Ir D.F. Wouda-gemaal te Lemmer (3)

Achter de architectuur van het Wouda-gemaal schuilt een interessant verhaal. Het bijzondere bakstenen gebouw, ontworpen door Ir. Dirk Frederik Wouda, is strak en sober van karakter. Dit heeft het gebouw te danken aan de ingetogen gevelversieringen en de horizontale gevelindeling, maar ook het interieur van de machine-hal draagt de overduidelijke eigenschappen van het zogeheten Rationalisme. Stalen spanten, het gebruik van natuursteen, eikenhout, uitgekiende kleuren en veel sierranden zorgen er samen voor dat de machine-hal van het Wouda-gemaal het gevoel geeft alsof je een kathedraal binnenloopt.

Het Rationalisme was de voorloper van de Amsterdamse School en volgde de ideeën van architect H.P. Berlage. De Amsterdamse School stijl van bouwen kende aan het begin van de jaren twintig van de twintigste eeuw haar artistieke hoogtepunt, en de Amsterdamse School zag zichzelf dan ook als ‘kunst’ in plaats van ‘gewone’ architectuur. Bron is deze site.

In de enorme machine-hal staan vier stoommachines met daaraan gekoppeld vier enorme vliegwielen. De stoommachines en vliegwielen drijven acht centrifugaalpompen aan die per dag ongeveer zes miljoen m³ water verplaatsen.

Op deze site worden alle (technische) details beschreven. Op die site zijn ook prachtige oude foto’s te zien.

Hieronder is een compilatie te zien van onze rondgang door de machine-hal.

Ook heb ik meerdere filmpjes aaneen gesmeed tot een drie minuten durend filmpje.

Klik hier voor een filmpje wat heel mooi het gehele proces laat zien.

Ir D.F. Wouda-gemaal te Lemmer (2)

In een reactie op deel 1 over  het Wouda-gemaal vroeg Henk het volgende: ‘Een rondleiding lijkt me leuk en leerzaam maar het beperkt me wel in m’n fotografische mogelijkheden als je steeds op sleeptouw wordt genomen. Is een rondgang onder begeleiding verplicht of mag je ook op eigen houtje een rondje doen? Waarop ik het volgende antwoordde: ‘Wij zijn ook niet van de rondleidingen. We hebben ongeveer 5% van het verhaal gehoord.  Enerzijds omdat het verhaal overstemd werd door de mechanische geluiden en anderzijds omdat een rondleiding en fotograferen van details niet samengaan. We raakten dan ook flink achterop, maar niemand die ons ‘kwaad’ aankeek.’ Ik durf niet te zeggen of een rondleiding verplicht is. Mijn zus en ik waren van mening dat de informatie van de gids vast terug te vinden is op internet…

Sinds de opening door Koningin Wilhelmina in 1920 levert het Wouda-gemaal een grote bijdrage aan het voorkomen dat het Friese land bij hevige regenval overstroomt. Voordat het stoomgemaal in werking trad werd het overtollige Friese boezemwater eeuwenlang met windmolens en sluizen naar de Zuiderzee en Waddenzee afgevoerd. Door het dalen van veengrond werd dit in de loop van de 19e eeuw steeds problematischer, en daarom was de bouw van het stoomgemaal bij Lemmer een grote sprong voorwaarts op het gebied van waterbeheersing in de waterrijke provincie Friesland.

Waar het Woudagemaal in zijn beginjaren de belangrijkste rol speelde in het afvoeren van water, is deze belangrijke taak in 1967 overgenomen door het elektrische Hooglandgemaal bij Stavoren. Dit heeft er, samen met de afsluiting van de Lauwerszee, voor gezorgd dat het Wouda-gemaal aanzienlijk minder vaak hoeft te pompen. Hoewel het gemaal dus enkel bij extreem hoog water in werking komt speelt het monument in zulke gevallen nog steeds een belangrijke rol. De stoommachines kunnen dan per dag 6 miljoen m³ wegpompen, wat gelijk staat aan de halve inhoud van het Sneekermeer. Ook naar huidige maatstaven is dat een flinke capaciteit.

Voordat het stoomgemaal daadwerkelijk water weg kan pompen moet er eerst een bepaalde druk worden opgebouwd. In 6 uur wordt er door een ploeg van minimaal 11 mensen hard gewerkt om de ketels te vullen met water, de zware stookolie te verwarmen en de ketels op te starten. Na deze 6 uur draait de bijna 100 jaar oude machine op volle toeren.

Omdat het opstarten van het gemaal zo’n 6 uur kost, komt het voor dat de machine preventief wordt opgestart. Wanneer verwacht wordt dat het waterpeil boven de limiet stijgt wordt het stoomgemaal onder druk gezet om indien nodig gelijk bij te kunnen springen.

De complete stoomploeg bestaat uit 15 man. Er is altijd 11 man beschikbaar voor het geval het nodig mocht zijn om het gemaal op te starten. Wanneer het Wouda-gemaal onder stoom wordt gebracht ontstaat er een magistrale gebeurtenis. Het is een spectaculair gezicht om dit imposante gebouw ‘in rook’  te zien opgaan. Op het moment dat wij daar stonden ontsnapte er zo nu en dan een beetje rook.

