Paessens-Moddergat

Op zaterdag, tijdens ons familieweekend, splitsten we ons op in kleinere groepen. Onze zoon en ik kozen voor een wandeling bij Paessens-Moddergat. Deze ‘duo-dorpen’ aan de Friese zeedijk zijn vooral bekend door het visserijmuseum ’t Fiskershúske met haar in oude stijl teruggebrachte 18e eeuwse vissershuisjes. Wij kozen echter voor Het Wad en de vergane palenrij buitendijks. Als eerste stonden we stil bij het monument wat herinnert aan de ramp in 1883. Tijdens een zware storm kwamen 83 vissers om. In vrijwel elk huishouden vielen een of meerdere slachtoffers te betreuren.

Onze zoon leest de namen van de omgekomen vissers.

Vanaf de dijk hadden we mooi zicht over het Wad. Het was eb en dus waren er wadlopers op het Wad. Aan de horizon ligt het Waddeneiland, Schiermonnikoog. De veerboot ligt in de haven.

Nadat we hadden genoten van het uitzicht liepen we naar beneden. We wandelden langs de palenrij richting het water. Waar we vanwege ons schoeisel niet verder konden bogen we rechtsaf. Onze zoon vond de schapen wel leuk. Hij probeerde ze te aaien, maar dat lieten ze niet toe. Ik richtte mijn camera een tijdje op de huiszwaluwen. Ze verzamelden modder om daarmee hun nesten te maken. Althans die indruk kreeg ik, maar misschien zochten ze ook wel naar voedsel.

Tijdens onze wandeling kwamen we een paar keer een groep wandelaars met gids tegen. Ze waren op weg voor een excursie op het Wad. Na de ontmoeting met de jonge onderzoekers kwamen we weer uit bij de Waddendijk. Daar hadden de kinderen veel plezier met het rollen vanaf de dijk.

Op het Wad bij Paesens-Moddergat

Na de fotoserie van de locatie waar men druk aan het oefenen was voor de WadOpera richtte ik mijn camera op de palenrij en op het Wad. De halfvergane palenrij is een bekend object voor fotografen. Jan en ik zijn er al meerdere keren geweest, maar het verveelt niet…

Op het Wad scharrelden een paar meeuwen hun kostje bij elkaar. In de verte voer een zeilboot langs. Aan de horizon kun je de vuurtoren van Schiermonnikoog ontwaren. Jan gaf deze serie met zijn rode vest toch nog een kleurrijke touch.

Na deze fotosessie moesten we weer aan de andere kant van de dijk zien te komen. Deze keer namen we de trap. Jan zwaaide nog even naar een denkbeeldig publiek. 😉

Aan de overkant streken we neer op een terras voor we onze weg vervolgden. De koffie met wat lekker lieten we ons goed smaken.

Rosse grutto op het Wad

Op onze tweede vakantiedag op Texel ging ik tijdens eb naar het Wad.

In de verte liepen langs de vloedlijn een groepje steltlopers te foerageren.

Toen ik inzoomde zag ik dat het een groepje rosse grutto was. De rosse grutto is compacter en zwaarder gebouwd dan de gewone grutto. Tevens heeft de rosse grutto kortere poten.

Het vrouwtje is in zomerkleed veel bleker gekleurd en heeft ook een langere snavel dan het mannetje. De soort is alleen doortrekker en wintergast in Nederland. Een echte wadvogel; je vindt daarom de grootste aantallen rosse grutto’s in de Waddenzee. Het zijn sterke vliegers die in één keer lange afstanden kunnen afleggen.

Hebbes, een lekkere dikke pier.

Ik heb er ook een filmpje van gemaakt.