets-wandelpad verder het gebied in. Daar stuitte ik op een stel meerkoeten dat er duidelijk ook lentekriebels op nahield. Ze verspilden weinig tijd: het liefdesspel was kort, maar doelgericht.

Een paartje wilde eenden dat even daarvoor nog rustig langs mij was gezwommen, trok mijn aandacht. Er was geplons en toen ik omkeek bleken ook zij druk bezig met het zorgen voor nageslacht. Na de daad, zwom het mannetje trots met de borst vooruit bij het vrouwtje vandaan.