Boer Klaas

Klaas vindt het prachtig om thuis te helpen bij de schapen en de geiten.

Ook al hebben ze geen boerderij, toch is Klaas een echte boerenzoon.

Samen met z’n zusjes knuffelt hij heel wat af met de lammetjes.

 

Ook al is hij wijs met de schapen en de geiten, Rhena is zijn grootste vriendin.

Klaas is vandaag jarig. Hij krijgt voor zijn verjaardag van ons een legpuzzel. Deze puzzel is ontworpen met foto’s die ik vorig weekend bij hen thuis heb gemaakt. Klaas is tegenwoordig gek op het maken van legpuzzels, daarom leek me dat een leuk en origineel cadeau.

De natuur komt tot leven

Amper een week eerder fotografeerde ik de winterserie in Dwarsgracht en nu zijn we in een paar dagen tijd de lente ingerold. In onze tuin is dat goed te merken, de natuur tot leven. De vogels fluiten er lustig op los en de insecten zijn druk op zoek naar stuifmeel en nectar om weer aan te sterken. Rond de sneeuwklokjes vloog een hommel. De hommel was te zwaar voor de sneeuwklokjes, zodra de hommel op een bloem landde zakte het klokje naar de grond.

Deze hommel zat vol met mijten. Toevallig dat Nature Today net een interessant artikel publiceerde over hoe de hommel de vorst overleeft. Als de hommel wordt blootgesteld aan lage temperaturen dan produceert de hommel glycerol. Dit zorgt ervoor dat er minder snel ijskristallen in het lichaamsweefsel worden gevormd. Je kunt het eigenlijk zien als antivries.

Een roofvlieg scharrelde tussen de sneeuwklokjes.

 

Ook de bijen waren druk met het verzamelen van stuifmeel.

Ik kon me met de macrolens weer helemaal uitleven. Het was een feest.

Morgen gaan we naar de krokusjes en de bijen.

Schaatsen in Dwarsgracht

Vandaag laat ik de laatste serie zien van de prachtige, maar korte winter in de tweede week van februari. Op zondagmiddag reed ik naar de Dwarsgracht. Dwarsgracht is qua uitstraling te vergelijken met Giethoorn, maar dan minder bekend en dus ook minder druk. Dwarsgracht ligt in de Kop van Overijssel. Het dorp ligt midden in natuurgebied,  Weerribben-Wieden. Vroeger werd daar turf gegraven. Daarnaast vormden rietteelt, veeteelt en visserij de belangrijkste bron van inkomsten.

Dwarsgracht heeft een lintbebouwing. De huizen zijn gesitueerd aan weeszijden van de vaart. Aan beide kanten van de vaart loopt een wandel/fietspad. Achter de huizen die aan de oostkant van de vaart staan loopt een weg. Dit is tevens de enige weg en loopt dood aan het eind van het dorp. De huizen aan de westkant van de vaart zijn alleen lopend, per fiets of per boot bereikbaar.

Ik had mijn auto halverwege het dorp geparkeerd en wandelde langs de vaart naar het noorden.

Aan het einde van het dorp stonden de mannen van ‘IJsclub Dwarsgracht’ met hun machines. Ik stel me zo voor dat ze al lang blij waren dat ze weer eens in actie konden komen. Een ouderwetse schaatstoertocht organiseren dat zou helemaal mooi zijn geweest, maar dat zat er dit jaar helaas niet in.

Café Restaurant De Otterskooi had een professionele koek-en-zopiekraam neergezet.  Daar werd gretig gebruik van gemaakt. Net zoals in de rest van het dorp was ook daar de stemming opperbest. Het leek erop dat dit wintertje vele mensen goed deed.

Nadat ik het verste punt van het dorp had bereikt wandelde ik terug naar het zuiden. Onder een bruggetje halverwege het dorp lag een wak. De schaatsers moesten daar een stukje klunen.

Met deze foto neem ik afscheid van Dwarsgracht, het natuurijs en de kort maar krachtige winter. Wat mij betreft mag dit volgend jaar weer…

 

Op glad ijs

Zondagmiddag reed ik langs het kanaal tussen Steenwijk en Giethoorn. Het leek net of er een laagje water op het ijs lag. Zo glad.

Tot mijn verbazing zag ik een schaatser op het kanaal. In de regel is het ijs op dit kanaal niet snel sterk genoeg om op te schaatsen.

Behalve dat dit kanaal veelvuldig wordt gebruikt door pleziervaartuigen is het ook een doorgaande route voor beroepsvaart. Als er een laagje ijs op het kanaal ligt dan wordt daar op het laatste moment nog wel doorheen gevaren met alle gevolgen van dien. Zo te zien aan de kwaliteit van het ijs hebben ze dit jaar op tijd het  vaarverbod ingesteld.

 

Het is sowieso wel een risicovol water om op te schaatsen. Er zitten in dit traject meerdere plekken die niet vertrouwd zijn. Bijvoorbeeld de plek waar het gemaal staat en het water vanuit de achtergelegen polder in het kanaal wordt gepompt.

 

Respect voor de mensen die dan kilometers ver schaatsen op kunstschaatsen.

Wopke Hoekstra begaf zich ook op glad ijs… Samen met Sven Kramer schaatste hij  in Thialf. Bijna heel Nederland viel over Wopke heen. De kritiek was dat Wopke wel ging schaatsen in Thialf terwijl de schaatsbaan gesloten is voor recreatief schaatsen.  Andere kritiek was dat Wopke en Sven geen anderhalve meter afstand hielden van elkaar. Wopke kon niet anders dan een dag later zijn spijt betuigen over deze actie. Tsja als politicus ben je nu eenmaal een hoge boom die veel wind vangt en wordt geacht dat je het goede voorbeeld geeft.

Zonsondergang op natuurijs

Op zaterdag ben ik eind van de middag weer naar De Weerribben gereden. Ik had het plan opgevat om de zonsondergang vanaf het ijs te fotograferen. Omdat ik wel een eindje moest lopen op het natuurijs had ik over mijn wandelschoenen grote sokken aangetrokken. Het werkte perfect.

De zonsondergang was niet zo spectaculair als ik gehoopt had, toch heb ik er volop van genoten.

Bij het nemen van een aantal foto’s heb ik de camera op het ijs gelegd.

Het was er niet meer druk met schaatsers, toch is het gelukt om nog enkele schaatsers te fotograferen.

Deze schaatsers trok speciaal voor de fotograaf nog een paar extra baantjes.

Joke vroeg in mij vorige blog hoe het met mijn schouder gaat. Sinds de injectie in de schouder gaat het wonderbaarlijk goed. Na twee behandelingen heeft de fysiotherapeut mij ‘ontslagen’.  Als ik thuis achter de computer zit gebruik ik de linkermuis en op het werk hanteer ik de rechtermuis. Handig toch?

Schaatsen in Fryslân (2)

Het was kort maar krachtig. Eigenlijk vond ik het veel te kort. Het had van mij nog wel een week langer mogen duren. Ondanks dat ik niet meer schaats heb ik zo genoten van de sneeuw, de vorst en de schaatsers op natuurijs.

Ondanks dat de dooi is ingetreden neem ik jullie nog wel een paar keer mee naar dit  prachtige wintertje.

Deze fotoserie is gemaakt in de Jan Durkspolder.