Vanaf de Waddendijk in Lauwersoog

Na de lunch in de haven van Lauwersoog gingen onze zoon en ik naar de veerhaven.

De M.S. Esonborg, de sneldienst tussen Lauwersoog en Schiermonnikoog, was zojuist de haven uitgevaren.

Op de Waddenzee voer een groot schip onder zeil.

Beide boten stevenden met volle snelheid op elkaar af. Vanuit ons perspectief zag dat er spannend uit. Het leek net alsof ze in botsing zouden komen. In werkelijkheid zat er voldoende ruimte tussen beide boten, maar dat was vanuit ons standpunt niet te zien. Ik heb deze foto’s gebruikt tijdens een coachmoment op de afdeling. Niet alles is wat het lijkt. Het is zinvol om zaken vanuit meerdere perspectieven te bekijken. Vul niet zomaar wat in, maar bekijk de situatie vanuit een ander standpunt en stel vragen. Of zoals men zegt: “Geloof niet alles wat je ziet en denkt”.

Onderaan de Waddendijk foerageerde een groepje steenlopers. Tussen de stenen zochten ze schelpdiertjes.

Zo nu en dan vloog er een steenloper op om verderop voedsel te zoeken.

Wadlopen…

Een steenloper in vlucht.

Vissershaven, steenlopers en zwarte roodstaart

Onze eerste uitstapje met de aanwezige familieleden was naar de vissershaven van Lauwersoog.

Vanwege de kleine kinderen maakten we een korte wandeling en aten we een ijsje. Dat laatste is en blijf een groot feest voor jong en oud. Na het ijsje hebben we ons opgesplitst in kleinere groepen. Een gedeelte wilde verder de haven verkennen en een ander gedeelte wilde een bezoek brengen aan Dokkum.

Ik bleef bij de groep die de rondgang door de haven vervolgde. Op de kade streek een groepje steenlopers neer. Vanaf een grote afstand maakte ik met behulp van de zoomlens enkele foto’s.

Daarna liep ik steeds een stukje verder die kant op. De steenlopers zijn kennelijk mensen gewend want ze bleven rustig zitten. Nadat ik een fotoserie had gemaakt liep ik op een drafje achter de anderen aan.

Bij een opslagdepot voor brandstof zat een vogeltje op een hek. Onze zoon en ik herkenden dit vogeltje niet direct. Hij dacht op dat moment wel aan de gekraagde roodstaart. Thuis zag ik dat het de zwarte roodstaart was. Een vogel die ik nog niet eerder heb gezien.

De zwarte roodstaart komt oorspronkelijk als broedvogel voor in middel- en hooggebergtes, maar broedt in Nederland in het stedelijk gebied en bij moderne boerderijen. In met name industrieterreinen en grootschalige nieuwbouw vinden zij holten in muren en tal van andere plekken om te broeden. De vogel verdwijnt weer als de omgeving te groen wordt. Dat laatste zal de reden zijn dat ik deze nog niet eerder heb gezien, ik ben meer in het groen dan in de stad.

De visdief in de aanval

Terwijl ik op de de Waddendijk bij Lauwersoog te genieten van het uitzicht en met het fotograferen van de steenlopers vloog er regelmatig een visdief over. De visdief bracht dit lekkere maaltje vast naar de jongen, maar waar deze zaten heb ik niet kunnen ontdekken.

Terwijl ik daar stond werd ik op een gegeven moment belaagd door visdieven.

Met veel herrie kwam de visdief aanvliegen en scheerde dan vlak boven mijn hoofd. Dat was best een rare gewaarwording

Ik had verhalen gehoord van buizerds en eksters die mensen werkelijk aanvallen en wist dus niet wat deze visdieven van plan waren. Deze visdieven vlogen echter niet lager dan een meter boven mijn hoofd.

Ik ben dus blijven staan en heb getracht de aanvallen op beeld vast te leggen.

Terwijl het ene peloton bezig was met de aanval ging de andere gewoon door met het verzamelen van voedsel.

