De volgende stop was bij Wagejot. Wat direct opviel, was de nieuwe loopbrug, mogelijk bedoeld voor onderzoekers of beheerders van het gebied. In ieder geval is het duidelijk dat de brug niet toegankelijk is voor bezoekers zoals wij.
Er was een grote groep rotganzen aanwezig. Dit is de kleinste ganzensoort. De naam ‘rotgans’ danken ze aan hun kenmerkende roep: een laag “rrrò… rrrò”. Volgens kenners zou ‘rorgans’ eigenlijk een treffendere benaming zijn.
Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. In de winter trekken ze naar het Waddengebied en de Zeeuwse Delta om daar te overwinteren. Een deel van de populatie reist nog verder door, naar Zuid-Engeland. Nederland speelt daarmee een belangrijke rol voor de rotgans. In dit artikel van Ruwan Aluvihare kun je er alles over lezen.
In Wagejot bevindt zich een grote kolonie grote sterns. Waarnemingen in 2026 laten zien dat de vogels al vroeg aanwezig zijn, wat er doorgaans op wijst dat de eerste eieren rond eind april worden gelegd.
In begin twintiger jaren zijn grote sterns uitzonderlijk hard getroffen door vogelgriep (H5N1). In 2022 leidde dit tot massale sterfte, waarbij ongeveer de helft van alle broedparen in Nederland en Vlaanderen verdween. Inmiddels neemt de populatie weer toe, maar het niveau van voor de vogelgriep is nog niet bereikt. Doordat grote sterns gemiddeld slechts één jong per twee jaar grootbrengen, verloopt het herstel traag.
Terwijl ik vanuit de auto foto’s maakte, vlogen plotseling alle vogels op. De grote sterns keerden na een korte ronde al snel terug naar hun broedplaats. De rotganzen daarentegen vlogen weg en keerden niet meer terug.
Het opvliegen viel samen met het geluid van een quad en het geroep van de schapenhouder, die op de Waddendijk een kudde schapen met lammetjes voortdreef. Dat zou een reden kunnen zijn.
Het is daar een waar paradijs voor die vogels en de vogelliefhebbers.
Klopt. Er logeren vele vogelaars op Texel om ervan te genieten.
Wat een heerlijke beelden van Texel, het verveelt daar niet snel, mooi om te lezen en zien.
Dankjewel!
Het voelt als ons tweede thuis.
Komen jullie er nog wel eens?
Dat lijkt me een moderne herder. Toch zie ik hem liever schapen drijven met een hond. Maar ja, andere tijd hè. De rotganzen zien we in de winter vaak bij ons in het natuurgebied. Ook de stern is er vaak te spotten. Ikzelf herken hem niet meteen, maar ik praat soms met vogelspotters bij de vogelobservatiepost.
Interessant blog!
Hij was niet aan het scheperen zoals we dat kennen op de grote stille heide. Ik kreeg het idee dat hij ze verweidde naar een ander stuk.
Leuk dat je met vogelspotters praat, daar leer je het meeste van. Ik doe dat ook graag. Op mijn beurt vind ik het leuk om belangstellenden te wijzen op waarnemingen.
Typisch vogels die ik hier zelden of nooit zie, hooguit eens een grote stern. Wel weer een mooi serie met een leuke afsluiter van de boer en zijn schapen.
Dit zijn echt soorten van het Waddengebied en de Delta. Daarom vind ik het ook een feestje om daar een tijd te staan kijken. De gemiddelde Texelaars zal er wellicht niet meer van opkijken. 😉
Wat een prachtige reeks vogelfoto`s zijn dit (was dus even thuis)
Dankjewel. Lief dat je in dat ‘eventjes’ ook nog hier reageert. 😊
Mooie foto’s.De laatste met die schapen heeft wel iets.Ik weet niet waarom maar ik vind het een fijne en rustgevende foto.
Dankjewel.
Haha, op de rustgevende foto hoor je niet het geluid van de quad, het blaten van de schapen en het geroep van de drijver. 😅
Toch heel fijne foto.
Mooi gebied om vogels te spotten. Spijtig dat de vogels allemaal gestoord werden door de quad die schapen dreef en opvlogen. Gek dat quad daar voor gebruikt werd, heb ik nog nooit gehoord. De rotganzen kwam niet terug maar gelukkig de grote sterns wel.
Een paradijs om vogels te spotten en fijn informatie die we erbij krijgen.
Een moderne schapenherder maar heb er niet heel mee. Liever ern stok, hoed en hond 🐕.
De schaapskuddes met een herder, hond en een stok vinden we op de grote stille heide. Op Texel zijn meer schapen dan inwoners, zoveel herders bestaan er niet. 😂 Daar lopen de schapen tussen de hekken en tuinwallen.
Oh echt? Zalig is dat…