We blijven nog een tijdje uitkijken over het water bij kijkhut Meenthebrug. Ik had een mooi plekje in de hut met zicht op de boom met de kale takken aan de rechteroever. Dat is de plek waar de ijsvogel graag neerstrijkt om het water af te speuren.

Inmiddels had ik gezelschap gekregen van een vogelaar die niet de behoefte had om te praten. Nadat hij was vertrokken, kwam er een vrouw de hut binnen die wél openstond om ervaringen uit te wisselen. Al hielden we het vanzelfsprekend rustig, want in een kijkhut past het niet om uitgebreid met elkaar te praten.

En toen, zomaar uit het niets, zat daar ineens een ijsvogel. Hij koos een plekje dat iets verder naar achteren lag en daardoor niet ideaal was, maar we konden hem gelukkig toch goed genoeg fotograferen. Helaas bleef hij rustig op zijn tak zitten. We hadden gehoopt hem te zien vissen, maar dat zat er deze keer niet in.

Even later vloog hij naar het boompje recht voor de kijkhut.

Dat was een stuk beter in het zicht, al maakte het tegenlicht het fotograferen behoorlijk lastig. Gelukkig kon ik de foto’s met behulp van Lightroom nog aardig opknappen.

De derde foto is een echte toevalstreffer, en daar ben ik dan ook extra blij mee. IJsvogels zijn ongelooflijk snel, dus een ijsvogel in vlucht vastleggen voelt voor mij als een klein cadeautje.