Bijen bij de blauwe druifjes

In onze verhoogde bloembak in de achtertuin staan veel blauwe druifjes. Als het zonnetje schijnt en de temperaturen komen in de dubbele cijfers dan maken de bijen dankbaar gebruik van deze blauwe druifjes.

Vervolgens kan ik mij met de macrolens weer helemaal uitleven op de foeragerende bijen. De bloembak van zwerfkeien, gemaakt door de vorige eigenaar, is 60 cm hoog. Zittend op een laag krukje kan ik op een comfortabele manier de blauwe druifjes en de bijen vastleggen.

De grootste uitdaging vind ik om de bijen al vliegend vast te leggen. Na de eerste fotosessie heb ik er één acceptabele foto kunnen uitslepen. Voordat ik tijd had voor een tweede fotosessie sloeg het weer om. Bij regen, kou en harde wind is er geen bij meer te zien. Zo jammer.

Regen doet groeien en bloeien

In deze periode hebben we te maken met regen, veel regen. Daarnaast is het ook nog eens veel te koud voor de tijd van het jaar. Dat vind ik jammer. Het voorjaar is mijn lievelingsjaargetijde. Ik heb behoefte aan het voorjaarszonnetje en aan hogere temperaturen. Ik wil lekker buiten zijn…

Nu niet meer zeuren, want we hebben nu eenmaal regen nodig. Door de regen gaat immers alles groeien en bloeien. Na een periode van droogte regende het donderdag de hele dag. Rond half acht ‘s avonds was het eindelijk droog. Het viel ons op dat er door de regen heel veel knoppen zijn uitgebot en dat er veel bloesem aan de fruitbomen was verschenen. Met de Canon 80D en macro-objectief maakte ik een rondgang door de tuin.

Het was nog bewolkt en dat had gevolgen voor de hoeveelheid licht tijdens het fotograferen. Bij een paar opnames heb ik geflitst. Bij het maken van andere foto’s heb ik de ISO flink moeten opschroeven. Ik ben blij met mijn nieuwe Canon 80D waarbij ook met gebruik van hoge ISO-waarden de ruis nog acceptabel is.

Hommels bij de Pieris japonica

Naast de vijver staat een Pieris japonica. De hommels maken dankbaar gebruik van de bloemen van deze grote struik. Het valt nog niet mee om acceptabele foto’s te krijgen van de foeragerende hommels. De drukke hommels kunnen zich prima verschuilen tussen de ontelbare bloemetjes.

Meestal zie je alleen de achterkant van de hommel. Slechts een enkele keer lukte het om ze in z’n geheel vast te leggen.

De grootste uitdaging was om ze vliegend vast te leggen.

Voor deze serie gebruikte ik mijn macro-objectief. De Canon body die ik daarvoor gebruik is de 80D. Deze body heb ik onlangs over kunnen nemen van mijn zus. Waar ik haar heel dankbaar voor ben.

Bij deze 80D kan ik ‘ongestraft’ een hogere ISO instellen zodat ik een hele korte sluitertijd kan bewerkstelligen. Dat laatste is een voorwaarde om een vliegende hommel vast te leggen. Daarnaast heeft de 80D meer voordelen ten opzichte van de 50D. Dat is de camera die ik eerst hiervoor gebruikte.

Allen een goed en zonnig weekend gewenst.

Schade door nachtvorst

In onze tuin staan meerdere winterharde palmen. Een aantal palmen hebben toch schade opgelopen tijdens het wintertje medio februari.

We zitten al anderhalve maand in de meteorologische lente en nog hebben we te maken met nachtvorst. Eind van de middag maakte ik een rondje door de tuin met mijn macro-objectief. De Gunnera heeft te leiden van de nachtvorst.

De narcis is ten prooi gevallen aan de kou.

In onze achtertuin staat een grote magnolia. Deze boom zit vol met knoppen. De wind die maar blijft waaien vanuit het noorden staat pal op deze boom. De koude noordenwind in combinatie met de nachtvorst heeft gevolgen voor de bloemknoppen. Het lijkt erop dat de knoppen aan de noordkant meer schade hebben dan aan de zuidkant.

Ook bloemen van de Japonica hebben te leiden gehad van de nachtvorst.

Wat de nachtvorst voor gevolgen heeft voor onze hoogstamfruitbomen is nog even afwachten. Wij hoeven er niet van te leven. Ik heb te doen met de fruittelers die allerlei maatregelen moeten nemen om de bloesem te beschermen tegen de nachtvorst.

