Na mijn wandeling door de straten van Blokzijl was ik weer aangekomen bij de Havenkolk. De mooie gevels die ik al eerder vanaf een afstandje had gefotografeerd wilde ik ook nog van dichtbij op de foto zetten. Tijdens het afdrukken stapte er net een man naar buiten.
Hij liep naar de Havenkolk om een aantal takken op te ruimen die in het water lagen. We raakten aan de praat.
Hij wees mij op de uitzonderlijk hoge waterstand. Een van de aanlegsteigers lag volledig onder water. Alleen de bolders staken nog boven het water uit.
Ik wilde dat wel eens van dichtbij bekijken en stapte de steiger op, de steiger waar een skûtsje en de Penny Lane liggen afgemeerd. Het lijkt er overigens op dat het skûtsje er al jaren ligt. Door Matroos Beek werd ik namelijk getipt over een film van Bert Haanstra uit 1975 die is opgenomen in Blokzijl. ‘Dokter Pulder strooit papaver’. Toen ik die film bekeek zag ik dat het skûtsje er toen ook al lag.
Op het verste punt van een hoger gelegen steiger ben ik op het trappetje gaan zitten en heb ik enkele foto´s gemaakt van de ondergelopen steiger.
De hoge waterstanden zijn dus nog lang niet genormaliseerd… zo ver is duidelijk.
Fijne avond nog Jetske.
De hoge waterstand werd daar met name veroorzaakt door opstuwing door de wind. Een dag later ben ik daar weer geweest en toen stond de steiger weer gewoon boven water.
Fijne avond!
OK, bedankt voor de info en al bij al veel beter nieuws ook hé.
Wat bijzonder dat het bootje er nog steeds ligt! Heel leuk om te lezen.
Het water staat zichtbaar hoog. Prachtige foto’s zo pal boven het wateroppervlak.
Ik vond het leuk dat je mij tipte over die film!
Graag gedaan!
Een fantastische reeks schitterende foto’s. Dat het bootje er al zolang ligt! Een heel mooie plek. En nog hoge waterstanden.
Ik was blij met de tip en vond het verrassend dat het skûtsje daar toen ook al lag.
Ja zoveel jaren
Mooi vervolg van je wandeling door Blokzijl.
Het skûtsje en de Penny Lane vielen me meteen op, ze liggen daar mooi. mooi dat je de hoogwatersituatie hier ook nog even mee kon pakken. De laatste drie foto’s zijn prachtig geworden.
Dankjewel, Jan. Het voortdurend veranderende patroon van het water over de verdronken steiger was fascinerend. Ik heb er nog een filmpje van gemaakt, maar die is helaas mislukt door een scheve horizon. 😉
Pingback: De grote zaagbek in de namiddag | Schrijven met Licht