Bovenstaande informatie komt van deze site.

Wordt vervolgd. 

Ir D.F. Wouda-gemaal te Lemmer (1)

Mijn zus had een heel goed voorstel en dat was om samen een bezoek te brengen aan het Wouda-gemaal in Lemmer. Op 18, 19 en 20 februari werd het gemaal onder stoom gebracht en was het gemaal open voor publiek. En zo reisden we gewapend met onze camera’s en proviand af naar Lemmer.

Nadat we de auto geparkeerd hadden op de daarvoor bestemde parkeerplaats liepen we eerst naar de brug over het Streamkanaal. Vanaf de brug maakten we enkele foto’s van het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld.

Daarna wandelden we over het pad richting het gemaal. Onderweg maakten we foto’s  van het gemaal en de omgeving.

Het gemaal is vernoemd naar Ir. Dirk Frederik Wouda (1880-1961), toen hoofdingenieur van de Provinciale Waterstaat. Hij was verantwoordelijk voor het ontwerp en de uitvoering van het gemaal in de stijl van de Amsterdamse School. Deze stijl kenmerkt zich door gebruik van expressieve en fantastische vormen, welke verwant zijn aan het expressionisme. Met berekenen van werktuigbouwkundige installaties werd Ir. Wouda bijgestaan door Ir. J.C. Dijxhoorn (1862-1941) van de Technische Hogeschool Delft. Op de omlijsting op onderstaande foto staan de eerste vier zinnen van het Frysk folksliet / Fries volkslied

 

Het bouwkundig en technisch waardevolle Wouda-gemaal is sinds 1977 een beschermd monument en staat vanaf 1998 op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Na de kassa werden we naar het bezoekerscentrum geleid.

In het bezoekerscentrum kregen we een korte speelfilm te zien over het aanstaande jubileum en het onder stoom brengen van het gemaal. In oktober 2020 bestaat het gemaal namelijk 100 jaar. Na de film werden we ingedeeld in groepen voor de rondleiding. Voor de indeling werd gebruik gemaakt van gekleurde kaartjes. Iedere groep bestond uit 20 personen. Voor de jonge  bezoekers werd de rondleiding extra aantrekkelijk gemaakt door middel van een vragenlijst.

Totdat onze kleur werd omgeroepen vermaakten we ons in de panoramazaal. Vanuit die ruimte hadden we een mooi en weids uitzicht richting het IJsselmeer.

De rondleiding startte aan de zuidwestkant van het Wouda-gemaal. Op de voorgrond staan de brandstoftanks.

De 60 meter hoge schoorsteen is een herkenbaar baken voor schippers op het IJsselmeer. De schoorsteen werd gebouwd in 1919 en was na anderhalf jaar bouwen af. Dat was een specialistisch werk. Er werden voor de bouw speciale bakstenen  gebruikt. Deze zogeheten radiaalstenen lopen iets taps toe. Firma Canoy-Herfkens Steenfabrieken te Venlo bouwde de schoorsteen inclusief een bliksemafleider voor 15.685 gulden, zo valt te lezen in het boek ‘Het Ir. D.F. Woudagemaal, een levend Werelderfgoed op stoom’. Op deze site kun je alles lezen over de bouw, over de blikseminslag en over de herbouw van deze schoorsteen.

Wordt vervolgd. 

Dreigende lucht boven Blessebrugschans (2)

Ik was naar de Blessebrugschans gereden in de hoop een kleurrijke zonsondergang vast te leggen. Het was spannend of de zon tussen de wolken door zou blijven schijnen of dat de wolken voor de zon zouden schuiven.

Er kwam steeds meer bewolking en het kon niet anders dan dat de zon achter de bewolking verdween. Desondanks heb ik genoten van deze dreigende lucht.

De donkere wolken met neerslag kwamen in een rap tempo dichterbij. Ik was net op tijd bij de auto voordat de bui boven mijn hoofd losbarstte.

Dreigende lucht boven Blessebrugschans

Op een mooie namiddag besloot ik een zonsondergang bij het water te fotograferen. Daarvoor reed ik naar de Blesbruggeschans. Zie Google Maps. De gevolgen van de overvloedige regen waren hier ook duidelijk zichtbaar, de landerijen rond de schans stonden volledig onder water.

De Blessebrugschans is aangelegd ten tijde van de Tachtigjarige Oorlog in 1582 en is daarmee één van de oudste schansen van de gehele Friese Waterlinie. Een eeuw later, in de rampjaren 1672-1673, speelt de schans wederom een belangrijke rol in de verdediging van het Friese land en de Friese steden.

In het boek ‘Toneel des Oorlogs’ uit 1675 staat de Blessebrugschans afgebeeld als een halve sterreschans. Ondanks verwoede pogingen van de bisschop van Münster, beter bekend als Bommen Berend, om Friesland binnen te vallen, bleek de Friese Waterlinie in staat om zijn invasieleger tegen te houden. En hoewel de Blessebrugschans in 1673 door Münsterse troepen werd vernield en de linie werd doorbroken, slaagde de bisschop van Münster er niet in om Friesland te veroveren. Bron zie deze site.

