Vorige week moest ik voor mijn tweede baan in Leeuwarden zijn. Omdat ik toch in de buurt was, ben ik opnieuw naar het weidevogelgebied Skrok gereden. Zoals gebruikelijk liep ik eerst naar de kijkhut. Vanuit daar was er weer genoeg te zien en te beleven.

Later zal ik nog inzoomen op de grutto’s en kluten, maar eerst richten we ons op de dieren die duidelijk het voorjaar al in hun bol hadden.

In een weiland renden hazen achter elkaar aan; de mooie lentedag was terug te zien in hun voortplantingsspel.

Het leek erop dat hun uitbundige gedrag de smienten verstoorde, want die gingen massaal op de vleugel.

In de sloot vlak naast de kijkhut zwom een paartje waterhoentjes. Al snel werd duidelijk dat de lente ook hier zijn werk deed: ze toonden opvallend veel belangstelling voor elkaar. In de beschutting van de oeverbegroeiing werd het even intiem, het moment dat het mannetje het vrouwtje beklom.

Even later wandelde ik over het fiets-wandelpad verder het gebied in. Daar stuitte ik op een stel meerkoeten dat er duidelijk ook lentekriebels op nahield. Ze verspilden weinig tijd: het liefdesspel was kort, maar doelgericht.

Een paartje wilde eenden dat even daarvoor nog rustig langs mij was gezwommen, trok mijn aandacht. Ik hoorde plotseling geplons en toen ik omkeek, bleken ook zij druk bezig met het zorgen voor nageslacht. Toen het voorbij was, zwom het mannetje trots met de borst vooruit bij het vrouwtje vandaan. Dat gedrag deed mij toch even aan iemand denken… 😉