Op maandagavond, rond kwart over tien, stuurde onze dochter een berichtje in onze gezinsapp: er was kans op Noorderlicht! We gebruiken hiervoor een app en volgen Noorderlichtjagers. Enkele minuten later ontvingen we een bericht van onze zoon, waarin hij een foto deelde van het prachtige Noorderlicht boven Amsterdam. Hij had de foto genomen vanaf zijn eigen balkon.

Omdat ik mijn telefoon vanaf 22 uur op stil had staan, zag ik de berichtjes pas een kwartier later. Zodra ik ze las, heb ik in alle richtingen van ons huis naar de lucht gekeken, maar helaas zag ik niets.

De avond erna was de KP-index opnieuw hoog, eerst 6 en later zelfs 7. Vanuit het hele land kwamen meldingen binnen, waarvan de dichtstbijzijnde op slechts 4 kilometer afstand. Dus besloot ik om buiten te gaan staan met mijn camera op statief, klaar voor een nieuwe poging.

Hoewel de verwachtingen al waren dat het niet zo spectaculair zou zijn als de avond ervoor, hoopte ik toch op een mooie ervaring. En inderdaad, het was bij lange na niet zo indrukwekkend als de avond ervoor. Met een geoefend oog was er slechts een vage verkleuring aan de horizon te zien. Op de foto’s kwam er net iets meer naar voren dat bekend staat als fotografisch noorderlicht.