Ik heb wederom een luxe probleem met meerdere leuke uitstapje en vele foto’s. Onlangs was ik op stap met mijn fotomaatje. Vandaag had ik een aantal mooie momenten in de tuin. En ik heb nog een aantal series van ons familieweekend in Gaasterland. Ik plaats de verschillende fotoseries maar gewoon door elkaar heen. Vandaag laat ik een fotoserie zien van een middag in de Weerribben samen met Jan. Onze eerste stop was bij een bloemrijke berm aan de Hoogeweg.

Hieronder staat de gewone smeerwortel met een hommel, poelruit, waterscheerling met een zweefvlieg en de grote ratelaar.

Nog een blik over een van de vele watertjes voordat we verder rijden naar een volgend doel.

Tijdens het familieweekend in Gaasterland brachten we met een groep een bezoek aan Sneek. Het bekendste gebouw in Sneek is de waterpoort. De waterpoort is rond 1492 gebouwd, tegelijkertijd met de stadswal rond de stad. De poort diende om de toegang over water naar de stad af te sluiten.

In 1613 werd de poort verbouwd tot sierpoort omdat deze geen militaire functie meer had. De Waterpoort is tegenwoordig het symbool van Sneek. Dit symbool is onder meer terug te vinden in het grootzeil van het Sneeker skûtsje Sneker Pan.

Sneek is de tweede Elfstedenstad tijdens de Elfstedentocht. Maar afgezien daarvan bruist de stad van de evenementen, cultuur, unieke hotspots en leuke winkeltjes en eetgelegenheden.

Sneek is dé watersportstad van Nederland. Jaarlijks vindt in Sneek het grootste, op binnenwater georganiseerde, zeilwedstrijdenevenement van Europa plaats; de Sneekweek.

Op mijn weblog gaan we naadloos over van het ene uitje in het andere uitje. Vanaf nu laat ik een aantal fotoseries zien van ons familieweekend in Gaasterland. Het is een goed gebruik om eens in de twee jaar een weekend te verblijven in één grote accommodatie. Deze keer kozen we voor een gouden plekje aan het water. De familie bestaat uit 3 zussen met aanhang, kinderen met aanhang en kleinkinderen. Deze keer verbleven we in het waterrijke Gaasterland. Zie Google Maps.

In onze familie hoeft men zich niet verplicht te voelen om iets te ondernemen waar iemand geen zin in heeft. Een ieder gaat alleen of met een klein groepje iets ondernemen. Uiteindelijk zijn we met het avondeten allemaal weer bij elkaar. Ook wat betreft het corvee doet ieder familielid zijn deel. De mensen die niet graag koken doen bijvoorbeeld boodschappen, dekken de tafel of ruimen af.

En zo hadden we een gezellig en liefdevol weekend met elkaar. ❤️

Het leek me toepasselijk en mooi om de fotoseries van Texel af te sluiten met een zonsondergang op het strand.

Altijd fascinerend om te zien hoeveel mensen er van genieten en de zonsondergang vastleggen op de foto.

En met deze foto’s nemen we voorlopig afscheid van Texel.

Tijdens ons verblijf op Texel maakten we zoals gebruikelijk een wandeling door de Slufter.

De Slufter is een uniek gebied dat in open verbinding staat met de Noordzee. Na een aantal mislukte pogingen om er een landbouwpolder van te maken, werd aan het begin van de 20e eeuw besloten het zeegat open te laten. Het Sluftergebied bestaat uit een krekenstelsel dat soms na een storm onder water staat.

Op en rond het drukste voetpad scharrelde een graspieper met een rups in de snavel. Het lekkere hapje was wellicht voor de jongen bedoeld.

In het duin aan de rechterkant hadden oeverzwaluwen hun nestjes gemaakt. Het is me niet gelukt om een oeverzwaluw te ‘betrappen’ op het in- en uitvliegen van een nest.

Om de hoek van de oeverzwaluwwand lagen een paar dames te lezen. Vlak achter hen bevond zich ook nog een nest van oeverzwaluwen. Van tijd tot tijd vlogen de vogels om hun hoofd. Het was grappig om te zien hoe de dames dat doorkregen en opkeken van hun boek. Hoeveel vogels zien jullie vliegen op foto 2 en op foto 3?

