Op pad met Jan, Joiny en e-bike; Huize Lyndenstein

De laatste fotoseries die ik nog in concept had staan, zijn gemaakt tijdens de prachtige tocht die mijn fotomaatje en ik bijna een maand geleden maakten. Jan reed op de Joiny en ik op de e-bike. Onze route voerde ons door de buitenwijken en de omgeving van Drachten. Hoewel het overwegend bewolkt was en een vest geen overbodige luxe bleek, waren de omstandigheden verder prima.

Later hoorde ik van Jan dat we die dag zo’n 30 kilometer hadden afgelegd. Onderweg stopten we om een foto te maken of we namen regelmatig even plaats op een van de vele bankjes om gezellig bij te praten. Heel veel foto’s heb ik tijdens deze tocht overigens niet gemaakt, maar dat was helemaal prima.

Onderweg naar een bijzondere plek kon ik het niet laten om even te stoppen voor deze foto van een imposante boom. Over die bijzondere bestemming vertel ik later meer.

Op een bepaald moment besloten we, na enig wikken en wegen, toch nog een omweg te maken. Onze bestemming was Beetsterzwaag, waar we een bezoek brachten aan Huize Lyndenstein. Die keuze pakte verrassend uit, want daar ontmoetten we beeldend kunstenaar Floor van der Leun en haar man, die druk bezig waren met de opbouw van hun kunstproject in de Overtuin tegenover Huize Lyndenstein. Over die bijzondere ontmoeting schreef ik eerder al in dit bericht.

Deze keer richten we onze aandacht op Huize Lyndenstein zelf. Dit 19e-eeuwse, neoclassicistische landhuis werd in 1821 gebouwd voor Frans Godaert baron van Lynden. Tegenwoordig is het in gebruik als kantoorpand van Revalidatie Friesland. Vanaf 1915 deed Huize Lyndenstein dienst als kinderziekenhuis. In 1958 werd besloten het ziekenhuis om te vormen tot een revalidatiecentrum voor kinderen. Sinds 1985 worden er ook volwassenen behandeld. Tussen 2002 en 2004 verrees op het terrein een nieuw complex. Meer informatie is te vinden op deze website van Revalidatie Friesland.

In de tuin staan enkele imposante beelden opgesteld: de dierenriembeelden. Na een flinke omzwerving hebben ze sinds mei 2026 weer een plek gekregen in de voortuin van Huize Lyndenstein. Achter deze beelden schuilt een bijzonder verhaal. Wie daar meer over wil weten, kan het uitgebreide verhaal lezen op de website van Oldenburgers Binnenstad en Buitenleven.

Kunstwerk in opbouw

Bij de laatste stop van een ruim dertig kilometer lange tocht, die Jan en ik gisteren maakten, kwamen we terecht in de Overtuin van Huize Lyndenstein in Beetsterzwaag. Daar vielen we midden in de opbouw van een bijzonder kunstwerk in de vijver van de parktuin. Beetsterzwaag staat dit weekend, op 4 en 5 juli, weer volledig in het teken van het jaarlijkse Kunstweekend.

We gingen richting de vijver en werden daar vriendelijk ontvangen. Op de oever lagen kunstdobbers in allerlei soorten en maten, gemaakt van papier-maché of van hout. Vol enthousiasme vertelde beeldhouwster Floor van der Leun hoe het idee voor dit kunstwerk was ontstaan en hoe het uiteindelijk vorm had gekregen. Op de tweede foto toonde ze haar favoriete dobber.

Ondertussen was haar man, Roelof, in de vijver druk bezig om het net op de juiste plek te krijgen. Dat bleek een grotere uitdaging dan ze hadden verwacht, omdat in de vijver vele takken lagen die het werk flink bemoeilijkten.

Toen Roelof tevreden was over de positie van het net, gaf Floor hem één voor één de dobbers aan, waarna hij ze zorgvuldig op hun plaats bracht. De dobbers zijn aan de onderkant verzwaard met lood, zodat ze rechtop in het water blijven staan. Het bepalen van het juiste gewicht was een nauwkeurig klusje, want bij te veel lood zakt een dobber te diep weg. Om te voorkomen dat de dobbers zouden wegdrijven, werden ze in het net gestoken.

Jan zei tegen Floor dat hij zou proberen om dit weekend samen met Aafje langs te komen om het kunstwerk in zijn voltooide vorm te bekijken. Ook zegde hij toe de fotoserie naar haar te mailen, iets waar Floor en Roelof erg blij mee waren.

Jan heeft op zijn weblog eveneens verslag gedaan van deze leuke ontmoeting. Daar zijn o.a. foto’s te zien waarop Floor en ik met elkaar in gesprek zijn. We spraken over haar levensverhaal en haar loopbaan van werken in de zorg naar beeldend kunstenaar.

Na deze bijzondere ontmoeting gingen we weer op pad: Jan op zijn Joiny en ik op de fiets. We reden terug naar de thuisbasis van Jan en Aafje, terugkijkend op een mooie en gezellige dag. Tijdens de tocht heb ik meerdere keren uitgesproken hoe aangenaam verrast ik ben door de vele prachtige fietspaden en het afwisselende landschap in en rond Drachten.

Een prachtige tocht

Een paar weken geleden maakte ik samen met fotomaatje Jan een prachtige tocht in zijn omgeving. Jan reed op zijn nieuwe Joiny en ik op de e-bike. Het weer kon niet mooier zijn: niet te warm, niet te koud en met mooie wolkenpartijen. De natuur was frisgroen en de stemming opperbest.

Onze route voerde onder andere door Olterterp, Wijnjeterperschar en Heidehuizen (zie Google Maps). Jan zal deze dag in een aantal kleinere blogjes verslaan, maar ik heb ervoor gekozen om de hele serie in één keer te plaatsen.

Hier staat dit weekend een groot feest op het programma. Ik wens jullie alvast een heel fijn weekend en hoop jullie maandag hier weer te treffen. 🙂