Ten noorden van de jachthaven in Oudeschild ligt een klein strandje. Elke keer als ik op Texel ben, rijd ik daarheen. In een eerder bericht liet ik een fotoserie zien van het kunstwerk De Fuik. Dit keer liet ik het rechts liggen en wandelde ik verder, richting de Waddenzee.

Mijn aandacht werd getrokken door een surfer op de Waddenzee. Al snel had ik door dat dit geen gewone surfplank met zeil was. Gelukkig had ik mijn camera met telelens bij me en maakte ik een fotoserie. Deze manier van surfen wordt wingfoilen genoemd.

Wingfoilen is een relatief nieuwe vorm van surfen, waarbij je wordt voortgedreven door een soort vlieger, de wing. Je staat op een surfplank die, dankzij een vleugelconstructie onder de plank, de zogeheten hydrofoil, ongeveer vijftig centimeter boven het water lijkt te zweven, in plaats van eroverheen te glijden.

Al bij snelheden vanaf zo’n 10 km/u zorgt de opwaartse kracht van de vleugels ervoor dat de plank omhoogkomt en je letterlijk zwevend over het water gaat. Door de lage weerstand zijn met weinig wind toch relatief hoge snelheden mogelijk.

In tegenstelling tot windfoilen hoef je voor wingfoilen niet te kunnen windsurfen. Dat maakt deze sport toegankelijker voor een breder publiek. Wel zijn een goede balans en gevoel voor de wind belangrijke voorwaarden om het wingfoilen snel onder de knie te krijgen.

Op het strandje speelden een paar kinderen en liep een vrouw. Al snel bleek dat zij bij de surfer hoorden. Ze vroeg of ik de fotoserie met hen wilde delen. Dat gaf mij meteen de gelegenheid om te vragen hoe deze manier van surfen heet. Een week na onze vakantie heb ik een uitgebreide selectie foto’s met hen gedeeld, en ze waren daar zeer content mee.