Vandaag neem ik jullie weer mee naar het rietland in De Wieden. Terwijl Jan zijn drone vanaf de motorkap van de Ferrari liet opstijgen, liep ik alvast het rietveld in. Ik wilde de ‘daders’ van de rook wel eens van dichtbij zien. Niet dat ik ze zou aanspreken hoor, maar ik ken deze rietsnijder al van jongs af aan. 😉

Ook hier wordt de grens gemarkeerd met een paal. Rechts ligt het land van Natuurmonumenten, waar niet gebrand mag worden. Links begint het gebied van het Waterschap, waar branden wél is toegestaan. Bijzonder hoe zo’n eenvoudige paal het verschil maakt.

Ik liep naar de rietsnijder, die het riet stond uit te kammen en het afval ter plekke verbrandde. Deze rietsnijder ken ik al bijna mijn hele leven, dus het was leuk om even bij te praten met Bert. Door de dwarrelende wind stond hij af en toe midden in de rook. Of het hem echt iets deed, betwijfel ik, hij leek er in ieder geval niet van onder de indruk.

Wat me opviel, was dat de opbrengst op dit stuk niet best was. Er stond weinig riet, het was kort, en er zat veel ander maaisel tussen dat er eerst uitgekamd moet worden. Kortom: veel werk voor de rietsnijder en weinig opbrengst.

Bert maait dit riet samen met zijn neef. Zijn neef snijdt het riet en legt de bosjes bij elkaar op liggende schoven. Dat valt op, want Klaas Jan en Jan zetten de bosjes juist altijd rechtop, zodat eventueel regenwater er sneller uit kan lopen. De keuze van zijn neef heeft waarschijnlijk te maken met de gunstige weersvoorspellingen, als er geen regen op komst is, hoeft het riet tenslotte niet per se overeind te staan.

Na een mooie wandeling kwam ik weer terug bij Jan, die met geconcentreerde blik naar zijn schermpje staarde. Op dat moment liet hij de drone rondvliegen om Klaas Jan, die bezig was het riet uit te kammen. Op de foto zie je de drone in de lucht hangen.

In dit bericht op zijn weblog laat Jan een prachtig filmpje zien die gemaakt is met de drone. Ik ben zo vrij geweest om het filmpje hieronder te plaatsen.