Fauna

Gekleurde ooien

/ Jetskefotografie / 7 Comments

Tijdens onze rit langs de Waddendijk zagen Jan en ik schapen met een mooie kleurtjes op hun achterste. Die kleur wordt achtergelaten door dekblokken. Deze dekblokken hangen onder de buik van een ram. Vaak worden er verschillende kleuren dekblokken gebruikt zodat men precies kan zien door welke ram er gedekt is en ook wanneer de ram de ooi (vrouwtjes schaap) heeft gedekt. Zodra alle ooien gedekt zijn moet de ram toch nog 3 weken het dektuig omhouden. Dit is voor het geval er een dekking is mislukt. De ooi is dan weer na 17 dagen bronstig en dan kan de ram de ooi dus opnieuw dekken.

Er lopen meerdere rammen bij een kudde ooien. Elk ram heeft zijn eigen kleur. Op de bovenste foto heeft de ram met het groene dekblok mij nog niet echt kunnen overtuigen van gedegen werk. Zo te zien op de foto hieronder heeft de ram met het blauwe dekblok er ook niet veel van gebakken. Gelukkig heeft de ram met het gele dekblok het nog eens dunnetjes overgedaan…

Makke schapen bij de Waddendijk

/ Jetskefotografie / 19 Comments

Vorige week nodigde Jan mij uit om weer naar het Wad te gaan en daar was ik zeker voor te vinden. Het was die dag prachtig weer. Onze eerste stop was bij de schapen op en rond de Waddendijk onder de rook van Harlingen.

Jan had een paar weken eerder met Aafje deze rit gemaakt en wilde mij deze omgeving ook laten zien.

Ik ben altijd benieuwd wat er is te zien achter een heuvel of een dijk, om die reden maakte ik de klim naar boven.

Jan had die dag onwillige benen en bleef die dag wijselijk beneden. Hij had die klim al gemaakt samen met Aafje.

Het was een hele klim maar boven werd ik beloond met een prachtig uitzicht. Net als naast de weg hadden de schapen ook bovenop de dijk een olifantenpaadje gemaakt.

Deze schapen zijn kennelijk toeristen gewend. Dat zal de reden zijn dat het makke schapen zijn geworden. Het liefst doen ze geen stap opzij.

Nog één keer liet ik mijn blik over de uitgestrektheid van de Waddenzee glijden alvorens ik mij weer voegde bij mijn fotomaatje.

Een haas bij de zonsondergang

/ Jetskefotografie / 16 Comments

Zondag was het een regenachtige dag. Voor in de avond brak de lucht open. Het had er alle schijn van dat het wel eens een mooie zonsondergang zou worden. Ik ging met de camera op stap en zocht een originele plek en wel bij molen de Gooijer.

Terwijl ik de auto parkeerde zag ik de haas zitten. Wat een geluk dat ik vlak voor vertrek mijn handzame Nikon met sterke zoom nog had mee gegrist.

Voorzichtig liet ik mijn autoraam zakken. Wonderwel bleef de haas zitten waar die zat.

Het volgende moment ging de haas een meter verderop zitten, maar nog steeds mooi binnen het bereik van mijn camera.

Ik mocht zelfs nog inzoomen op de kop.

En wat betreft de zonsondergang dat wordt vervolgd.

Aardappeloogst met meeuwen en kieviten

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Vandaag laat ik jullie de laatste serie zien van de mooie en gezellige dag dat Jan en ik op stap waren in het noorden van Friesland. Tussen de oude en de nieuwe Waddendijk ligt kleigrond. Deze grondsoort is o.a. geschikt voor de teelt van consumptieaardappelen. Terwijl wij foto’s maakten van de dijkcoupures in de oude dijk was men achter ons druk met de aardappeloogst.

De aardappels worden met een tractor en kipper naar de boerderij gebracht. Daar worden de aardappels opgeslagen in bewaarplaatsen. In deze bewaarplaatsen blijven de aardappels tot het moment dat ze met een vrachtauto worden vervoerd naar de fabriek.

Tijdens het oogsten wordt er allerlei bodemleven naar boven gewoeld. De meeuwen en kieviten profiteerden daar goed van. De kieviten konden nog mooi opvetten voordat ze aan de lange reis naar het zuiden beginnen.

