Na de zonsondergang bij Paal 17 reden de kinderen nog even naar De Staart in Waalenburg. Een jaar eerder hadden ze daar prachtige foto’s kunnen maken met een vuurrode avondlucht. Wij, de wat oudere garde, vonden het wel mooi geweest en keerden terug naar de vakantiewoning. Niet veel later verscheen er via de app een foto van een lepelaar die in een rode gloed stond te foerageren. Op dat moment had ik er al spijt van dat ik niet was meegegaan.

Een avond later reed ik zelf naar Waalenburg, in de hoop ook zo’n bijzonder moment mee te kunnen maken.

Het werd inmiddels al behoorlijk donker, waardoor de ISO-waarde flink omhoog moest. Toch slaagde ik erin om de rustende lepelaar, die hierboven op de tweede foto in de verte te zien is, vast te leggen.

Nadat de lepelaar voldoende had gerust, ging hij weer verder met foerageren. Ik had het geluk dat hij dit deed in een sloot waar de ondergaande zon een prachtige rode gloed over het water legde.