Afgelopen zaterdag hadden we een prachtige winterdag. Het was koud, dat wel, maar de zon scheen volop. Fotomaatje Jan en ik hadden het plan opgevat om opnieuw naar het rietland te gaan, naar een voor ons nog onbekend stukje rietland in De Wieden.
Helaas lieten de benen van Jan het niet toe om mobiel te zijn, laat staan om door het rietland te struinen. Nadat Jan had afgezegd, besloot ik aanvankelijk ook niet te gaan. Toch begon het mooie weer en een bezoek aan het rietland steeds meer te kriebelen. Ik ben ten slotte met de rietteelt opgegroeid. Ik overlegde met Klaas Jan en samen kwamen we tot de conclusie dat de kinderen het waarschijnlijk niet de hele dag zouden volhouden. Dat bood mij de mogelijkheid om hen eventueel op tijd weer mee naar huis te nemen.
Een half uur later parkeerde ik de auto op de loswal naast een oude tractor. Zie Google Maps. Ik belde Klaas Jan om te laten weten dat ik was gearriveerd en binnen vijf minuten kwam hij samen met zijn dochter aanvaren. Ik installeerde me voor in de boot op het bankje en zo had ik naar alle kanten mooi zicht.
We voeren over het Ettenlandsche Kanaal, langs andere rietsnijders. In westelijke richting zagen we in de verte het watergemaal A.F. Stroink staan, een vertrouwd herkenningspunt in deze ogenschijnlijk verlaten wereld.
Het volgende moment doken we een smal slootje in, waar een buitenstaander niet zou vermoeden dat je er überhaupt met een boot kunt varen. Tussen het riet slingerden we verder, tot we aankwamen bij het rietland van Jan, die we hier voor het gemak maar even Jan S. noemen. 😉
Dit is het eerste jaar dat Klaas Jan hem helpt in het rietland. Jan S. ken ik overigens al bijna mijn hele leven, maar vreemd genoeg maakte ik nog niet eerder een fotoserie in zijn rietland. Nu Klaas Jan hem bijstaat, is dat een mooie gelegenheid om daar eindelijk eens verandering in te brengen.
Wordt vervolgd.
Schrijven met Licht 
Prachtig dat je dit kan en mag meemaken. Ik geniet mee.
LikeLiked by 1 person
Van tevoren was ik bang dat het te koud zou zijn, daarom zat ik goed in de thermokleding. Maar het was daar niet echt koud. Ik heb enorm genoten en vond het sprookjesachtig mooi. Komt wellicht omdat het een nieuwe setting was.
LikeLiked by 1 person
….en Rhena was ook weer van de partij. Het was inderdaad een mooie zonnige dag, benieuwd naar het vervolg.
Fijne avond en een goede werkweek!
LikeLiked by 1 person
Dankjewel.
Ook voor jullie een fijne avond en een goede werkweek!
LikeLiked by 1 person
Deze beelden zijn heel wat aanlokkelijker om buiten te zijn, dan die in de mist, alhoewel mist fotografisch wel wat heeft 🙂
LikeLiked by 1 person
Helemaal mee eens!
LikeLike
Wat een wonderlijke wereld en die bereik je dan per bootje. Ik volg in spanning g weer het verloop op her rietland.
LikeLiked by 1 person
Ik ben wel bekend in die wereld door de zomerse vaartochten. Maar zo in de winter naar de rietsnijders varen is toch een andere dimensie.
LikeLiked by 1 person
Geloof ik goed.
LikeLiked by 1 person
Mooie wereld daar! Mooi dat je het Stroïnkgemaal even noemde, daarmee valt de locatie voor mij weer wat beter op zijn plek.
Jammer dat ik er niet bij kon zijn deze keer. Volgende keer beter, zullen we maar weer zeggen.
LikeLiked by 1 person
Ik hoop het ook Jan. 🤞Ik heb daar vaak aan je gedacht, je had het geweldig gevonden.
LikeLiked by 1 person
Wat een pracht daar in de natuur en met een bootje opgehaald worden dat is voor velen een droom. Heerlijk wat je mocht beleven en je hebt een fijn fotoverhaal weergegeven Jetske
LikeLiked by 1 person
Ik ben ook heel blij met mijn tantezegger. Om meerdere redenen hoor. 😉
Dankjewel. 😊
LikeLiked by 1 person