Na de wandeling met ons vieren in de haven van Oudeschild hebben we ons opgesplitst. Ik ben alleen in de auto verder gegaan met de camera´s naast mij op de passagiersstoel. Als je over Texel rijdt of fietst dan is de witte toren in Den Hoorn een baken in het landschap. Ik heb onder de rook van Den Hoorn een stop gemaakt om deze, ietwat scheefstaande, kerk met toren op de foto te zetten.

Wat verder opvalt op Texel zijn de weilanden vol met schapen. Texel is de gemeente met het grootste aantal schapen, ongeveer 24.000. In het voorjaar zijn de schapen vergezeld van lammetjes.

Deze foto’s van de schapen en lammetjes zijn gemaakt in het Hoge Berg-gebied. De weilanden worden hier omringd door tuinwallen oftewel tuunwallen. Deze tuunwallen zijn in dit gebied bewaard gebleven omdat dit gebied werd aangewezen als landschapsreservaat. De tuunwallen zijn als perceelafscheidingen beschermd verklaard. Er worden zelfs nieuwe exemplaren aangelegd. Tuinwallen zijn namelijk niet alleen handig en mooi; ook hebben ze een hoge natuurwaarde. Bron is deze site.

Een lammetje was met een stokje aan het spelen. Een koddig gezicht.

Na de onderbreking door de fotoseries van de sneeuw ga ik vandaag weer verder met de fotoseries die ik maakte tijdens ons verblijf op Texel. Een paar weken geleden waren we een halve week op Texel. We hebben het prima getroffen met het weer. Op de eerste dag maakten we een wandeling door de haven van Oudeschild.

Terwijl we uitkeken over De Waddenzee kwam er net een boot terug van een zeehondentocht. Even later voer de supersnelle Bruuzer de haven uit op weg naar de zeehonden op het eiland de Razende Bol.

We wandelen verder door de haven.

We bewonderden de nieuwe foto van fotograaf Richard Heerschap op de trap.

Volgens Obsidentify zou dit een Pontische meeuw zijn. Het zou best kunnen…

Na mijn fotosessies in de sneeuw op landgoed De Eese, bij de Hunebedden en in Darp was ik tegen koffietijd weer thuis. Eenmaal thuis wilde ik nog een fotoserie maken van tuinvogels voordat de zon de sneeuw had doen smelten. Ik strooide voer bovenop de sneeuw. De tuinvogels deden zich al snel tegoed aan het voer op de smeltende sneeuw.

Speciaal voor de vinkjes strooide ik voer op de grond. Een mannetje en vrouwtje vink hadden het voer snel ontdekt. Het maakt de mussen niet uit waar het voer wordt gestrooid of opgehangen, zij eten aan iedere dis.

Na de wandeling door het besneeuwde landschap bij de Hunebedden reed ik via een andere weg weer naar huis. Toen ik over de Van Helomaweg reed richting Darp zag ik aan de oostkant een prachtig besneeuwd landschap. Ik besloot nog een stop te maken. De zon had hier nog geen vat gekregen op de sneeuw.

Aan de andere kant van de weg zag ik een klein paadje in een dichtbegroeid bos. Er lag veel sneeuw en ook hier waren de zonnestralen nog niet doorgedrongen. Ik was nog niet eerder in dit bos geweest. Zie Google Maps.

De jonge boompjes waren kromgebogen door de sneeuw en hingen als een toegangspoort over het pad. Zonder verdere toelichting neem ik jullie mee in dit feeërieke landschap.

Op vrijdag 10 maart had het bijna de hele dag gesneeuwd. De volgende dag was het landschap bedekt door een deken van sneeuw onder een strakblauwe lucht. Ik ben vroeg op stap gegaan voordat de zon de sneeuw zou doen smelten. Als eerste reed ik naar landgoed De Eese, zie deze serie. Vanaf De Eese ben ik doorgereden naar de Hunebedden in Havelte. Zie Google Maps.

Als eerste fotografeerde ik Hunebed D53, het twee na grootste hunebed van Nederland.