De kikkers op de film

Vandaag laat ik jullie het derde en laatste deel zien van de kikkers en het kikkerdril in onze vijver. Ooit was dit een zitkuil, aangelegd door de vorige eigenaar. In 2006 hebben we van de zitkuil een vijver gemaakt. Het bleek een gouden greep. We genieten enorm van het leven in en rond het water. 

9J0A0036x

Van een collega kregen we een kunststof kikker. Foeilelijk vond ik de kikker. Omdat het plateautje wel handig is voor dorstlessende vogeltjes mocht de kikker toch blijven. Zo door de jaren heen is de kikker begroeid met mos en nu vind ik de kikker een stuk mooier.

Ik heb me heerlijk uitgeleefd tijdens het maken van de fotoseries. Het was echter ook leuk om de kikkers en hun geluid vast te leggen op de film.

Kikkers net boven de waterlijn

Zoals ik in het vorige bericht al schreef maakte ik die fotoserie met de Nikon bridgecamera. Voor de tweede fotosessie koos ik voor de Canon spiegelreflex met de 70-200 mm Canon zoomlens.

IMG_3266x

Bij die fotoserie hield ik de camera en objectief vlak boven de waterlijn. Dat was zwaar werk, want deze combinatie weegt ruim 1600 gram. 

IMG_3257x

Vanachter het raam zagen we de vele kopjes van de kikkers boven de waterlijn. Op het moment dat we dan naar buiten stapten verdwenen de kikkers onder water. Ik paste daarom de volgende tactiek toe. Ik liep voorzichtig met een grote boog naar de hoek van de vijver. Daar zat ik dan gehurkt met mijn hoofd verstopt onder een donkere capuchon doodstil te wachten.

Na een paar minuten kwamen de koppies van de kikkers een voor een weer boven water. Behoedzaam en ‘verstopt’ achter de camera begon ik dan te fotograferen. Op die manier bleven de kikkers voor me poseren.  

De rode kleur van het water wordt veroorzaakt door de weerspiegeling van de achtergevel van het huis.

Wordt vervolgd.

Kikkers en kikkerdril

In onze vijver verblijven een paar kikkers. Reikhalzend keken we uit naar de eerste kikkerdril. Want door het koude weer voor de tijd van het jaar liet de kikkerdril langer op zich wachten. Op 26 maart was het dan eindelijk zover. Een dag later maakte ik met de Nikon bridgecamera een fotoserie.

Aanvankelijk dachten we dat het om één paartje ging.

Al snel bleek dat het er veel meer waren. Op het hoogtepunt heb ik 13 kikkers geteld. Dat is ook terug te zien in de hoeveelheid kikkerdril.

Het is net alsof al die ‘oogjes’ in de kikkerdril ons aankijken.

Het was dus een gezellig boel in de vijver.

Wordt vervolgd.

De groenling is terug

Vorige week ontdekte ik een paartje groenling in onze voortuin. Ze waren de hele winter niet te zien in onze tuin, dus ga ik er vanuit dat ze hebben overwinterd in warmere oorden. Ze deden zich tegoed aan de zonnebloempitten. 

Het mannetje staat op de voorgrond en het vrouwtje op de achtergrond.

Het vrouwtje in beeld.

Groene specht zoekt naar mieren

In de boomsingel naast ons huis bivakkeert een paartje groene specht. Regelmatig horen we de groene specht met zijn kenmerkende ‘lach’ voorbij vliegen. De groene specht scharrelt zijn kostje bij elkaar op het perceel met kerstbomen. Soms hebben we geluk want dat zit de groene specht op het gedeelte met jonge kerstboompjes vlak naast ons huis.

9J0A0027x

Mijn man maakte deze foto vanachter het raam van de huiskamer.

DSCN4382x

Het belangrijkste voedsel voor de groene specht zijn mieren. Achter elkaar steekt de specht zijn puntige snavel in de grond om mieren te zoeken. Deze foto is genomen vanaf ons balkon.

DSCN4773x

En tot slot een foto die ik maakte terwijl ik verscholen zat achter de laurier.

DSCN5088x

Ze zijn enorm schuw.  De meeste keren als ik naar buiten sluip en een plekje heb gevonden zijn ze gevlogen.  Een keer stond ik op het balkon en had de specht mijn aanwezigheid niet in de gaten. Het is me toen gelukt om een filmpje te maken. Daarbij moest ik wel flink inzoomen en liet ik de camera rusten op het balkonhek.