Vogelkijkhut De Auken

Onlangs ben ik naar de vogelkijkhut naar De Auken geweest. Nadat ik de auto geparkeerd had en aan de wandeling begon stond ik even stil bij deze plas. Aan de horizon is de toren van de Grote of Sint-Clemenskerk in Steenwijk te zien.

De wandeling naar de uitkijktoren is al een feest op zich. Ik genoot van de mooie omgeving en van de vogelgeluiden. Vanuit de uitkijktoren……

Onderweg en vanuit de toren fotografeerde ik een rietzanger, een pimpelmeesje, een bruine kiekendief, grauwe gans en drukke zwanen.

De volgende keer zoom ik in op de grote vogels aan de overkant van het water, waarvoor ik eigenlijk was gekomen.

Asperitas, wolkenlucht

Ik zag de lucht aankomen terwijl ik een besloten tuin stond. Als een heuse wolkenjager greep ik mijn cameratas, sprintte naar de auto en reed naar een open plek. Bij de Dwingelerstroom had ik vrij zicht op de imposante wolkenlucht. Een kenner liet mij via Twitter weten dat het om een asperitas ging.

De wolkensoort ‘Altostratus undulatus asperitas’ is een vrij recente en zeldzame wolk, die zich laat zien als een gelaagd, ruwe golf patroon in de lucht. In onze regio worden deze wolken meestal in verband gebracht met onweersbuien of fronten (waar temperatuursinversies zich voordoen), maar de precieze ontstaansmechanismen zijn nog niet helemaal gekend. In ieder geval levert het steeds spectaculaire en fotogenieke luchten op! Bron is deze site. Daar kun je er meer over lezen.

Jullie kunnen je vast wel voorstellen dat ik onder de indruk was en heb genoten van dit natuurverschijnsel. In de verte regende het, maar ik hield het mooi droog.

Een sperwer en een mus

Het was dinsdag 4 mei, 19:40 uur. We keken naar de Dodenherdenking op t.v. Er vloog iets groots langs het raam. Er was paniek in de voortuin. Het volgende moment zat er een sperwer op het muurtje met in zijn klauwen een mus.

Een schrijnend en treffend beeld zo kort voor de ‘Twee minuten stilte’. De macht van de sterkste.

Ik weet dat het de natuur is. Maar wat ik wel verdrietig vind is dat deze mus waarschijnlijk ergens jongen heeft. Jongen die nu hun ouder van het ene op het andere moment moeten missen.

Een jongen op t.v. las op dat moment een gedicht: ‘…kijkend naar elke datum op elk graf struin ik de militaire begraafplaats af. Jonge mannen, sommigen van 16 jaar liggen rijen dik naast elkaar…’

Koeien op de Dwingeler-es

Toen was het nog mooi weer. Wel met koude nachten, dat dan weer wel. In alle vroegte stapte ik uit bed om op stap te gaan. De eerste stop was nabij Dwingelerstroom.

De volgende stop was op Dwingeler-es. Daar liepen een aantal koeien in de wei. Ik wilde wel eens nader kennismaken en zo dachten zij er schijnbaar ook over.

Terwijl ik mij in een droge sloot aan deze kant van de draad posteerde kwamen de meeste koeien mijn kant op.

Het kalf trok specifiek mijn aandacht. Het kalf werd prachtig beschenen door de ochtendzon, het leek het wel een gouden kalf.

Ik vermoed dat de koe met de operatiewond de moeder van het kalf is. Dit kalf was dus met de keizersnede geboren. Als verpleegkundige in hart en nieren heb ik natuurlijk wel even ingezoomd op de gehechte wond…

Mijn laatste stop op die vroege ochtend was bij een ven in Dwingelderveld.

Bijen bij de blauwe druifjes

In onze verhoogde bloembak in de achtertuin staan veel blauwe druifjes. Als het zonnetje schijnt en de temperaturen komen in de dubbele cijfers dan maken de bijen dankbaar gebruik van deze blauwe druifjes.

Vervolgens kan ik mij met de macrolens weer helemaal uitleven op de foeragerende bijen. De bloembak van zwerfkeien, gemaakt door de vorige eigenaar, is 60 cm hoog. Zittend op een laag krukje kan ik op een comfortabele manier de blauwe druifjes en de bijen vastleggen.

De grootste uitdaging vind ik om de bijen al vliegend vast te leggen. Na de eerste fotosessie heb ik er één acceptabele foto kunnen uitslepen. Voordat ik tijd had voor een tweede fotosessie sloeg het weer om. Bij regen, kou en harde wind is er geen bij meer te zien. Zo jammer.

Regen doet groeien en bloeien

In deze periode hebben we te maken met regen, veel regen. Daarnaast is het ook nog eens veel te koud voor de tijd van het jaar. Dat vind ik jammer. Het voorjaar is mijn lievelingsjaargetijde. Ik heb behoefte aan het voorjaarszonnetje en aan hogere temperaturen. Ik wil lekker buiten zijn…

Nu niet meer zeuren, want we hebben nu eenmaal regen nodig. Door de regen gaat immers alles groeien en bloeien. Na een periode van droogte regende het donderdag de hele dag. Rond half acht ‘s avonds was het eindelijk droog. Het viel ons op dat er door de regen heel veel knoppen zijn uitgebot en dat er veel bloesem aan de fruitbomen was verschenen. Met de Canon 80D en macro-objectief maakte ik een rondgang door de tuin.

Het was nog bewolkt en dat had gevolgen voor de hoeveelheid licht tijdens het fotograferen. Bij een paar opnames heb ik geflitst. Bij het maken van andere foto’s heb ik de ISO flink moeten opschroeven. Ik ben blij met mijn nieuwe Canon 80D waarbij ook met gebruik van hoge ISO-waarden de ruis nog acceptabel is.

Geboorteregeling bij ganzen

Op een zonnige namiddag reed ik door de Weerribben. Daar zwommen meerdere grauwe ganzen met jongen.

Grauwe ganzen broeden vaak bij andere grauwe ganzen in de buurt. Dat is handig, want zo kunnen hun kuikens af en toe naar de ‘ganzencrèche’. Jonge ganzen zwemmen bij opvangouders terwijl hun eigen ouders naar eten zoeken.

Zo’n crèche biedt ook bescherming tegen roofdieren. Het is moeilijker voor roofdieren om een dier uit een goed beschermde groep te roven. Grauwe ganzen krijgen vier tot zes kuikens per nest. Als je een grotere groep kuikens ziet zwemmen, weet je dus dat je een ganzencrèche ziet! Bron: is deze site.

Naast bovenstaand verhaal kwam ik op internet nog een verhaal tegen wat een verklaring zou kunnen zijn dat er bij sommige paren veel kuikens zwommen en bij ander paren maar een of twee.

De overlast van ganzen in De Weerribben is zo groot dat men daar gestart is met geboorteregeling. Met een drone worden de ganzennesten opgezocht. Vervolgens gaan de medewerkers van Staatsbosbeheer de eieren insmeren met maisolie. Door de olie kan er geen lucht meer door de poriën van de eierschaal en gaat het embryo dood. Voordat de eieren worden ingesmeerd wordt er één ei apart gelegd. Dit ei wordt niet ingesmeerd. Het ganzenpaar zal dus uiteindelijk één kuiken krijgen. Kijk voor het verhaal en een filmpje op de site van RTV Oost.