We blijven nog even in de wereld van de rietsnijders. Rijdend tussen Sint Jansklooster en de Blauwe Hand zag ik onderweg rietsnijders met een rupsmaaier aan het werk. Ik stopte om een fotoserie te maken.

Het voordeel van deze manier van maaien is dat er gemaaid kan worden op kletsnatte percelen. Daarnaast is het een groot voordeel dat het afval meteen wordt meegenomen en dat het niet wordt verbrand in de natuur. Het afval kan hergebruikt worden. Of deze mannen dat ook doen ben ik vergeten te vragen.


De bak was vol. De mannen moesten een drukke weg oversteken om hun vracht te lossen.



Voordat de bak wordt geleegd worden er banden gespannen om de bosjes riet. Onder het riet zitten gleuven waar de banden doorheen worden getrokken. Als alle drie de banden zijn bevestigd en zijn strak getrokken worden de stalen buizen aan de achterkant er uitgeslagen. De baal met riet wordt eruit gekiept.





Als het rietperceel is gemaaid worden de balen naar de thuisbasis vervoerd. Daar wordt de ruigte (afval) uit het riet gekamd. Vervolgens wordt het riet opgebonden tot handzame rietbossen.



Echt een bedrijvigheid die wij hier nooit te zien krijgen. De rupsbanden zijn zeker een noodzaak op zulke een drassige terreinen en het vrijwaart tevens dat de ondergrond wordt dichtgereden. Weer een mooi fotoverslag Jetske.
De rupsbanden zullen niet goed zijn voor de ondergrond, maar men heeft geen keus om het op een andere manier het eraf te maaien. Vroeger deed men deze natte percelen als er ijs lag. Dan maaide men met de lichtste machine over het ijs.
Maar dan moeten we wel terug echte winters krijgen hé… nu zou dat niet zo evident zijn.
Zo, die bak is goed gevuld!
Wat moet het toch enig zijn om altijd in de natuur te werken. En zeker tussen en met het wuivende riet. Een stiel apart. Prachtig om te zien.
Het werken in het riet stroomt door de aderen. Het is misschien wel verslavend. Voor het grote geld doet men het niet.
Pfff al dat water, gelukkig maar dat ze rupsbanden hebben. Geen evidentie om daar de weg over te moeten met hun zware vracht.
Ik vond de oversteek ook wel spannend. Ze keken wel allemaal mee.
😂
Mooi foto’s van een bekend plekje. Een rupsmaaier heb ik dit jaar gemist in de contreien van Earnewâld en bij de Leijen.
Het is altijd weer een verrassing of je ze onderweg tegenkomt. En dan moeten ze ook nog net op een plekje aan het maaien zijn dat je bij hen in de buurt kunt komen.
interessant Jetske
rietsnijders moet je hier wel ver gaaan zoeken
prettige avond
Mooi deze rupsmaaier, je was weer eens op de juiste tijd op de juiste plek 😀
Mooie serie !
Ik viel met de neus in de boter.