De Moespot en Blokzijl

Dat we in de omgeving van Sint Jansklooster toerden, kwam door een voorstel van Jan. Hij wilde weleens weten hoe het stond met de verbouwing van Café De Moespot. Ons plan was om daar ook een kopje koffie te drinken. De vorige keer dat we er waren, schreef ik daarover in januari van dit jaar in dit bericht.

Het historische café is al eeuwenlang een begrip in de Kop van Overijssel. De naam verwijst naar een herberg waar reizigers vroeger een warme maaltijd, een ‘moespot’, konden krijgen. Al in de zestiende eeuw was er op deze plek sprake van een pleisterplaats aan een belangrijke route. Volgens de overlevering beschikte De Moespot over een luikje waardoor koetsiers eten konden aannemen zonder van hun koets af te stappen. Daarom wordt het café soms omschreven als de oudste drive-through ter wereld. Het bijzondere luikje is nog altijd aanwezig.

In de voormalige paarden- en koeienstal van het historische Café De Moespot hebben de broers Raimon en Peter Ian Pot een gloednieuw, modern en sfeervol restaurant gerealiseerd. De keuken en de chef’s table bevinden zich in de voormalige stal. Het restaurantgedeelte is ondergebracht in de aangebouwde, lichte serre. Vanuit het restaurant heb je een prachtig uitzicht over de dijk en het Vollenhovermeer, dat vroeger deel uitmaakte van de Zuiderzee. Zie ook de website van Robuust.

Het restaurant was gesloten voor publiek, omdat er voorbereidingen werden getroffen voor een besloten diner later die dag. We moesten dus op zoek naar een andere plek om een kopje koffie te drinken, maar daar had ik al een ideetje over. Voor we verdergingen, wierpen we nog een laatste blik op het huisje tegenover Robuust. Wat een contrast met het moderne restaurant!

We reden over de dijk naar Blokzijl. Daar parkeerde ik de auto naast de havenkolk. Dit blijft een heerlijk plekje om te fotograferen. Met de historische schepen in de haven en de authentieke herenhuizen op de achtergrond valt er altijd wel iets moois vast te leggen.

Aan de havenkolk staat het monumentale Prins Mauritshuis. Het pand werd in 1873 gebouwd als weeshuis en bood tot 1928 onderdak aan de wezen van de stad. Boven de ingang herinnert een gevelsteen met de tekst ‘Uit liefde door liefde tot liefde’ nog altijd aan de oorspronkelijke bestemming van het gebouw. Nadat het zijn functie als weeshuis had verloren, kreeg het pand verschillende bestemmingen. Tegenwoordig is het Prins Mauritshuis een sfeervol restaurant en grand café. Wij kozen een plekje bij het raam in de serre, met een prachtig uitzicht over de havenkolk. De koffie met wat lekkers was origineel en smaakte overheerlijk.

Vanaf Blokzijl reden we naar mijn huis. Daar schoof mijn man gezellig bij ons aan en praatten we nog na over onze belevenissen van die dag. We hadden weer heel wat gezien en gefotografeerd. We konden terugkijken op een geslaagde fotodag!

Naar het rietland

Na het bezoek aan Gerjanne en de kinderen en de fotosessie bij de lammetjes vervolgden Jan en ik onze reis. We reden naar het rietland van Klaas Jan. Dit rietland ligt bij het buurtschap Muggenbeet onder de rook van Blokzijl.

Op de zaterdagen gaat Klaas de hele dag met zijn vader mee naar het rietland. Door omstandigheden ging Klaas deze keer wat later op de ochtend. Het trof mooi dat hij met ons kon meerijden en zo hoefde Gerjanne hem niet te brengen.

Klaas rende voor ons uit en koos voor de langste weg naar zijn vader. Ik dacht dat hij niet via het natte weiland wilde. Ik koos voor de kortste weg en stak het weiland schuin over. Ik had laarzen aan dus de plassen waren geen probleem.

Al snel bleek dat ik Klaas had moeten volgen, want hij wist de weg. Ik stuitte namelijk op een sloot en moest alsnog omlopen. Jan was mij gevolgd, zij het wel op enige afstand. Ook Jan moest helaas een stukje terug lopen. Voor Jan was dit extra vervelend omdat hij door de MS weinig kracht heeft in z’n benen. Halverwege de tocht was er een gelegenheid waar hij even kon zitten om bij te komen van deze zware wandeling.

Klaas was blij dat hij zijn vader én Rhena weer zag.

We arriveerden tegen lunchtijd. Dat kwam mooi uit. Klaas Jan zette de machine stil, zo konden we in alle rust bijpraten en onze lunch nuttigen.

Een tegenlichtopname van het ‘geschoren’ rietveld.

Wordt vervolgd.