Het weekend brachten we door in Haarlem. We hebben veel gezien, heerlijk gewandeld en even helemaal losgekomen van het alledaagse. Mijn spiegelreflexcamera had ik meegenomen, maar bleef op de hotelkamer.

Toch waren we blij toen we de drukte achter ons konden laten en terugreden naar het rustige noordoosten van het land. We waren mooi op tijd thuis, want in het westen zou de mist nog lang blijven hangen. Tijdens de terugreis zei ik tegen mijn man dat ik heimwee had naar de weidevogels. Op Waarneming zag ik dat de eerste grutto’s alweer bij Skrok waren gearriveerd, en dus reed ik in de voormiddag richting het weidevogelgebied.

Vandaag begin ik met de kievit. Dit jaar werd het eerste kievitsei al op 5 maart gevonden, in Ravenstein in de provincie Noord‑Brabant. Het voorjaar is nu echt begonnen.

Ik heb daar zó genoten van de roep van de verschillende weidevogels. Het geluid alleen al voelt als thuiskomen na een lange winter. Twee kieviten waren druk bezig met hun baltsvlucht, sierlijk en speels boven het weiland. Het blijft een prachtig gezicht, elk voorjaar weer.

Deze kievit had waarschijnlijk al een nest met eieren. Dat vertelde althans een vogelaar die naast mij stond. Het gedrag sprak boekdelen: de vogel alarmeerde luid en maakte duidelijk dat hij niet van onze aanwezigheid was gediend. We stonden gewoon op het pad en het nest lag wellicht helemaal niet in onze buurt. Het was duidelijk bedoeld als afleidingsmanoeuvre.