Weidebeekjuffers in Oudemolen

Tijdens mijn fietstocht door Nationaal Park Drentsche Aa kwam ik door Oudemolen.

Vanaf het bruggetje heb je mooi zich op het Oudemolensche Diep. Het is een stroompje wat bij uitstek geschikt is voor de weidebeekjuffer. Er vlogen er dan ook tientallen.

Twee tegelijk op de foto is een cadeautje.

Een onfortuinlijke weidebeekjuffer.

Zo vind ik ze het mooist, op een blaadje met het water als achtergrond.

Met name mannetjes fladderen boven het wateroppervlak.

Ik heb me daar een tijdje uitgeleefd in een poging om de fladderende juffers vast te leggen. Ook hier gebruikte ik de 70 – 200 mm Canon zoomlens waarbij ik met de hand heb scherpgesteld.

Weidebeekjuffers in Schipborg

Vorige week maakte ik een fietstocht door Nationaal Park Drentsche Aa. In het plaatsje Schipborg maakte ik een tussenstop om een foto te maken van het landschap. Plotseling zag ik daar een weidebeekjuffer vliegen. Toen ik beter keek zag ik er meer.

Onlangs las ik een fotoblad een artikel van een natuurfotograaf. Hij schreef dat je het onderwerp niet altijd beeldvullend moet vastleggen maar ook wat van de habitat moet laten zien. Dat heb ik getracht in onderstaande serie toe te passen.

Voor deze fotoserie heb ik de Canon spiegelreflex camera gebruikt met een Canon 70 – 200 zoomlens. Daarbij heb ik bij de meeste foto’s maximaal gezoomd. Voor een kleine scherpte / diepte heb ik het diafragma op 6,3 gezet. Ik moest wel met de hand scherpstellen, want met de autofocus lukte het niet.

🌾

De mannetjes spreiden regelmatig even heel kort hun fragiele vleugeltjes. Het is dan de kunst om dit moment vast te leggen.

🌾

De mannetjes zijn prachtig maar ook de vrouwtjes mogen gezien worden.

Omdat wij in het noorden minder stroompjes hebben zien we de weidebeekjuffer hier niet vaak. Ik vind het dan ook een feest om ze te zien en te fotograferen.

🌾

De grote keizerlibel en de mus

Een paar dagen geleden streek er een grote keizerlibel neer op het mos aan de rand van onze vijver. Het vrouwtje zette daar haar eitjes af. Ik had mijn camera met zoomlens 100 – 400 mm bij de hand.

Terwijl ik de libel fotografeerde scheerde er een mus langs die de libel wilde vangen. De libel was de mus net te snel af. De mus had het nakijken. Het geheel ging voor mij net te snel en het is niet gelukt om het vast te leggen. Ik vond het al knap dat de mus de libel zag, want ik vond haar op het mos goed gecamoufleerd. Mijn man vertelde dat hij al eerder had gezien dat dat de mus probeerde om de grote keizerlibel te vangen.

Schotse hooglanders in Vossenberg

Onlangs maakte ik een fietstocht door landgoed Vossenberg in Drenthe. Om daar te komen bond ik mijn fiets op de fietsendrager. Mijn auto parkeerde ik bij de Homanbrug, zie Google Maps.

Vandaar fietste ik langs het kanaal naar het zuiden. Halverwege die route bevindt zich een stroompje. Ik had gehoopt daar de weidebeekjuffer te vinden, maar dat is niet gelukt. Wel fotografeerde ik daar de vliegende keizerlibel.

Vanaf dit punt ben ik weer teruggefietst richting de auto. Vanaf de brug heb ik het fietspad genomen naar het noorden. Dat was voor mij een onontdekt stukje. Halverwege die route kwam ik uit bij een wandelpad die volgens het bordje leidde naar Schotse hooglanders.

Na een mooie wandeling kwam ik uit bij een ven waar twee Schotse hooglanders tot aan hun buik in het water stonden.

Achter het ven stond een moeder met haar jong. Met name de moeder stond mij aandachtig te observeren. Ik was blij dat ik op grote afstand stond.

Vader Schot zag er helemaal indrukwekkend uit.

Na een tijdje liep de moeder het water in.

Ze ging drinken.

De foto’s zijn genomen met de Nikon bridgecamera met 60x zoom.

De Deelen, rust roest

Over de weg in De Deelen staat een lopende band constructie. Deze constructie werd gebruikt om gewonnen veen uit De Deelen af te voeren. Jan vertelde dat er sinds kort geen veen meer uit het gebied wordt gewonnen. De constructie is dus buiten gebruik. Voordat het geheel wordt opgeruimd wilde Jan er een fotoserie van maken.

Jan en ik hebben ons daar met de camera’s dus heerlijk uitgeleefd…

Theun de Leeuw was de laatste commerciële veengraver. Het veen dat werd afgegraven werd gebruikt als grondstof voor potgrond. In mei van dit jaar vervoerde hij zijn laatste vracht met veen. In dit artikel met filmpje van Omrop Fryslân kun je er alles over lezen en horen.

Op deze kaart van Google Maps kun je goed zien dat hier in het verleden veel turf en veen is gewonnen.

