Na de wandeling door de tuin van de voormalige tuinbouwschool stak ik de Vledderweg over naar het Sterrebos. Het Sterrebos in Frederiksoord werd rond 1770 aangelegd door de familie Van Heloma, de toenmalige eigenaren van landgoed Westerbeek. Het bos dankt zijn naam aan de stervormige aanleg, waarbij verschillende rechte lanen vanuit één centraal punt in verschillende richtingen lopen. In het midden ligt de Droge Kom, waar een lindeboom werd geplant. Het bos diende als wandelpark, maar werd ook gebruikt voor de jacht.

Ik liep over een kleurrijk tapijt van gevallen bladeren. Even later kwam er een hondje op me afrennen. Hij was nieuwsgierig naar mij, maar had nog veel meer belangstelling voor een hond die in de verte liep. Het baasje kon roepen wat ze wilde, maar de beagle luisterde niet. Nadat ik het hondje terug had begeleid naar zijn baasje wandelde ik verder door het mooie bos over meerdere houten bruggetjes.

Even verderop maakte ik een foto van een grote stinkzwam. Op dat moment kwamen er een mevrouw en een klein meisje aanlopen. Het meisje keek belangstellend naar mijn grote camera en vroeg of ik ook op zoek was naar paddenstoelen. Ik liet haar de paddenstoel op het schermpje van mijn camera zien.

We raakten aan de praat en ik liep gezellig een stukje met hen mee. Het meisje vertelde vol trots dat ze na het eten niet meer hoefde te slapen. Na een tijdje werd ze toch een beetje moe en vroeg ze aan oma of ze mocht ‘knuffellopen’. Dat betekende dat ze haar arm om het been van oma sloeg en zo dicht tegen oma aan verder liep. Voor oma was die niet handig lopen, maar ze liet het allemaal gewillig toe, want dat is wat oma’s doen.

Na het gezellige gesprek met oma en kleinkind, waarbij we ook nog een gemeenschappelijke kennis bleken te hebben, namen we aan het eind van het pad afscheid. We gingen ieder onze eigen kant op.

Ik kwam langs het voormalige postkantoor dat in 1901 werd gebouwd. Ik vind het een mooi stukje erfgoed. Naast foto’s van het gebouw maakte ik ook enkele foto’s van de kunstwerken die in de tuin stonden.

Na het maken van de fotoserie bij het voormalige postkantoor besloot ik nog niet terug te gaan naar de auto, maar mijn wandeling wat langer te maken. Ik koos voor de Graaf van Limburg Stirumlaan.

Frederiksoord maakt deel uit van de Maatschappij van Weldadigheid, een UNESCO Werelderfgoed. Onderweg fotografeerde ik een aantal koloniehuisjes. Deze huisjes vormen een belangrijk onderdeel van het cultuurhistorische erfgoed van de Maatschappij van Weldadigheid. Ze vertellen het verhaal van de gezinnen die vanaf 1818 naar de vrije koloniën kwamen om daar een nieuw bestaan op te bouwen.

In totaal werden in dit gebied ongeveer 430 koloniehuisjes gebouwd. Daarvan zijn er nog zo’n 50 bewaard gebleven. Een aantal heeft de status van rijksmonument. De eenvoudige huisjes bestonden oorspronkelijk uit een woongedeelte met bedsteden en een achterhuis met een stal en een dorsdeel. Bij hun woning kregen de kolonisten ook een stuk grond dat ze konden bewerken. De oorspronkelijke delen van de huisjes moeten blijven bestaan, maar dat neemt niet weg dat er in de loop der jaren flinke uitbouwen aan zijn toegevoegd. Dat is te zien op de laatste foto’s in onderstaande serie.