Jong en oud genoten van het door sneeuw bedekt landschap. Alle mensen waren goed te spreken.
Sommige mensen wisselden een paar zinnen uit, anderen bleven uitgebreider staan praten. Bijzonder om te zien wat een besneeuwd landschap in combinatie met zon doet met mensen.

Ik wandelde verder naar Hunebed D54.

De temperatuur lag drie graden onder nul, maar door de zon en het windstille weer voelde het aangenaam aan.

Hoog in deze halfdode boom zat een roodborstje.

De sleetjes konden eindelijk tevoorschijn gehaald worden. Er was veel plezier en er werden heel veel foto’s en filmpjes gemaakt.

Nog een laatste beklimming en toen ben ik terug gewandeld naar de auto.

Maar de sneeuwpret was nog niet ten einde, wordt vervolgd.

De series van Texel ga ik een aantal dagen onderbreken voor een actueel onderwerp. Gisteren sneeuwde het een groot gedeelte van de dag. Aan het eind van de middag was het eindelijk gestopt met sneeuwen. Ik maakte toen een flitsrondje door de tuin. Een besneeuwde tuin onder een grijze lucht.

Toen ik vanochtend naar buiten keek zag ik tot mijn verrassing dat het prachtig weer was. Het landschap lag er prachtig bij onder een deken van sneeuw. Ik ben direct op pad gegaan voordat de zon de sneeuw zou laten smelten. Als eerst reed ik naar landgoed De Eese. Zie Google Maps. De opkomende zon zat nog verscholen achter een bomenrij.

Ik heb enorm genoten

Morgen neem ik jullie mee naar de besneeuwde Hunebedden in Havelterberg.

Vanaf de veerboot reden we naar het vakantiehuisje waar mijn zus en zwager verbleven. Na de koffie reden we met z’n vieren naar het strand in De Koog.

Mijn zus en zwager hadden de hond, Nora mee. Nora vond het heerlijk op het strand. Lekker spelen en rennen met andere honden. En daarna lekker rollebollen in het zand.

Ook wij genoten van de strandwandeling. Het was prachtig weer, de mensen waren goed te spreken. Een Chinook-transporthelikopter vloog over. Deze helikopter hebben we tijdens ons verblijf op Texel meerdere keren zien overvliegen. Deze zal wellicht gependeld hebben tussen de marinierskazerne gevestigd op de zuidkant van Texel en het oefenterrein op het naastgelegen eiland Vlieland.

Vorige week gingen we naar Texel. Tijdens de overtocht was het windstil weer.

Er was nog iemand die schijnbaar genoot van het uitzicht. Het onbekend jongetje stak zo mooi af met zijn rode jas.

Aan de andere kant van de veerboot was het een drukte van belang, daar werden namelijk de meeuwen gevoerd.

De lucht ging bijna naadloos over in de zee.

Vandaag laat ik jullie de tweede serie zien over de eekhoorn die walnoten haalt uit onze voortuin. De walnoten zitten in een bestekmandje van een afgedankte afwasmachine.

Als de eekhoorn een walnoot heeft gepakt draait hij deze rond tussen de pootjes en klemt de boot tussen de tanden. Dan klimt de eekhoorn naar boven en gaat zittend op een grote tak de walnoot leegpeuzelen.

Dit gaat zo een aantal keren achter elkaar.

Als de eekhoorn voldoende noten heeft gegeten gaat hij er weer vandoor. Op een keer zag ik dat hij een noot meenam. Deze liet hij per ongeluk vallen op het gras. Hij keek wat aarzelend om zich heen voordat hij de noot weer oppakte en er snel vandoor ging.

In het weekend dat ik jarig was, was onze zoon thuis. We maakten samen een wandeling in een gebied waar we nog niet eerder waren geweest.

We maakten een wandeling over de Stouwe langs de Stouwsloot. Zie Google Maps. We troffen het met de wolkenluchten.

Over de Stouwsloot ligt een brug.

Toen we de brug van dichterbij bekeken zagen we al snel dat het flink in verval was geraakt.

De brug zal ooit bedoeld zijn voor de oversteek van landbouwvoertuigen. Het is voor mensen al niet verantwoord om de oversteek te maken laat staan voor zwaar materieel.