Kikkers en kikkerdril

In onze vijver verblijven een paar kikkers. Reikhalzend keken we uit naar de eerste kikkerdril. Want door het koude weer voor de tijd van het jaar liet de kikkerdril langer op zich wachten. Op 26 maart was het dan eindelijk zover. Een dag later maakte ik met de Nikon bridgecamera een fotoserie.

Aanvankelijk dachten we dat het om één paartje ging.

Al snel bleek dat het er veel meer waren. Op het hoogtepunt heb ik 13 kikkers geteld. Dat is ook terug te zien in de hoeveelheid kikkerdril.

Het is net alsof al die ‘oogjes’ in de kikkerdril ons aankijken.

Het was dus een gezellig boel in de vijver.

Wordt vervolgd.

De groenling is terug

Vorige week ontdekte ik een paartje groenling in onze voortuin. Ze waren de hele winter niet te zien in onze tuin, dus ga ik er vanuit dat ze hebben overwinterd in warmere oorden. Ze deden zich tegoed aan de zonnebloempitten. 

Het mannetje staat op de voorgrond en het vrouwtje op de achtergrond.

Het vrouwtje in beeld.

Groene specht zoekt naar mieren

In de boomsingel naast ons huis bivakkeert een paartje groene specht. Regelmatig horen we de groene specht met zijn kenmerkende ‘lach’ voorbij vliegen. De groene specht scharrelt zijn kostje bij elkaar op het perceel met kerstbomen. Soms hebben we geluk want dat zit de groene specht op het gedeelte met jonge kerstboompjes vlak naast ons huis.

9J0A0027x

Mijn man maakte deze foto vanachter het raam van de huiskamer.

DSCN4382x

Het belangrijkste voedsel voor de groene specht zijn mieren. Achter elkaar steekt de specht zijn puntige snavel in de grond om mieren te zoeken. Deze foto is genomen vanaf ons balkon.

DSCN4773x

En tot slot een foto die ik maakte terwijl ik verscholen zat achter de laurier.

DSCN5088x

Ze zijn enorm schuw.  De meeste keren als ik naar buiten sluip en een plekje heb gevonden zijn ze gevlogen.  Een keer stond ik op het balkon en had de specht mijn aanwezigheid niet in de gaten. Het is me toen gelukt om een filmpje te maken. Daarbij moest ik wel flink inzoomen en liet ik de camera rusten op het balkonhek.

Bonte specht kraakt een nestkastje

Zelfs binnenshuis hoorden we het geroffel van de specht. Met de camera sloop ik naar buiten. Omdat een nestkastje hol is draagt het geluid veel verder dan wanneer een specht op een boomstam roffelt.

DSCN5019y

Een bonte specht denkt een mooi plekje gevonden te hebben om een nest te bouwen. De voordeur moet nog wel wat ruimer worden gemaakt voordat hij erdoor past.

DSCN5021y

Vuurwantsen

Tijdens de zachte dagen in de derde week van februari  zag ik heel veel vuurwantsen tevoorschijn komen. Over een lengte van 6 meter zaten wel honderden vuurwantsen.

Normaal gesproken komen ze in mei tevoorschijn uit hun winterschuilplaats om een partner te zoeken. Het vrouwtje verspreidt een geur om zo een mannetje te lokken. Die geur schijnt voor de mens niet aangenaam te zijn.

Deze vuurwantsen zaten vlak boven de grond op het muurtje van zwerfkeien. Ook trof ik groepen vuurwantsen aan op de bladeren van de stokrozen. Op internet las ik dat vuurwantsen graag zitten in een Hibiscus, Acacia of Linde. Dat zou de aanwezigheid van de grote hoeveelheid kunnen verklaren, achter het muurtje van zwerfkeien staat namelijk een forse hibiscus.

De vuurwants is niet schadelijk. Sterker nog de vuurwants helpt om de tuin op te ruimen. Deze insect haalt namelijk zijn voedingsstoffen uit afgevallen bladeren en dode insecten.

Op het moment van schrijven meten we buiten een temperatuur van +1 graad en hadden we een nachttemperatuur van -1 graad. De vuurwantsen hebben zich wijselijk weer teruggetrokken in hun winterschuilplaats.

De natuur komt tot leven

Amper een week eerder fotografeerde ik de winterserie in Dwarsgracht en nu zijn we in een paar dagen tijd de lente ingerold. In onze tuin is dat goed te merken, de natuur tot leven. De vogels fluiten er lustig op los en de insecten zijn druk op zoek naar stuifmeel en nectar om weer aan te sterken. Rond de sneeuwklokjes vloog een hommel. De hommel was te zwaar voor de sneeuwklokjes, zodra de hommel op een bloem landde zakte het klokje naar de grond.

Deze hommel zat vol met mijten. Toevallig dat Nature Today net een interessant artikel publiceerde over hoe de hommel de vorst overleeft. Als de hommel wordt blootgesteld aan lage temperaturen dan produceert de hommel glycerol. Dit zorgt ervoor dat er minder snel ijskristallen in het lichaamsweefsel worden gevormd. Je kunt het eigenlijk zien als antivries.

Een roofvlieg scharrelde tussen de sneeuwklokjes.

 

Ook de bijen waren druk met het verzamelen van stuifmeel.

Ik kon me met de macrolens weer helemaal uitleven. Het was een feest.

Morgen gaan we naar de krokusjes en de bijen.

Vogels in de stuifsneeuw

Op de eerste sneeuwdag van deze winter bekeken we de sneeuwjacht voornamelijk vanachter het raam.

Behalve een aantal rondjes met de camera in de tuin bestonden mijn activiteiten  buitenshuis voornamelijk uit het voeren van de kippen en de tuinvogels. Ik strooide vogelvoer op het voederplankje en op de grond. Na een paar uur was het voer ondergesneeuwd en strooide ik weer nieuw voer.

Met mijn Nikon heb ik mij op die dag heerlijk kunnen uitleven. Het was een drukte van belang en een komen en gaan van allerlei soorten. De mussen en de vinken waren in de meerderheid.

Hieronder volgt een compilatie van de tuinvogels die een graantje kwamen meepikken.

 

 

Sneeuw op zondag

Op zondag 7 februari hadden we dan toch de eerste serieuze sneeuwdag. Een straffe oostenwind joeg de sneeuw door onze tuin.

Vanwege code rood en het advies om vooral niet de weg op te gaan als het niet noodzakelijk is besloot ik met de camera een rondgang door onze tuin te maken.

 

 

 

Tuinvogeltelling en de terreur van de merel

In het kader van de tuinvogeltelling richt ik dit weekend mijn blik eens op de vogels in onze voortuin. Een vogeltelling is natuurlijk een momentopname, maar toch geeft het een beeld over de aanwezige vogels in de tuin.

Die momentopname wordt in onze tuin beïnvloed door de aanwezigheid van de merel. Als de merel in de buurt is dan blijven de andere vogels noodgedwongen uit de buurt. De merel, in dit geval een vrouwtje, duldt geen andere vogels binnen een cirkel van vier meter.

Zoals we in de wereld regelmatig zien, wordt het beeld dus bepaald door de terreur van de minderheid…

Er is genoeg voor iedereen, maar schijnbaar denkt zij er anders over. Ze is drukker met het wegjagen van andere vogels dan dat ze bezig is met het eten.