Na de zonsondergang bij Paal 17 reden de kinderen nog even naar De Staart in Waalenburg. Een jaar eerder hadden ze daar prachtige foto’s kunnen maken met een vuurrode avondlucht. Wij, de wat oudere garde, vonden het wel mooi geweest en keerden terug naar de vakantiewoning. Niet veel later verscheen er via de app een foto van een lepelaar die in een rode gloed stond te foerageren. Op dat moment had ik er al spijt van dat ik niet was meegegaan.
Een avond later reed ik zelf naar Waalenburg, in de hoop ook zo’n bijzonder moment mee te kunnen maken.
Het werd inmiddels al behoorlijk donker, waardoor de ISO-waarde flink omhoog moest. Toch slaagde ik erin om de rustende lepelaar, die hierboven op de tweede foto in de verte te zien is, vast te leggen.
Nadat de lepelaar voldoende had gerust, ging hij weer verder met foerageren. Ik had het geluk dat hij dit deed in een sloot waar de ondergaande zon een prachtige rode gloed over het water legde.
Echt mooi de avondlijke ontmoeting met de lepelaar!
Dat vond ik ook, maar fotografisch wel een uitdaging.
Prachtig die avondgloed over de lepelaar.
Ja bijzonder om daar te staan en te ervaren.
Super mooi.Telkens ik een lepelaar zie, heb ik een kippenvelmoment.
Dat gevoel herken ik wel. 😃
Je hebt die vogel goed weten vast te leggen hoor. Mooie vogel.
Het was nog wel een uitdaging. De meeste foto’s konden zo de prullenbak in.
Fijn dat je dus een 2de kans kreeg. Is toch nog mooi geworden al denk ik dat het echt niet gemakkelijk was.
Het was nog even spannend. De lepelaar foerageerde aan de zuidkant van de weg. Vlak nadat ik de eerste foto had gemaakt vloog hij op. Gelukkig landde hij op de plek te zien op de tweede foto. En toen ging hij foerageren in de juiste sloot, die met de rode gloed. 👏😃
Fijne omstandigheden voor een fotosessie. Vooral de middelste twee vind ik erg mooi. Je had zo te zien ook niet veel later moeten komen.
Dat klopt. Ik had al ruim tijd genomen.