Landschap en natuur

Wandelaars in de regen en bijzondere strandhuisjes

/ Jetskefotografie / 10 Comments

De weersvoorspelling voor tweede pinksterdag zag er niet best uit en helaas zaten ze er deze keer niet naast. Het regende de hele dag in het hele land en zo ook op Texel. Mijn oudste zus was in de loop van de middag op eerste pinksterdag gearriveerd. Voor haar vond ik het extra sneu. Maar hoe liep het verder af met de stoere wandelaars? Op tweede pinksterdag zouden ze namelijk de tweede helft van de Waddenzeetour lopen. Er werd druk gedebatteerd, maar uiteindelijk besloten ze wel te gaan wandelen. Ik dropte ze deze keer bij de vuurtoren want zo hadden ze de wind in de rug.

Nadat ik ze bij de vuurtoren had uitgezet reed ik naar Kaap Noord. Vanaf dat punt maakte ik enkele foto’s van de vuurtoren.

Vervolgens wandelde ik naar het strand. Misschien zou ik de stoere wandelaars nog treffen. En ja hoor, toen ik het strand op wandelde kwamen zij net aangelopen. Nadat we een paar woorden hadden gewisseld vervolgden zij hun weg. Stoer.

Ik richtte mijn camera op de waddenveer naar Vlieland. Zo te zien had de schipper een vrije dag. Misschien was het weer te slecht. Terwijl ik daar foto’s maakte kwam er nog een stoer iemand aangelopen. Zo te zien was deze man bezig met een fietsvakantie.

Ik ben al vaak bij Kaap Noord geweest, maar de strandhuisjes aldaar waren mij nog niet eerder opgevallen. Op de meeste stranden zijn de strandhuisjes identiek, maar op dit strand zijn ze allemaal verschillend.

Sommige strandhuisjes zijn heel mooi, anderen zijn rijp voor de sloop. Het meest opvallende strandhuisje is die van kunstenares Angelina van der Vliet. Ik heb me daar een tijdje, ondanks de regen, heerlijk uitgeleefd. Na deze fotosessie werd het tijd om de warmte en gezelligheid van het vakantiehuis weer op te zoeken.

Voor in de middag kreeg ik een berichtje van de wandelaars dat ik ze weer mocht oppikken bij de IJzeren Kaap. Als verzopen katten kwamen ze aangewandeld, maar de missie was wel volbracht. Ze hadden ruim 14 km gelopen en zo waren ze in twee dagen langs de hele Texelse waddenkust gewandeld. Chapeau!

Wandelaars en loopeenden

/ Jetskefotografie / 8 Comments

Op de derde dag van onze vakantie op Texel kwamen er nog meer familieleden op bezoek. Mijn jongste zus en haar jongste zoon kwamen ‘s ochtends op tijd met de boot over.

Vorig jaar hebben mijn man en mijn zusje in drie dagen tijd het gehele traject langs de Noordzeekust op Texel gewandeld. Dit jaar hadden ze als doel om het gehele traject langs de Waddenzee te voltooien. Dat was de reden dat wij ze bij de boot stonden op te wachten. Ze startten namelijk meteen bij de boot met hun missie. Voor in de middag heb ik ze weer opgepikt bij de IJzeren Kaap. Ze hadden een wandeling van 13,6 kilometer gemaakt.

Terwijl een grote neef zorgde dat de auto en de zoon van mijn zus bij het vakantiehuis kwamen maakte ik met de auto een tochtje over het eiland. Wat betreft het weer hadden we twee hele mooie dagen gehad, maar op die eerste pinksterdag viel het weer tegen. Dat was met name sneu voor de nieuwste gasten.

