Op een bewolkte ochtend tijdens onze vakantie gingen we naar Bourtange. Dit bijzondere vestingdorp ontstond tijdens de Tachtigjarige Oorlog en werd aangelegd om Groningen af te schermen van de Spanjaarden. Door de jaren heen groeide het uit tot een indrukwekkende stervormige vesting. Toen de militaire functie verdween, raakte Bourtange in verval, maar in de 20e eeuw werd de vesting in oude stijl herbouwd.

Behalve dat Bourtange een museumdorp is, wordt het ook gewoon bewoond, zowel binnen als buiten de oude stadsmuren. Tijdens onze wandeling zagen we een man die druk bezig was met een schilderklus. Zijn hond hield hem ondertussen trouw gezelschap en trok zich schijnbaar niets aan van al die mensen die voorbij kwamen.

Bourtange kreeg een radiaal stratenplan en een stervormige structuur, met grachten, wallen, ravelijnen en hoornwerken. Dankzij deze slimme opzet bleef de vesting eeuwenlang goed verdedigbaar, onder andere tijdens de Münsterse aanvallen van 1665 en 1672. In 1742 bereikte Bourtange zijn grootste omvang. Daarna verloor de vesting langzaam haar militaire betekenis. In 1851 werd Bourtange als vesting opgeheven en veranderde het in een agrarisch dorp.

Ik heb me altijd afgevraagd hoe ze al die schuine kanten van de wallen toch kunnen maaien. Tijdens ons bezoek kwamen we daar eindelijk achter. Met een grasmaaier die aan een lier is bevestigd, gaan ze de steile hellingen op en af. De lier houdt de maaier op zijn plaats terwijl deze het gras netjes kort houdt. Op de derde foto is goed te zien hoe dat in zijn werk gaat.

Na de Tweede Wereldoorlog liep het dorp langzaam leeg. In 1964 besloot de gemeente Vlagtwedde de vesting volledig te reconstrueren aan de hand van historische kaarten. Dat omvangrijke werk duurde tot het einde van de jaren ’90. Het resultaat is een uniek historisch openluchtmuseum, waar de wallen, grachten en het marktplein weer in oude glorie te bewonderen zijn. Ook het Commandeurslogement, de synagoge uit 1842 en de garnizoenskerk uit 1869 maken deel uit van de prachtig gerestaureerde vesting.

In het kleinste winkeltje van Bourtange kochten we een windmolen. Ik vond deze combinatie van kleuren meteen erg mooi. Na de vakantie hebben onze dochter en ik de windmolen samen in elkaar gezet en een mooi plekje gegeven in de tuin.

We vinden het allebei leuk om als moeder en dochter aan dit soort projecten te werken. Zo hebben we inmiddels al meerdere IKEA-meubels en een buitenkeuken in elkaar gezet.

Deze dubbele windmolen draait inmiddels als een tierelier. Met zoveel beweging zou je bijna denken dat we er prima energie mee kunnen opwekken. 😉