Sluitertijd 1/2000, f/9, ISO 400, Shutter priority, brandpuntsafstand 235 mm.

Ik heb daar ter plekke nog wel even aan de film ‘The Birds’ gedacht.

Steenlopers bij Lauwersoog

Terwijl ik richting de R.J. Cleveringsluizen keek zag ik onderaan de dijk scholeksters en kleine steltlopertjes lopen. Al snel zag ik dat het steenlopers waren.

Steenlopers en scholeksters stonden gebroederlijk bij elkaar.

Ook deze fotoserie is gemaakt met mijn nieuwste aanwinst. Met de Canon 100 – 400 mm objectief. Dit objectief heb ik tweedehands gekocht, nieuw is mij veel te duur. 😜

Steenlopers zijn vooral op dijken en strekdammen te vinden.

Er vloog een groepje op om vervolgens een eindje verderop weer neer te strijken.

Terwijl ik daar aan het fotograferen was gebeurde er nog iets bijzonders, maar daarover morgen meer.

Uitzicht op de Waddenzee

Na de fotosessie in de vissershaven fietste ik naar de veerhaven van Lauwersoog. Vanaf hier vertrekt de veerboot naar Schiermonnikoog.

Ik zette mijn fiets onderaan de dijk en liep de dijk op.

Vanaf de dijk had ik uitzicht over De Waddenzee. De blik naar het oosten.

Naar het westen hebben we zicht op de R. J. Cleveringsluizen. Op dit moment wordt er groot onderhoud gepleegd aan de sluizen.

Maar het mooiste uitzicht vind ik het uitzicht over de Waddenzee. Aan de horizon ligt het Waddeneiland, Schiermonnikoog.

De veerboot van 15.30 uur voer de haven uit op weg naar Schiermonnikoog.

Onder aan de dijk ontdekte ik iets bijzonders, maar daarover morgen meer.

In de vissershaven van Lauwersoog

Tijdens mijn vakantie maakte ik een fietstocht in de omgeving van het Lauwersmeer en Lauwersoog. Ik was er op een vrijdag en dat is de dag dat de kotters binnenvaren met hun vangst.

Het binnenvaren trekt altijd veel bekijks.

Ik maakte een rondgang door de vissershaven.

Op de kade stond een chauffeur naast zijn vrachtwagen te wachten. Hij stond te wachten op een kotter met vertraging. We raakten aan de praat. In zijn werkzame leven is hij beurtelings visser en chauffeur geweest. Hij liet een foto zien van de kotter waarop hij als 11-jarige jongen begon. We praatten over de visserij, over het leven als visser en als chauffeur en over de gevolgen door het verbod op pulsvissen.

En daar was dan eindelijk de kotter gearriveerd. Op die kotter werken vier mannen. Ik dacht altijd dat ze beurtelings werken en slapen, maar dat had ik mis. De kotter vaart in de nacht van zondag op maandag na middernacht uit en komt vrijdag in de loop van de middag aan wal. In die periode werken de mannen dag en nacht door en slapen tussendoor een half uurtje!

Deze kotter vist op kreeft. Doordat de concurrentie van Engeland, door de Brexit, is weggevallen is dat een lucratievere bezigheid geworden.

Vanuit de vrachtauto worden lege kratten aangesleept die gaan aan boord voor de komende week. De kratten met de vangst worden uit het ruim getakeld en in de vrachtauto gezet.

En toen ging het mis. De bakken vielen uit de takel en kwamen op de kant op het dek terecht. Dat was nog een geluk, want het gebeurt ook wel eens dat de vangst tussen wal en schip belandt.

De kreeften werden weer in de bakken gedeponeerd en het geheel ging de vrachtauto in.

Deze vrachtwagen gaat met de lading van twee kotters naar Urk. Daar wordt de kreeft verwerkt en getransporteerd naar het buitenland. De chauffeur legde nog even twee kreeften klaar voor de fotograaf…