In de buurt van dit huis parkeerde ik de auto en maakte een korte wandeling richting de schapenboet. Een boet is een Westfriese benaming voor schuur of bijschuur. De aanduiding komt voor in het noordelijk deel van Noord-Holland. Op het Texel duidt de benaming vooral een kleine schuur aan die diende als opslag voor hooi en ander voer voor de schapen. Vrijwel alle schapenboeten staan op Texel met de platte kant (en de toegangsdeur) naar het noordoosten, omdat de wind op Texel voornamelijk uit het zuidwesten waait. Het dak van de schapenboeten is bedekt met riet of dakpannen en de relatief lage muren, hebben kleine raampjes. Schapen stonden echter nooit zelf in een boet, daar was de schuur te klein voor. De schuurtjes op Texel werden gebouwd op land dat ver bij de boerderij vandaan lag. De boeten hebben een karakteristieke vorm, met een zadeldak dat aan één kant is afgeschuind. Hoewel de meeste vanwege ruilverkaveling in onbruik zijn geraakt, is een aantal van deze karakteristieke schuren behouden en gerestaureerd. Bron is Wikipedia. Terwijl ik de schapenboet stond te bestuderen kwam vanuit het niets drie loopeenden aangelopen. Ze waren niet bang voor mij, ze passeerden mij en verdwenen in het weiland naast de schapenboet. Een bijzondere ontmoeting.

Drieteenstrandlopers bij zonsondergang

/ Jetskefotografie / 13 Comments

Op de avond van de tweede dag op Texel ging ik samen met de jeugd naar het strand bij Paal Twaalf. Op dat strand fotografeerde ik vorig jaar de drieteenstrandlopers en ik had de jeugd enthousiast gemaakt over het gedrag van deze vogeltjes.

We wandelden langs de vloedlijn. Ik speurde naar de drieteenstrandloper, maar zag ze niet. Ik was al bang dat ik de jeugd tevergeefs mee had getroond om deze koddige vogeltjes te bekijken.

En toen kwamen ze toch onverwachts aangevlogen. Ze landden even verderop op het strand.

Zoals gebruikelijk had ik meerdere camera’s, objectieven en mijn rugtas mee. Om mijn handen vrij te hebben gaf ik de Canon 5D met zoomlens aan de jeugd. Dat vonden ze geen probleem, want ze zijn vervolgens alle drie helemaal los gegaan met het maken van portretfoto’s. Ze hadden mij ook een paar keer in het vizier…

En ik heb mij uitgeleefd op de drieteenstrandlopers. Op die bewuste avond bestond het hoofdgerecht uit kwal.

Maar ook de andere gerechten van het verrassingsmenu gingen er prima in.

Ik was goed voorbereid door mijn kniebeschermers mee te nemen op vakantie. Het is niet zo’n charmant gezicht. Ik kreeg er meerdere opmerkingen over van mensen die het toch wel slim vonden.

Door hun gedrag vind ik het zulke koddige vogeltjes. Ze zoeken hun voedsel langs de waterlijn. Ze rennen dus steeds mee met de aanrollende en terugtrekkende golven.

Ik kan daar tijden van genieten. En dat ik genoten heb is wel te zien aan mijn stralende gezicht.

De zon zakte steeds verder. Het was zo langzamerhand te weinig licht om nog acceptabele foto’s te kunnen maken van de snelle lopertjes.

De jongelui hielden het voor gezien en wandelden richting strandtent om op het terras wat te drinken. Even later voegde ik mij bij hen. Weer een dag met een gouden randje…

De Waddenzee

/ Jetskefotografie / 10 Comments

Vanaf Wagejot op Texel reed ik richting Oudeschild. Bij de passantenhaven ging ik de Waddendijk op en genoot van het uitzicht over de Waddenzee.

Bij het waddenstrand ‘De Hornt’ heb ik een fotoserie gemaakt.

Na deze fotoserie reed ik door naar de vissershaven van Oudeschild. Daar trof ik de kinderen weer en hebben we gezellig samen geluncht. Na de lunch gingen we met z’n allen naar de vuurtoren. Daarover morgen meer.

Grote sterns, visdieven en kokmeeuwen bij Wagejot

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Als ik op Texel ben breng ik eigenlijk altijd wel een bezoek aan de kolonie grote sterns bij Wagejot. Zie Google Maps. Ter plekke kreeg ik de indruk dat er dit jaar minder grote sterns waren dan voorgaande jaren. Misschien dat het te maken had met de vogelgriep.

Grote sterns zijn iconische vogels van de Waddenzee. Ze vliegen boven helder zeewater en jagen op vis door te duiken. Er zijn maar enkele broedkolonies in Nederland waarvan de kolonie Wagejot op Texel de belangrijkste is; ze behoort tot de grootste van Europa. De vogels komen vanaf eind maart uit hun overwinteringsgebieden in Afrika terug in Nederland om te broeden. Vanaf eind april vormen ze dicht opeengepakte broedkolonies op schaars begroeide zandplaten of schelpenbanken. Ze leggen één of twee eieren in een kuiltje.

