Uitzicht op de molen en over het Wad

Het is handig dat je berichten van tevoren kunt klaarzetten en op de dag zelf alleen nog maar op de knop ‘Publiceren’ hoeft te drukken. Dat komt goed van pas wanneer je op vakantie bent, maar ook wanneer je ziek bent.

Op de overzichtsfoto is Wagejot te zien. Bijna iedere keer dat ik daar kwam, zat deze vogelaar er ook. Met pen en papier binnen handbereik was hij druk met kijken sn schrijven, waarschijnlijk een vogelteller die zijn waarnemingen noteerde.

Vlak bij Wagejot ligt het kleine en schilderachtige dorpje Oost. Ook daar verbleven we een aantal jaren in een mooi onderkomen. Het natuurgebied grenst aan de Waddendijk, waarop talloze schapen met hun lammetjes graasden. Een typisch Texels plaatje.

Ter hoogte van Oost rijd ik steevast de Waddendijk op om te genieten van het prachtige uitzicht op de molen en over het Wad. Het is een plek waar ik iedere keer weer even stilsta om het weidse landschap in me op te nemen.

Jonge kluten weerspiegeld in het water

Vanaf Waalenburg reed ik verder naar Wagejot. Ook daar trof ik kluten met hun jongen aan. Deze liepen wat dichterbij, waardoor ik ze beter kon fotograferen dan de jongen in Waalenburg. Wat het tafereel extra mooi maakte, was dat de kuikens prachtig werden weerspiegeld in het water.

Mooi om te zien hoe de jongen het gedrag van hun ouders nadoen. Ze poetsen hun verenkleed, foerageren op dezelfde manier en trappelen met hun pootjes over de bodem op zoek naar voedsel. Dat laatste kun je mooi zien aan de kringen in het water.

Rotganzen en grutto’s in Wagejot

Evenals Waalenburg is ook Wagejot een vaste plek om vogels te spotten. Het grote voordeel van beide locaties is dat je de auto gemakkelijk langs de weg kunt parkeren en de vogels vanuit de auto kunt observeren en fotograferen.

Ook bij Wagejot zijn de bermen in het voorjaar rijk aan bloemen, waaronder diverse orchideeën. Tijdens mijn bezoek waren er bovendien enkele rotganzen aanwezig. Deze ganzen brengen de winter door in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta, voordat ze in het voorjaar weer naar hun noordelijke broedgebieden vertrekken.

Terwijl ik stond te kijken, kwam een grutto aangevlogen. De poten hingen al naar beneden als landingsgestel, een mooi moment om vast te leggen.

De grutto landde op de oever, vlakbij twee rotganzen. Die keken even op, maar zetten hun tocht over het water daarna ongestoord voort. Ondertussen wijdde de grutto zich uitgebreid aan het verzorgen van zijn verenkleed.

Na zijn grondige poetsbeurt wandelde de grutto langs een wilde eend, recht op een ander doel af: een grutto die waarschijnlijk zat te broeden. Die vogel zat goed verscholen in het gras, en ik ontdekte hem pas toen de naderende grutto dichtbij kwam. Zowel het mannetje als het vrouwtje nemen deel aan het broeden, maar meestal doet het vrouwtje het grootste deel van de nachten, terwijl het mannetje vaak overdag een deel van de tijd op het nest zit.