Dit filmpje wat gemaakt is met een drone laat mooi de Blessebrugschans en de omgeving zien.

Wordt vervolgd. 

Gemaal Pouwel Bakhuis

Op 50 meter afstand van Gemaal Veluwe staat het gemaal Pouwel Bakhuis. Na mijn fotosessie bij Gemaal Veluwe maakte ik een rondgang bij dit historisch gemaal.

Gemaal Pouwel Bakhuis is in 1920 als stoomgemaal gebouwd met twee grote pompen. Na de Tweede Wereldoorlog kwam er een derde pomp bij en werd het gemaal omgebouwd tot elektrisch gemaal. De binnenkant van het gemaal is nog authentiek en voorzien van de oude pompen. Uiteraard heb ik wel even naar binnen gegluurd. Het was echter te schemerig om er foto’s van te maken.

Onderstaande foto’s zijn genomen vanaf de Werverdijk. Zie Google Maps.

Door de avondzon die door de ramen scheen leek het net alsof in het gemaal het licht brandde.

Vanaf de Werverdijk nam ik het pad aan de oostkant van het gemaal. De avondzon scheen mooi op het gemaal.

Meer informatie over dit gemaal kun je vinden op deze site.

Ik sluit deze serie af met een blik vanaf de Werverdijk naar het noorden, over de Veluwsche Wetering.

 

Gemaal Veluwe

Vlak voor mijn stop bij de schapen was ik over enkele grote bruggen gereden. Vanuit de verte maakte ik een foto van één van de bruggen. Deze bruggen liggen over een (droge) hoogwatergeul en zijn onderdeel van project Veessen-Wapenveld. Dit project is één van de ruim 30 projecten, Ruimte voor de Rivier.

In dit rijksprogramma krijgen de rivieren in Nederland meer ruimte. De rivieren hebben deze ruimte nodig om het toenemende regen- en smeltwater te verwerken.  Zo neemt de kans op overstromingen af. De hoogwatergeul werd niet gegraven, maar ontstond door het aanleggen van twee nieuwe dijken in het landschap. Bereikt het water in de IJssel een peil van 5,65 meter +NAP dan wordt de geul in gebruik genomen waardoor het waterpeil van de IJssel daalt. Naar verwachting gebeurt dat eens in een mensenleven. Het lijkt me de moeite waard om dat gebied met de hoogwatergeul een keer van dichtbij te bekijken en vast te leggen.

Mijn laatste stop op die middag was bij Gemaal Veluwe. Zie Google Maps. Tot dat moment kende ik het bestaan van dit gemaal niet…

Gemaal Veluwe regelt de waterstand en pompt het teveel aan water weg uit een 20.000 hectare groot gebied in de IJsselvallei.

Via de buitenste kokers stroomt het water automatisch richting de IJssel. Bij een hoge waterstand van de IJssel stroomt het water niet meer automatisch en slaan de pompen van het gemaal aan om het water af te voeren. Gemaal Veluwe heeft vier pompen met een gezamenlijke capaciteit van 1650 m³ per minuut. Als alle pompen draaien kunnen ze in één uur tijd een voetbalveld tot een hoogte van bijna 10 meter met water vullen.

Het mooie van Gemaal Veluwe is dat je goed door de ramen kunt gluren. Daarnaast kun je er ook mooi omheen lopen om alles goed te bekijken en vast te leggen.

Onderstaande foto heb ik genomen terwijl ik dicht tegen het grote raam aanzat. Op de foto wordt de weerspiegeling weerspiegeld.

Gemaal Veluwe vervangt sinds 1999 gemaal Pauwel Bakhuis, dat 100 meter verderop staat. Dit gemaal bevindt zich nog in originele staat. Gemaal Pouwel Bakhuis beschikte niet over voldoende capaciteit. In een volgende serie zet ik het oude gemaal in het avondzonnetje.

 

 

 

Over de dijk langs de IJssel

Nadat ik met de veerpont de IJssel was overgestoken vervolgde ik mijn weg over de dijk naar het noorden.

Tijdens de rit over de dijk maakte ik meerdere stops, zoals bij de molen De IJssel.

Op de achtergrond stroomt de IJssel en op de voorgrond zie je het ondergelopen land.

Vanuit de auto zag ik weer een mooi plaatje. Wederom zette ik de auto aan de kant. Toen ik daar stond te fotograferen zag ik dat dit andere schapen waren dan de schapen die in onze omgeving in de wei lopen.

Deze schapen hadden grote en sterk gekrulde horens. Na zoeken op internet denk ik dat het een Drents Heideschaap is. Wat denken jullie?

P.s. op mijn vraag op Twitter kreeg ik een antwoord van van Hendrika . Het is een Valais Blacknose / Walliser zwartneusschaap. Hendrika dank voor je antwoord.