Na 22-26 dagen zijn de eieren uitgebroed. De kuikens kunnen de eerste 25-35 dagen niet vliegen. De ouders vliegen in die periode heen en weer naar zee om steeds één visje naar een kuiken te brengen. Hoe groter de kuikens worden, hoe groter de vissen zijn die de oudervogels aanbieden. Als de kuikens vliegvlug zijn, gaan ze mee met de ouders om zelf te leren vissen op zee. Op Texel verzamelen de sterns zich dan veelal in De Slufter. In augustus en september trekken de ouders met jongen weg naar zuidelijke bestemmingen, sommige helemaal tot Kaap de Goede Hoop in Zuid-Afrika. Deze informatie komt van deze site van Wageningen University en Research.

Als je zo op elkaar gepakt zit in een kolonie dan is een verfrissende duik op z’n tijd meer dan welkom.

Op een ander eilandje in Wagejot zaten visdieven te broeden. Dit was maar een klein groepje. Visdiefjes hebben zijn te herkennen aan de rode snavel met zwarte punt.

Behalve de grote sterns en de visdieven zijn de kokmeeuwen ook goed vertegenwoordigd bij Wagejot op Texel. De kokmeeuwen, de grote sterns en de visdieven broeden vlak bij elkaar. Het eilandje waar de kokmeeuwen hun nestjes hadden lag wat dichterbij de weg en zo kon ik mooi inzoomen op de activiteiten van de kokmeeuwen.

Sommige paartjes scharrelden nog wat twijfelachtig om elkaar heen. Andere waren druk bezig met het bouwen van een nest. Weer andere kokmeeuwen waren al druk aan het broeden. En enkele mannetjes en vrouwtjes waren aan het paren.

Waalenburg

/ Jetskefotografie / 7 Comments

Op de ochtend van de tweede vakantiedag op Texel ging ik alleen met de fotocamera’s op pad. De jeugd ging winkelen in Den Burg en mijn man ging wandelen en wilde kilometers maken. Mijn eerste stop was bij Waalenburg, het eerste weidevogelreservaat van Nederland. Dit jaar zagen we veel ingezaaide bermen en akkerranden op Texel. Een lust voor het oog.

Onderstaand schrijven is van Jac P Thijsse. Hij richtte onder meer de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland op (1905) en schreef diverse vogelboeken. Thijsse had voor altijd zijn hart aan het eiland verpand. ‘Texelaar zal ik blijven tot het eind’, schreef hij later over Texel.

De veldleeuwerik is daar goed vertegenwoordigd. Het is een feest om daar te staan en het gezang van de veldleeuwerik te horen. Ik heb deze keer geen foto’s gemaakt van de veldleeuwerik in vlucht. Ze vlogen te hoog. Ik heb daar wel een tureluur, een bergeend en een aalscholver gefotografeerd.

Vogelgriep treft kolonie grote sterns op Texel

/ Jetskefotografie / 7 Comments

Mijn plan was om in tijdsvolgorde te gaan bloggen over de vakantie op Texel. Ik had al een serie klaarstaan van de tweede vakantiedag totdat ik vanavond op internet een bericht tegenkwam wat me deed besluiten om dit onderwerp vandaag te plaatsen.

Op een ochtend reed ik langs kolonie de Petten. Mijn eerste stop was bij een weiland met o.a. orchissen, zuring en boterbloemen. Op de achtergrond is de witte kerktoren van Den Hoorn te zien. Een eindje verderop, dichtbij de kolonie met grote sterns en kokmeeuwen stopte ik nogmaals.

Ik parkeerde mijn auto voor een landrover met een Duits kenteken. Toen ik uitstapte zag ik dat een vrouw een grote stern in de hand had. ‘Der Vogel ist krank’, zo vertelde ze. Het leek me op dat moment niet wijs dat die vrouw deze vogel had opgepakt. Het lukt me niet zo snel om die twijfel haar in het Duits kenbaar te maken…

Ik richtte mijn camera op de kolonie grote sterns. Later op de computer zag ik dat er ook enkele dode sterns in de kolonie lagen. Ik las net op internet dat men heeft te maken met een massale sterfte onder kolonievogels door vogelgriep. Gisteren alleen al zijn er door een team van boswachters en vrijwilligers meer dan 1000 kadavers geruimd in de kolonie de Petten op Texel. Zowel broedende vogels als jonge kuikens geven massaal de geest. Het lijkt er op dat de grootste kolonie op Texel van ongeveer 3300 broedparen volledig is weggevaagd door deze extreme uitbarsting van de Vogelgriep.

