Een vreemde vogel op het dak

Onze zoon zag hem als eerste, deze vreemde vogel tussen de huismussen.

Mijn man en ik zaten samen met een groep studenten in de tuin. Ik sprak mijn vermoeden uit dat het een kanarie was. Er was ook een student biologie in ons midden. Maar niet alle biologen zijn vogelaars… Hij twijfelde ernstig over mijn vermoeden. Ik vertrouw in dit geval maar op Obsidentify en niet op de bioloog in wording. Een kanarie dus…

Citroenvlinder

In de wilde bloemenborder staat de dagkoekoeksbloem. Deze bloemen blijkt gewild te zijn bij de citroenvlinder.

Met de roltong kan de vlinder diep in het bloemetje komen.

In de nieuwe bloemenborder staat de dropplant. Daarvan zijn de bloemen ook zeer in trek bij de insecten, zo ook bij de citroenvlinder.

Op een gegeven moment zat er een mannetje en een vrouwtje tegelijk op de dagkoekoeksbloem. Zo kun je mooi het verschil in kleur zien.

Passiflora en bijen

Samen met de druif slingert de passiflora over de pergola en over de stalen draden. Dit jaar laten we de uitlopers van de passiflora naar beneden hangen. Daardoor hangen de bloemen op ooghoogte.

De bloemen vind ik een lust voor het oog. Ze bloeien maar enkele dagen, maar gelukkig hangen er nog voldoende knoppen die nog tot bloei komen.

Ook de insecten kunnen deze bloemen wel waarderen.

De passiflora na een regenbui.

IJsvogel, in glas-in-lood

Vorige week wandelde ik door ons dorp en toen kwam ik langs een atelier. In de voortuin stond een ijsvogel. Deze ijsvogel kon ik niet laten staan, dus heb ik mezelf getrakteerd. Deze ijsvogel kreeg geen plekje aan de rand van de vijver, maar in de nieuwe bloemenborder…

De ijsvogel in het zonnetje.

Toen ik inzoomde zag ik door het glas wat bewegen.

Ik stapte voorzichtig om de ijsvogel heen en zag dat het een atalanta was.

De atalanta heeft vast geweten dat ijsvogels geen vlinders eten…

Dezelfde bewoners?

Het nestkastje naast ons terras was bezet door koolmezen. De ouden waren druk met de aanvoer van voedsel voor de hongerige jongen en het afvoeren van de poepjes.

Helaas hebben we het uitvliegen gemist. Een van de ouden ging nog wel een aantal keren in het nestkastje om de achterblijver te voeren.

Toen we er zeker van waren dat alle jongen waren uitgevlogen wilde mijn eega het nestkastje schoonmaken voor de volgende bewoners. Toen hij in het nestkastje keek zat er alweer een koolmees te broeden. Dat werd dus geen schoonmaakbeurt. Menselijkerwijs zou je zeggen dat het dezelfde bewoners zijn, want anders trek je toch niet zomaar in een niet-schoongemaakt nest…

Klimhortensia en insecten

Aan onze zijgevel groeit een klimhortensia. In deze tijd van het jaar bloeit deze klimplant volop. Als je er langs loopt dan word je omringd door een zoete bijna bedwelmende geur. De bloemen trekken heel veel insecten aan. Tijdens een zonnig uurtje heb ik mij met het macro-objectief uitgeleefd bij de klimhortensia. De uitdaging was om ze al vliegend vast te leggen.

Dit is een blinde bij. Deze insect lijkt op een bij (vandaar de naam), maar het is een zweefvlieg. Blind staat hier gelijk aan doof, zoals bij een dovenetel, dus ongewapend. Blinde bijen hebben een zwart, glimmend achterlijf, met een oranje gele tekening. De tekening is erg variabel. Verwarring met de honingbij is begrijpelijk, maar kan worden uitgesloten vanwege het aantal vleugels. Vliegen, zo ook een blinde bij, hebben één paar vleugels. Bijen daarentegen behoren tot de orde der vliesvleugeligen (Hymenoptera) en hebben 2 paar vleugels. Ook aan de ogen is te zien dat de blinde bij tot de vliegen behoort. 

De hommels behoren weer tot de familie van de bijen. De gewone aardhommel is een van de meest voorkomende hommels in Nederland. Die waren dan ook het best vertegenwoordigd op de klimhortensia. Op de tweede foto staat een distelvlinder. Het was een enigszins verschoten exemplaar. Op foto 3 foerageert een honingbij. Op de vierde foto vliegt een aardhommel met klompjes stuifmeel. Op foto 5 verzamelt een citroenpendelvlieg stuifmeel en nectar. Op de laatste foto doet een blinde bij zich tegoed aan al dat lekkers.

Tijdens het maken van dit bericht vond ik een interessante site wat gaat over zweefvliegen. Daar leerde ik dat zweefvliegen alleen stuifmeel en nectar verzamelen voor eigen gebruik dat in tegenstelling tot de bijenfamilie. Zweefvliegen hebben dus geen klontjes stuifmeel aan hun poten.

Spreeuw op zoek naar een lekker hapje

De spreeuw zet ik nogmaals in het zonnetje. Ik ben iedere keer weer onder de indruk van de kleuren die dan tevoorschijn komen.

Hierboven trof de spreeuw een lege voedertafel. Met het mooie weer en de ontluikende natuur kunnen ze prima hun kostje bij elkaar scharrelen. Om die reden heb ik het bijvoeren drastisch verminderd.

We hebben 10 meter buxushaag staan waar vorig jaar de buxusmot inzat. Hoewel de haag nu prachtig uitloopt heb ik niet de illusie dat de buxusmot is verdwenen…

Nu ik minder bijvoer zie ik de vogels vaker de buxushaag induiken…

Ik hoop dat ze vele rupsjes van de buxusmot vangen. Het zou prachtig zijn als we het op een natuurlijke manier kunnen bestrijden. Daarnaast heb ik de haag ondersteund met voeding en kalk.

Groene specht

Ze hebben een nest in een populier op het perceel naast onze tuin. We horen ze meerdere keren per dag ‘lachend’ langs vliegen. Met enige regelmaat wordt de perenboom in onze voortuin bezocht…

Maar dat wil niet zeggen dat ze dan eenvoudig zijn te fotograferen. Als ze ook maar enigszins het idee hebben dat ze worden bespied dan draaien ze om de stam heen, uit het zicht.

Op een dag had ik geluk, een vrouwtje, groene specht bleef voorbeeldig zitten. Ze liet mij zelfs nog even de achterkant van haar rode ‘petje’ zien.

De mussen richten hun appartement in

Tijdens de regenachtige en koude dagen van de afgelopen week werd er in onze tuin gewoon doorgewerkt door een paartje huismussen. Er werd allerlei tweedehands spul aangesleept om hun appartement in te richten. Vintage noemen ze dat tegenwoordig, dat is hot…

Dit paartje gingen het linker appartement bewonen van het appartementencomplex. Op bovenstaande foto staat het vrouwtje en op de foto hieronder het mannetje. Het leeuwendeel kwam neer op de schouders van het vrouwtje.

Het vrouwtje had al twee keer materiaal aangesleept en naar binnen gebracht, terwijl het mannetje maar bleef dralen.

Eindelijk was het mannetje dan zover dat hij de vlucht naar het appartement ging uitvoeren.

Maar verder dan besluiteloos rondhangen bij de ingang kwam hij niet. Dit mannetje mag wel blij zijn met een voortvarend vrouwtje anders kwam het nooit klaar… 😉