Saai grijs en kleurrijk…

Om de virussen te verjagen gaan hier iedere dag gedurende een kwartier alle ramen en deuren tegen elkaar open. Helaas lukt het niet altijd om er een frisse wind door te jagen, de meeste dagen is het hier namelijk bewolkt, saai grijs en windstil…

Ik werd net verrast met een prachtige bos bloemen van mijn collega’s. Deze kleurrijke bos leek me een mooie tegenhanger op bovenstaande saaie foto.

❤️

Een visser bij zonsondergang

Onlangs waren we op vakantie in een resort aan de Egeïsche Zee. Deze keer had ik behalve de Nikon bridgecamera ook de Canon spiegelreflex camera meegenomen. De komende tijd zal ik van deze vakantie een aantal series laten zien.

Op de eerste avond was ik net te laat om de zon onder te zien gaan. Nadat de zon achter de horizon was verdwenen was het ook nog genieten van de roodgekleurde lucht en zee.

Een visser zette zijn netten uit.

Nacht van de Nacht

In het kader van de Nacht van de Nacht maakte ik deze foto vanaf het balkon. We zitten in het noorden aardig gunstig wat betreft de lichtvervuiling. Het is bij ons nog echt donker. Zie deze site van Nature Today. In de nacht van zaterdag op zondag was er kans om poollicht te zien. Ik weet niet of de verkleuring boven de horizon valt onder de noemer poollicht. Met het blote oog was dit nagenoeg niet te zien, ik zag het later op de computer. Het was in ieder geval niet spectaculair…

ISO 400, f/5, 24 mm, belichtingstijd was 30 seconden.

Passieflora en een merel

De passieflora is een echte klimmer. Onze passieflora heeft zich omhoog geslingerd langs de pergola en de draden van de druivenstruik. Na een regenbui maakte ik er foto’s van. De plant zit vol met bloemen en knoppen.

Het is al wat te ver in de tijd. Niet alle knoppen zullen nu nog tot bloei komen.

Tussen de passiebloem zat een juveniele merel.

Hij had geen belangstelling voor de passiebloem, maar wel voor de druiven.

Een haas bij de zonsondergang

Zondag was het een regenachtige dag. Voor in de avond brak de lucht open. Het had er alle schijn van dat het wel eens een mooie zonsondergang zou worden. Ik ging met de camera op stap en zocht een originele plek en wel bij molen de Gooijer.

Terwijl ik de auto parkeerde zag ik de haas zitten. Wat een geluk dat ik vlak voor vertrek mijn handzame Nikon met sterke zoom nog had mee gegrist.

Voorzichtig liet ik mijn autoraam zakken. Wonderwel bleef de haas zitten waar die zat.

Het volgende moment ging de haas een meter verderop zitten, maar nog steeds mooi binnen het bereik van mijn camera.

Ik mocht zelfs nog inzoomen op de kop.

En wat betreft de zonsondergang dat wordt vervolgd.

Geslaagd

Overdag was het een mooie herfstdag, maar aan het einde van de maandag sloeg het weer om. Er vielen fikse regenbuien en er stond een stevige wind. Toen het weer droog was ging ik met de camera naar het kanaal Steenwijk – Ossenzijl. Een paar kilometer verderop deed onze dochter op dat moment examen voor het roeien. Wat betreft het praktijkexamen trof ze het dus niet. Wind is namelijk heel lastig bij het roeien in de instabiele Skiff. De kans was groot dat het praktijkexamen daarom zou worden uitgesteld…

Op het tijdstip waarop ik dacht dat ze ongeveer klaar zou zijn ben ik spontaan naar de roeivereniging gereden. Door een eerdere fotosessie bij de roeivereniging kende ik de daar de weg en ik werd daar dan ook hartelijk begroet. Ter plekke hoorde ik dat het praktijkexamen ondanks het weer wel door was gegaan.

Toen ik daar arriveerde was onze dochter nog bezig met het theorie-examen. Eindelijk kwam ze uit de kamer en liet ze stralend haar diploma’s zien. Geslaagd! Zij heeft twee diploma’s tegelijk gehaald. Nu gaat ze door voor Skiff 2. Daarnaast is ze uitgenodigd door de wedstrijddames om met hen mee te roeien. Kennelijk heeft ze aanleg.

Behalve dat ze gevoel heeft voor de techniek van het roeien vind ze het een heerlijke sport. Ze geniet van het buiten zijn, van de geur van het water, van de stilte, van de wolkenluchten en van de zonsondergangen… het zit in de genen.