Rust roest…

Op YouTube vond ik een filmpje waarin met animatiebeelden en historische beelden wordt uitgelegd hoe dat turfsteken vroeger in zijn werk ging. Als voorbeeld wordt de provincie Drenthe gebruikt, maar voor de andere provincies is het niet anders geweest.

De Deelen, krabbenscheer en meer

Na de fotosessie bij het eerste petgat stelde ik voor om naar het tweede petgat te lopen. In het verleden troffen we daar veel juffers. Bij dat petgat hadden we zicht op de werkschuur van Staatsbosbeheer.

In dit water ligt een kwekerij voor krabbenscheer. In het programma van Vroege Vogels had ik daar al over gehoord en gezien. Nu konden we de kwekerij met eigen ogen zien. Krabbenscheer wordt gebruikt voor het stimuleren van het verlandingsproces.

Via deze link is de informatie te lezen en is die uitzending te zien.

Er vlogen daar inderdaad vele lantaarntjes.

Het was nog wel een uitdaging om ze goed op de foto te krijgen.

Wordt vervolgd.

Terug naar De Deelen

Onlangs stond er een fotokuier op het programma met Jan. We waren het er heel snel over eens dat het een bezoek aan De Deelen zou worden. We waren daar namelijk al een lange tijd niet meer samen geweest. Op YouTube vond ik dit korte filmpje met beelden van De Deelen van bovenaf. 

Op weg naar het eerst petgat spotte ik een koolwitje. Meer dan één foto kon ik niet maken, want toen fladderde het vlindertje er alweer vandoor.

Jan had al een libel gescoord, zo vertelde hij mij toen ik mij bij hem voegde. Vanaf het vlonderpad hadden we mooi zicht over het petgat. Een petgat is ontstaan door het uitbaggeren van veen.

Aan een tak hing een grote libel. Ik zag direct dat het een vroege glazenmaker was. Eerder die week had ik die libel gefotografeerd in De Weerribben.

Een plant die je daar veelvuldig ziet is het bitterzoet. Tussen al het groen is dit een opvallend bloemetje. Bitterzoet behoort tot de nachtschadefamilie.

Aan een boompje hing een nest met rupsjes. Ik heb lang gezocht maar kon ze niet op naam brengen. Wie het weet mag het zeggen.

Jan wees me op een ‘gouden’ slakje. Het kleine ding had al goed z’n best gedaan.

We kwamen nog een libel tegen. Deze vond ik lastig te determineren. Na lang zoeken ontdekte ik dat het een jong mannetje was van de gewone oeverlibel.

Wordt vervolgd.

Uitkijktoren ‘De Zeven’

Op een vooravond ging ik naar het Fochteloërveen. Nabij de parkeerplaats keek ik rond of ik nog wat zag om te fotograferen. Toen hoorde ik plotseling iets ritselen. Het was een ree die wegsprong. Ik weet niet wie het hardste schrok van ons tweeën…

Na de ontmoeting met de ree besloot ik om naar de uitkijktoren te wandelen.

Na een lange wandeling kwam ik bij de uitkijktoren. Deze toren heeft de vorm van een 7 en daarom wordt deze toren “De Zeven’ genoemd.

Vanwege mijn hoogtevrees moest ik wel wat moed verzamelen, maar toch heb ik het erop gewaagd. Op internet las ik nadien dat hoewel ‘De Zeven’ 18 meter hoog is, je de toren ook met een beetje hoogtevrees kunt beklimmen. Door een knik in de trap kun je de hoogte niet overzien en dat schijnt te werken. Eenmaal boven wachtte mij dit beeld..

Beneden had ik al een bordje zien staan dat er camerabewaking aanwezig is. Eenmaal boven zag ik inderdaad een camera hangen. Later vond ik op internet een filmpje van RTV Drenthe waarin wordt verteld dat vandalen vernielingen hebben aangebracht aan de toren. De camerabewaking zal vast na die vernieling zijn aangebracht, schat ik zo in.

Ik heb daar een tijdje in alle rust staan te genieten van het prachtige uitzicht.

En tot mijn grote vreugde hoorde ik in de verte de roep van een kraanvogel.

Vroege glazenmaker en een viervlek met dauwdruppels

Onlangs was ik rond zes uur in De Weerribben. Het was op die ochtend mistig.

Een vrij grote libel hing aan een stengel. Pas later op de computer kon ik de libel op naam brengen. Het was de vroege glazenmaker.

Het is wel bijzonder dat deze libel nauwelijks was behangen met dauwdruppels en andere wel.

Het zal jullie vast niet verbazen dat er geen mens was te bekennen.

Er hing een viervlek vol met dauwdruppels.

Sprinkhaan en groene rietcicaden

Het fotograferen van een sprinkhaan voelt altijd als een spelletje…

Het is een soort kat-en-muisspel. Wie wint er, de sprinkhaan of de fotograaf?

Even om het hoekje kijken of ze daar nog staat met haar camera…

Als ik me omdraai dan zie ik dat mens met die camera ook niet…

Op een vroege ochtend in De Weerribben zag ik deze ieniemienie… Ze waren niet groter dan 1 cm en behangen met dauwdruppels. Ik had aanvankelijk geschreven dat het sprinkhaantjes waren, maar ik werd gelukkig verbeterd door Jan. Volgens mijn app zijn het groene rietcicaden.