We hebben een primeur in onze tuin. Een paar dagen geleden ontdekte mijn man het gezang van de zwartkop. Nog diezelfde dag lukte het mij om de vogel te fotograferen, terwijl hij hoog in de walnotenboom zat. Je moet er in deze tijd van het jaar ook echt bij zijn, want nog niet alle bomen staan volop in blad.

De zwartkop is de laatste decennia sterk in aantal toegenomen, onder andere dankzij natuurlijker bosbeheer en het ouder worden van bossen. De vogel heeft een voorkeur voor struiken en oudere bomen. En die zijn aanwezig in onze tuin. Hij laat zich niet altijd gemakkelijk zien, maar zijn melodieuze zang is in het voorjaar des te beter te horen.

Even later zat de zwartkop tussen de bloesem van de appelboom. Ook dan is het een kunst om hem tussen alle bloesem door goed in beeld te krijgen. Precies op het moment dat hij ging zingen, zat zijn snaveltje helaas verstopt achter een blaadje.