Ik reed mijn vertrouwde route over de IJsdijk en Lancasterdijk op Texel. Meestal kies ik ervoor om van zuid naar noord te rijden, zodat ik links van me – binnendijks – goed zicht heb op de vogels. Af en toe zet ik de auto aan de kant, netjes in de berm, en maak ik foto’s vanuit mijn ‘mobiele kijkhut’.

Op een van die momenten zag ik een opmerkelijk tafereel. Een mannetje van de kokmeeuw deed herhaaldelijk pogingen om te paren met een vrouwtje. Zij was daar echter duidelijk niet van gediend. Ondanks zijn aanhoudende inspanningen bleef het vrouwtje standvastig en hield ze hem op afstand.

Een eindje verderop speelde zich een heel ander tafereel af. Daar verliep de paring van de kokmeeuwen wél met wederzijdse instemming. Het mannetje en vrouwtje waren duidelijk op elkaar afgestemd: na wat baltsgedrag en het nodige geroep kwam het tot een korte, maar succesvolle paring.

Ik reed verder en stopte zoals gebruikelijk bij Wagejot. Daar zag ik een ontroerend tafereel tussen een paartje kokmeeuwen: het mannetje had een visje meegebracht voor zijn partner.