Na de fotoserie van de wulp en de watersnippen op Texel reed ik verder in noordelijke richting. Ik rijd steevast even de Waddendijk op om te kijken of er op het Wad nog iets te zien is. Deze keer was dat helaas niet het geval. Vanaf de Waddendijk maakte ik een foto van de molen.

Tussen Oudeschild en de vuurtoren kwam ik een veld met zonnebloemen en een veld met afrikaantjes tegen. Zonnebloemen worden niet alleen geteeld voor de zonnebloempitten. Ze worden ook gebruikt in groenbemesters en bloemenmengsels. Met hun diepe wortels verbeteren ze de bodemstructuur en trekken ze bijen, hommels en andere nuttige insecten aan. Na de bloei worden de planten vaak ondergewerkt, zodat de voedingsstoffen weer in de bodem terechtkomen. Zo dragen ze bij aan een gezonde bodem en meer biodiversiteit.

Afrikaantjes worden vooral geteeld om de bodem gezonder te maken. De wortels helpen schadelijke aaltjes te bestrijden die schade kunnen veroorzaken aan gewassen zoals aardappelen, bieten en bloembollen. Daarnaast dragen de planten bij aan een betere bodemstructuur, leveren ze organische stof en trekken ze nuttige insecten aan.

Een eindje verderop sloeg ik af naar het zuiden, richting ons vakantiehuis. Ter hoogte van het vliegveld zag ik de bunker waar ik altijd al eens een kijkje had willen nemen. Tot mijn verrassing stonden er drieluiken met foto’s opgesteld.

Sinds mei 2026 is hier het fotoproject Dag der Geboorte, de nieuwe dag in acht genomen te zien. Het kunstwerk, gemaakt door fotograaf Arjan Trap, bestaat uit drieluiken met telkens drie beelden: een 80-jarige Texelaar, een verbeelding van een verhaal uit de bevrijdingstijd en een pasgeboren baby, 80 jaar later. Op deze manier worden herinneringen aan het verleden, de vrijheid en nieuw leven op een bijzondere manier met elkaar verbonden. De historische locatie van Bunker De Vlijt geeft het fotoproject nog eens extra betekenis.

De voormalige Duitse commandobunker bij vliegveld De Vlijt is vanbinnen omgevormd tot een artistieke en interactieve ervaring. Bezoekers stappen letterlijk een oorlogsverhaal binnen. Met behulp van een 3D-audio-installatie brengen stemmen, geluiden en herinneringen de gebeurtenissen van de Georgische Opstand in april 1945 tot leven. Deze opstand wordt ook wel het laatste slagveld van Europa genoemd.

Het verhaal wordt onder meer verteld vanuit het perspectief van Texelaars die de gebeurtenissen zelf hebben meegemaakt. Door de combinatie van licht, geluid en de authentieke bunkeromgeving ontstaat een indrukwekkende belevenis die het verleden en het heden met elkaar verbindt.

Om de bunker te bezoeken, moet je aan de overkant van de weg bij het Luchtvaart- en Oorlogsmuseum een kaartje kopen. Omdat het inmiddels al laat op de middag was, besloot ik mijn bezoek uit te stellen tot een andere keer.