De Eierlandse duinen was tot voor kort voor mij een onontdekt plekje. Toen ik in de Texel Gids las wat ik daar zou kunnen aantreffen werd het hoog tijd om daar een wandeling te gaan maken.

Op een duin waren twee vogels nestmateriaal aan het verzamelen. Ter plekke dacht ik dat het graspiepers waren. Thuis op de computer zag ik dat het kneuen waren. Een vrouwtje kneu is onopvallend in gedrag en uiterlijk. Het mannetje laat zich vaker zien en heeft een opvallende rode borst.

Maar ik kwam niet specifiek voor de kneu, maar voor een andere bijzonder vogeltje, namelijk voor de tapuit. In dat gebied bevinden zich vele konijnenholen en die zijn uitermate geschikt voor tapuiten. Tapuiten broeden namelijk in konijnenholen oftewel ‘Konijn eruit, tapuit erin.’ Op deze site kun je er alles over lezen.

Voor een hol zat een konijn zich te poetsen

Een tapuit bleef voorbeeldig poseren terwijl het vogeltje uit volle borst zong.

Tijdens onze vakantie op Texel hebben we één dag een e-bike gehuurd. We hadden gelezen over een splinternieuw fietspad en het leek ons leuk om die mee te pakken op onze route.

Op deze site kun je er alles over lezen.

Voorafgaande aan de aanleg van het fietspad heeft men zorgvuldig gekeken welke bomen er wel mochten verdwijnen en welke beslist moesten blijven staan. Dat heeft gemaakt dat het fietspad zich door het landschap slingert.

Eén deelproject binnen het geheel is om het water langer vast te houden in dit gebied. Door de overvloedige regenval in het voorjaar is er veel water in het bosgebied. Dat overvloedige water wil men vasthouden voor de lange droge periodes.

In Waalenburg liep een een kievit op de oever. De wind waaide het verenkleed omhoog.

De kievit scharrelde mooi z’n kostje bij elkaar.

Iets verderop in het weiland liep een vrouwtje en een mannetje grutto tussen de orchissen. Het vrouwtje is iets groter dan het mannetje. Gracieus stapte ze door het weiland.

Hij hield zich voornamelijk bezig met het foerageren.

Jan en ik maakten een paar weken geleden een ritje langs de Waddendijk. Onze eerste stop was in de buurt van Harlingen en de laatste was op de pier bij Holwerd.

Bij Roptazijl maakte ik enkele foto’s van de schapen op de Waddendijk.

Vanaf de dijk hadden we weids zicht op de Waddenzee. Lijkt me mooi om het hele traject een keer op de fiets te doen.

Binnendijks zat op de oever van de vaart een rietzanger te zingen.

Een eindje verder liepen schapen op de weg. Eén schaap liep zo mijn beeld in. Het schaap liet toe dat ik haar aaide. Die fotoserie kun je zien op het weblog van Jan.

Weidse blik.

We reden een stukje over de oude dijk. Het weggetje is zo smal dat je elkaar alleen kunt passeren op de uitwijkstrook.

Bij Kwelder Westhoek hoopten we vogels op het Wad te zien en te fotograferen. Helaas zaten de vogels te ver weg ook al zouden we een eindje het pad oplopen.

De laatste stop op die dag was op de pier bij Holwerd. Een man leek te wachten op de veerboot die vanaf Ameland aan kwam varen.

Vervallen dammen van rijshout op Het Wad met daartussen duizenden vogels.

Op deze onderstaande foto is te zien hoe de vogelaars en natuurfotografen staan opgesteld bij Wagejot.

Ik had mijn camera gericht op een groepje klutten. In eerste instantie dacht ik dat ze gezellig met elkaar aan het foerageren waren. Al snel kreeg ik in de gaten dat dit een strijdtoneel was om te bepalen wie met een vrouwtje mocht paren. De groep vertoonde hetzelfde gedrag als die van de kemphanen, maar het ging er minder heftig aan toe.

Nadat de strijd was gestreden verlieten de afvallers een voor een de groep.

Een dag eerder stond ik op dezelfde plek naast de auto te fotograferen toen er een torenvalk kwam aangevlogen. Tot mijn grote verrassing kwam deze al biddend steeds dichterbij.

Zo kon ik een serie maken van de torenvalk tegen een strakblauwe lucht. Het is voor mij de eerste keer dat ik de details goed kon vastleggen zonder last te hebben van tegenlicht.