Terwijl ik over het Swynzerpaad wandelde door het plas-drasgebied, keek ik even achterom in de richting van de parkeerplaats en de vogelkijkhut. Het is een geliefd pad, niet alleen bij vogelspotters, maar ook bij wandelaars, hardlopers en fietsers.
Een kemphaan foerageerde langs de oever. Even later keek de kemphaan me nieuwsgierig aan en hield me vervolgens scherp in de gaten. Kijk eens naar de prachtige tekening van zijn veren – het lijken wel allemaal kleine hartjes. Op de laatste foto is te zien hoe de vogel zijn knipvlies sluit.
Ik kan niet zeggen of dit een mannetje of een vrouwtje is. Kemphanen hebben namelijk een bijzonder genderverhaal. Er zijn drie verschillende typen mannetjes, waarvan één type sterk op een vrouwtje lijkt. Op de website van Theunis Piersma kun je hier meer over lezen.
Encore une bien jolie rencontre.
Amitiés
Wat een mooie serie van die kemphaan. Tegen dat probleem van de geslachtsbepaling bij kemphanen ben ik n.a.v. een fotoserie bij de Mieden een paar jaar geleden al eens aangelopen.
Dan houden we het maar bij een genderneutrale kemphaan.
Ik had overigens wel zo’n Alpha kemphaan mannetje van dichtbij willen fotograferen. 🤞
Mooi, Jetske! Eindelijk zie ik eens een kemphaan van dichtbij.
Zijn er bij jullie geen kemphanen te zien? Ik zie ze bijvoorbeeld op Texel ook wel.
Ze zijn er wel, maar ik heb ze nog nooit gezien…
Ze zijn prachtig van dichtbij en hebben mooie roestige kleuren. Een oogstrelend landschap,
Ik ken dit gebied nog niet heel lang, maar het is nu al een geliefde plek met zoveel weidevogels.
Daar vinden we jenog veel terug.
Dat denk ik ook. 😀
Blij deze kemphaan hier eens te kunnen bewonderen zo nooit in de natuur gezien
Wat een prachtig verenkleed
Fijn dat ik je blij hebt gemaakt. 😀
Ik zou nog wel een foto willen maken van een kemphaan net zo dichtbij als deze, maar dan in prachtkleed.
Pingback: Kemphanen in de lucht | Schrijven met Licht