Toen we een paar dagen later een wandeling maakten door de duinen bij De Hors zagen we ook een dode grote stern liggen. Grote sterns zijn lang levende vogels, ze broeden pas op latere leeftijd en brengen per jaar gemiddeld één kuiken groot. Dat kan omdat ze oud worden. Nu er echter een aanzienlijk deel van de volwassen vogels sterft en er dit jaar ook nauwelijks kuikens groot komen heeft dat enorme impact. In Nederland broeden jaarlijks tussen de 17.000 – 20.000 vogels,  Het is nog te vroeg om een compleet overzicht te hebben, maar de signalen uit zowel binnen- als buitenland zijn zeer verontrustend.  

Vogelgriep is een risico voor de vogels, maar ook voor de bezoekers van natuurgebieden en hun honden. Zowel mensen als andere zoogdieren kunnen besmet raken met het virus. We roepen mensen dan ook op kadavers niet op te rapen en honden aangelijnd te houden. Ook buiten de natuurgebieden bestaat het risico kadavers tegen te komen. Als je dode vogels tegenkomt meld dit dan! Voor richtlijnen en contactgegevens van de verantwoordelijke diensten kijk op https://www.nvwa.nl/onderwerpen/vogelgriep-preventie-en-bestrijding

Bovenstaande informatie en foto is afkomstig van deze site van Natuurmonumenten.

Op het Texelse strand

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Onlangs waren mijn man en ik een week op Texel. De kinderen kwamen het weekend ook over. De eerste avond gingen we met z’n allen naar het strand bij De Koog.

Lekker flaneren langs de vloedlijn.

Er lagen opvallend veel kwallen op het strand. De oorzaak van de alsmaar groeiende kwallenpopulatie is aan verschillende factoren te wijten. Wat die factoren zijn kun je lezen op deze site.

De jonge onderzoekers wierpen zich op de anatomie van de kwal. Dat deden ze wijselijk zonder de kwal aan te raken.

Een viervoetertje geniet samen met zijn baasjes van een wandeling over het strand.

Strandhuisjes in het gelid met hier en daar nog enkele gasten die wellicht bleven wachten op de zonsondergang.

Wij hebben daar niet op gewacht. De jeugd wilde graag met ons een terrasje pakken in het centrum van De Koog. Meeste stemmen gelden.

Even na zonsondergang waren we weer terug bij onze vakantiewoning.

De lucht kleurde nog mooi. Waarschijnlijk hadden we wel een mooie zonsondergang gemist op het strand. Maar ja je kunt niet op twee plaatsen tegelijk zijn.

Roodborstje heeft nestje onder de veranda

/ Jetskefotografie / 9 Comments

Het is voor het eerst dat wij een nestje van een roodborstje ontdekten in onze tuin. We zagen steeds wat takjes en bladeren liggen onder onze veranda en we zagen het roodborstje met een snavel vol met voedsel. Ruim een week geleden troonde mijn man mij mee naar buiten en wees mij de plek waar het nestje was. Het ligt op een van de steunbalken van de veranda.

Een paar dagen geleden heb ik op een huishoudtrap gestaan om te kijken hoe het nest er uitzag. Op het eerste gezicht leek het me geen technisch hoogstandje. De jongen lieten zich veiligheidshalve niet zien. Nadat ik een paar foto’s heb gemaakt heb ik ze maar weer snel met rust gelaten.

Als het roodborstje met voedsel komt aanvliegen dan blijft het eerst een tijdje zitten in de vijgenboom tegenover de veranda.

Zolang wij in de buurt zijn dan gaat het roodborstje absoluut niet naar het nest toe. Het blijft maar vliegen van de ene naar de ander tak in de vijgenboom. Misschien dat het nog verandert als de jongen groter en hongerig worden.

Het ene terras is ‘bezet’ door de koolmees en de veranda is ‘bezet’ door het roodborstje. Om de broedende en voedende vogels niet te storen zitten we tegenwoordig dus niet meer op het terras of onder de veranda, maar op het grasveld een stukje verderop in de tuin.