Rijdend over de Lancasterdijk, ga ik ter hoogte van de Krassekeet met de auto steevast de Waddendijk op, waar ik bovenop geniet van het prachtige uitzicht. Achter de dijk staat de molen Het Noorden.
Het naastgelegen gemaal Het Noorden was in oktober in restauratie. Gezien het bord op het hek ga ik er vanuit dat de restauratie werd uitgevoerd door bouwbedrijf K. Dekker. Op internet kon ik er verder niets over vinden. In 1979 verving gemaal Krassekeet de gemalen Het Noorden en van Waalenburg. De uitwateringssluis van het Noorden werd eind jaren zeventig door middel van een betonnen wand afgesloten. Dit gebeurde toen de dijken van Texel op Deltahoogte werden gebracht.
Vanwege de historische waarde is het unieke uitwateringscomplex, inclusief de molen, gerestaureerd. Zie ook deze site
Vanaf de Waddendijk strekt zich naar het oosten een weids uitzicht uit over de Waddenzee.
In het ondiepe water stond een kleine zilverreiger. Kleine zilverreigers zijn veel kleiner dan de grote zilverreiger. De kleine zilverreiger heeft een zwarte snavel en gele tenen. Bij de grote zilverreiger is dat andersom.
De kleine zilverreiger is veel actiever tijdens het foerageren. Ze trappelen voortdurend met hun poten in het water. Het trappelen veroorzaakt bewegingen in het water wat kleine visjes of andere waterdieren doet schrikken, waardoor ze dichter bij de poten van de reiger komen. Op die manier kan de zilverreiger sneller en gemakkelijker zijn prooi vangen. Daarbij rennen en springen ze door het water om hun buit te bemachtigen.
Un bien joli reportage, mais pas fan de la trois avec les engins du premier plan.
Amitiés
Wat een plaatje, die eerste foto!
En ook de kleine zilverreiger staat er prachtig op.
Het is altijd genieten daar bij de molen. Deze keer wilde ik voor het eerst het bruggetje over met een groothoeklens. De restauratie en het bijbehorende hek dwarsboomde mijn plannen. Dat houd ik dus nog tegoed voor een volgende keer.
Een molen spreekt toch de meeste mensen aan de zilverreigers zijn zo ontzettend mooi
Het is en blijft een eyecatcher.
De grote zilverreiger zien we hier veelvuldig. Ik vond het wel mooi om nu een fotoserie te kunnen maken van de kleine…
Zilverreigers zijn zo mooi. Af en toe zie ik zowel de kleine als grote zilverreiger maar veel minder dan bij jullie in Nederland
De grote zien we heel vaak, maar van het bestaan van de kleine weet ik nog niet zo lang. En nog mooier dat ik deze ook nog kon fotograferen. De kleine zilverreiger kon ik later nog een keer fotograferen en dan staand op het Wad.
Die molen staat daar mooi. Het lijkt me sowieso een mooi plekje. Jammer dat die hekken er nog stonden. Mooie foto’s ook van de kleine zilverreiger. Ik geloof niet dat ik die zelf al eens heb gezien. Ook van die oneindige leegte van het Wad kan ik genieten.
Het is altijd genieten daar bij de molen. Deze keer wilde ik voor het eerst het bruggetje over met een groothoeklens. De restauratie en het bijbehorende hek dwarsboomde mijn plannen. Dat houd ik dus nog tegoed voor een volgende keer.
De kleine zilverreiger zou je kunnen tegenkomen als we nog een keer naar Peazemerlannen gaan. En dan kunnen we ook genieten van de oneindige leegte van het Wad. 😃
Staat genoteerd!
Een heel mooie reeks landschappen en vogels. De eerste foto top. De vogels sowieso. Mooi.
Prachtige foto’s en dat water zo soft door de windstilte. Ja wat een verschil in grootte de grote of klein zilverreiger.
Dankjewel!
Van het windstille weer hebben we enorm genoten.
Ik vond het mooi om de kleine door het water te zien ‘dansen’.
Mooie serie van de molen en de kleine zilverreiger. Die staat er heel mooi en haarscherp op!
Dank je. Ik ben er blij mee. Later komt de zilverreiger nog een keer in beeld tijdens laag water op het Wad.
Pingback: Bij de molen en de sluis | Schrijven met Licht