IJsvogel in vlucht

Een tijdje geleden gingen Jan en ik weer naar de ijsvogels. Het duurde niet lang of de eerste ijsvogel liet zich zien.

Ze kwamen meerdere keren terug zonder dat ze een visje hadden gescoord.

Eindelijk kwam het mannetje dan toch met een visje aangevlogen.

Enige tijd later leek er een beraad te zijn tussen de ´echtelieden´.

Deze keer kwam het vrouwtje thuis met een visje.

Ik wilde deze keer proberen om de ijsvogel in vlucht te fotograferen. Nadat ik enkele pogingen had gedaan vanuit de auto probeerde ik het vanaf de oever, enigszins verscholen achter het gras.

Ik vond het nog best lastig om ze al vliegend vast te leggen. Ze zijn nogal onvoorspelbaar en vliegensvlug. Daarbij komt nog dat de lichtomstandigheden daar in het hoekje niet gunstig zijn. Bij deze snelheid heb je een hele snelle sluitertijd en dus een hoge ISO-waarde. De kwaliteit van de foto´s is beneden de maat. Ik moet nog maar eens op herhaling.

De ijsvogel in vlucht en nog iets anders…

Eerder vertelde ik over mijn verblijf aan de Linde. Vol verwachting hoopte ik daar iets moois te zien…

Velen van jullie hadden het gisteren al goed geraden, het gaat inderdaad om de ijsvogel. Mijn lievelingsvogel.

De ijsvogel verraad zijn aanwezigheid door de scherpe, luide en extreem hoge pieptoon. De ijsvogel scheert razendsnel, veelal vlak boven het wateroppervlak, voorbij. De foto’s zijn geen hoogstandjes daarvoor is mijn foto-apparatuur ontoereikend. Ik ben wel blij met de waarneming.

Ik maak van deze gelegenheid gebruik om nog iets anders te vertellen en wel over de verschuiving in mijn functie. Vanaf 2013 tot voor kort had ik een combinatie van twee functies. In de ene functie  was ik verpleegkundige en in de andere functie was ik praktijkopleider. Voor de laatst genoemde functie heb ik een post-hbo opleiding gevolgd. Deze beide functies verdeelde ik over 24 uur per week.

Door het vertrek van een collega praktijkopleider kwam in een ander centrum een plekje vrij. Ik ben gevraagd of ik ook in dat centrum praktijkopleider wil worden. Ik heb het aanbod aangenomen. Doordat ik nu 150 procent meer studenten heb dan voorheen werk ik nu alleen in de functie van praktijkopleider en is mijn contract verhoogd naar 32 uur per week.

Het is niet zo dat ik nu ver van de verpleegkundige zorg en het patiëntencontact ben verwijderd. Ik werk in uniform en heb diverse werkplekken dichtbij de studenten, hun werkbegeleiders en de patiëntenzorg.

De praktijkopleider gaf bij haar vertrek een mooi cadeautje aan haar collega praktijkopleiders. We kregen een keykoord voor de personeelspas met daarop onze functie en naam. Ik ben blij met dit leuke cadeau, maar ook vooral met deze nieuwe uitdaging. Aan mijn enthousiasme zal het niet liggen. Het geeft een goed gevoel dat ik op de nieuwe werkplekken hartelijk ben ontvangen. Een van mijn nieuwe werkplekken heeft dit uitzicht…

Dit alles betekent wel dat ik minder tijd heb voor de fotografie en voor het bloggen. Mocht ik dus wat minder vaak bij jullie langskomen dat weten jullie de reden. De serie over de ijsvogel wordt vervolgd.