Een paar dagen geleden vroeg mijn man me ’s ochtends om even mee naar buiten te komen. Er was iets bijzonders te zien, zei hij, maar wat precies hield hij nog even voor zichzelf. Voor de zekerheid nam ik mijn camera mee.
Eenmaal buiten werd al snel duidelijk dat er iets heel erg mis was. Op de grond lag een dood vogeltje, en vlak daarnaast zat een ander vogeltje stil bij hem. Ik herkende ze meteen: bonte vliegenvangers. Waarschijnlijk waren ze tijdens een baltsvlucht tegen het raam gevlogen.
Het andere vogeltje, dat nog wat versuft was, vloog na korte tijd gelukkig weer weg. Toch liet het beeld me niet los. Het raakte me meer dan ik had verwacht, en ik voelde de tranen opkomen.


Het dode vogeltje gaf ik een mooi plekje op een bord, te midden van de wilde bloemen.

Even later riep de plicht en stapte ik in de auto voor een afspraak in Orvelte. Mijn fototas met camera’s ging mee; het plan was om daarna door te rijden naar Kamp Westerbork, nu ik toch in de buurt was.
Maar toen ik klaar was in Orvelte, had ik geen moed meer om nog naar het Herinneringskamp te gaan. De dood van het kleine vogeltje hield me meer bezig dan ik had verwacht.
Naarmate ik ouder word, merk ik dat ik daar moeilijker mee om kan gaan. Het verdriet om zo’n onschuldig diertje lijkt iets groters aan te raken; op zo’n moment komt het leed van mensen dichterbij en voelt het intenser.

Direct na thuiskomst heb ik vlaggetjes voor de ramen van de veranda gehangen. We hebben veel vogels in de tuin en toch gebeurt het maar zelden dat er eentje tegen het glas vliegt. Desondanks neem ik het mezelf kwalijk dat ik deze maatregel niet eerder heb genomen. Misschien had ik dan kunnen voorkomen dat ze tegen het raam waren aangevlogen…

Hoewel er nog genoeg vogels zijn die zich laten horen met hun geroep en gezang, mis ik het geluid van de bonte vliegenvanger enorm.

In de zomer van 2021 bezocht ik Kamp Westerbork voor het laatst. In mei 2022 plaatste ik een fotoserie van dit indrukwekkende bezoek op mijn weblog. De beelden geven een stille, maar indringende indruk van deze beladen plek, waar de geschiedenis nog altijd voelbaar is. Via deze link is de fotoserie te bekijken.

Vanwege 4 mei is de mogelijkheid om te reageren uitgeschakeld.