Niet alle kieviten trekken naar het zuiden. Er lijkt een tendens dat deze weidevogels door het toenemende aantal zachte winters in grotere aantallen in Nederland blijven. Daarbij trekken de dieren op met de vorstgrens, want in bevroren bodem kan geen voedsel worden gevonden. Bij invallende vorst zijn ze dan verdwenen om bij dooi weer terug te keren.

Het was mooi om te zien hoe de vogels tegelijk op de wieken om even later weer neer te strijken achter de aardappelrooimachine. Het tafereel speelde zich af ver van ons vandaan. Om dit vast te leggen heb ik het 100 – 400 mm objectief gebruikt.

Deze rooimachine was wel arbeidsintensief. Naast de bestuurder zag ik nog drie man op en naast de rooier aan het werk. De moderne rooimachines zijn dusdanig uitgerust dat deze bedient kan worden door één persoon…

Een geit op de dijk

/ Jetskefotografie / 12 Comments

We blijven nog even aan de Alddyk. Daar waar Jan en ik de dijkcoupures hebben gefotografeerd. Onderaan de dijk stond een zitje. Ik heb er even gezeten, maar dat zat niet echt aangenaam. Het was meer liggen dan zitten…

Op het tafeltje lag dit bordje.

Vanaf de dijk keek een geit ons belangstellend toe.

Ik besloot de geit van dichtbij te bekijken. De geit dacht er ook zo over…

Veiligheidshalve deed ik een stapje achteruit, zodat ik buiten het bereik van de horens bleef.

Nadat we elkaar een tijdje goed hadden geobserveerd ging de geit verder met grazen en liet ik mijn blik langs de dijk glijden.

De geit keek nog één keer mooi naar de camera. Ik dacht terug aan mijn kinderjaren, we zijn namelijk groot geworden met geitenmelk van onze eigen geiten.

Atalanta in close-up

/ Jetskefotografie / 16 Comments

Na meerdere pogingen, waarbij ik de atalanta’s alleen maar uit de verte kon fotograferen, lukt het om een atalanta van dichtbij vast te leggen. Wat daarbij opvalt is dat de appel al mooi aan het rotten was. En hoe ouder de appel hoe tammer de vlinders…

De theorie daarachter is dat de rotte appels gaan gisten waarbij alcohol wordt gevormd. Wellicht zijn ze gewoon een beetje dronken en daardoor wat suf. 

En als ze versuft zijn dan lijkt het erop dat ze alles goed vinden en dus de fotograaf tolereren.

De atalanta draaide mooi voor mijn macro-objectief z’n rondje en ik kon rustig op de knieën blijven zitten.

Atalanta’s op de valappels

/ Jetskefotografie / 13 Comments

Nu het herfstige weer z’n intrede heeft gedaan laat ik nog snel een paar series zien van de atalanta’s op de valappels in onze tuin. De series zijn gemaakt tijdens de zonnige herfstdagen vorige week. Het was een uitdaging om de atalanta’s met het macro-objectief van dichtbij vast te leggen…

Zoals gebruikelijk begon ik op een afstandje te fotograferen en kwam dan behoedzaam dichterbij. De atalanta’s vlogen echter weg voordat ik ze beeldvullend kon vastleggen.

…

…

Maar de aanhouder wint. Wordt vervolgd.

Op het Wad bij Paesens-Moddergat

/ Jetskefotografie / 14 Comments

Na de fotoserie van de locatie waar men druk aan het oefenen was voor de WadOpera richtte ik mijn camera op de palenrij en op het Wad. De halfvergane palenrij is een bekend object voor fotografen. Jan en ik zijn er al meerdere keren geweest, maar het verveelt niet…

Op het Wad scharrelden een paar meeuwen hun kostje bij elkaar. In de verte voer een zeilboot langs. Aan de horizon kun je de vuurtoren van Schiermonnikoog ontwaren. Jan gaf deze serie met zijn rode vest toch nog een kleurrijke touch.

Na deze fotosessie moesten we weer aan de andere kant van de dijk zien te komen. Deze keer namen we de trap. Jan zwaaide nog even naar een denkbeeldig publiek. 😉

Aan de overkant streken we neer op een terras voor we onze weg vervolgden. De koffie met wat lekker lieten we ons goed smaken.