Aan de noordkant van ons huis hangen vetbollen. Daaronder staat een coniferenhaag. Mezen en mussen doen zich tegoed aan het lekkers, en zelfs de grote bonte specht schuift regelmatig aan. Tijdens het smullen valt er heel wat kruim naar beneden, in de haag.

De roodborst hangt liever niet aan de vetbollen, maar scharrelt zijn kostje bij elkaar op en rond de coniferenhaag. Tussen het groen groeit een verdwaalde hulst, alsof hij daar expres is blijven staan. Ik had het geluk dat de roodborst juist die kant op kwam scharrelen. Wat mij betreft was de winteransichtkaart daarmee compleet.