Veerboot Texel

Afscheid van Texel en drieteenstrandlopers

/ Jetskefotografie / 11 Comments

Vandaag laat ik de laatste fotoserie zien van ons verblijf op Texel, begin juni.

Op de een na laatste dag namen we afscheid van onze zoon. Dat blijft altijd een lastig moment. We hadden samen een heerlijke week beleefd. In het weekend waren al onze kinderen aanwezig en onze zoon bleef nog wat langer. Juist die extra tijd samen maakte het afscheid niet gemakkelijker. Toch kijken we met veel plezier terug op een week vol mooie momenten, fijne gesprekken en dierbare herinneringen.

Nadat ik onze zoon die avond bij de veerboot had uitgezwaaid, reed ik naar strandpaviljoen Peek aan Zee, in de hoop daar drieteenstrandlopers te kunnen zien en fotograferen.

Op het strand zag ik aanvankelijk alleen vijfteenafdrukken, maar verderop ontdekte ik ook de karakteristieke pootafdrukjes van drieteenstrandlopers. Dat was een veelbelovend.

Het duurde niet lang of een groepje drieteenstrandlopers streek niet ver bij mij vandaan neer, vlak langs de vloedlijn. Precies waarop ik had gehoopt.

Drieteenstrandlopers foerageren razendsnel in de zone waar de golven zich net hebben teruggetrokken. Daar bevinden zich, vlak onder het zandoppervlak, allerlei kleine prooidieren. Al rennend pikken of trekken ze deze behendig uit het zand.

Hun naam danken ze aan het feit dat ze, in tegenstelling tot de meeste andere steltlopers, slechts drie tenen hebben. De achterteen ontbreekt. Daardoor kunnen ze zich extra snel en wendbaar over het strand bewegen,

Wandelaars en loopeenden

/ Jetskefotografie / 8 Comments

Op de derde dag van onze vakantie op Texel kwamen er nog meer familieleden op bezoek. Mijn jongste zus en haar jongste zoon kwamen ‘s ochtends op tijd met de boot over.

Vorig jaar hebben mijn man en mijn zusje in drie dagen tijd het gehele traject langs de Noordzeekust op Texel gewandeld. Dit jaar hadden ze als doel om het gehele traject langs de Waddenzee te voltooien. Dat was de reden dat wij ze bij de boot stonden op te wachten. Ze startten namelijk meteen bij de boot met hun missie. Voor in de middag heb ik ze weer opgepikt bij de IJzeren Kaap. Ze hadden een wandeling van 13,6 kilometer gemaakt.

Terwijl een grote neef zorgde dat de auto en de zoon van mijn zus bij het vakantiehuis kwamen maakte ik met de auto een tochtje over het eiland. Wat betreft het weer hadden we twee hele mooie dagen gehad, maar op die eerste pinksterdag viel het weer tegen. Dat was met name sneu voor de nieuwste gasten.

In de buurt van dit huis parkeerde ik de auto en maakte een korte wandeling richting de schapenboet. Een boet is een Westfriese benaming voor schuur of bijschuur. De aanduiding komt voor in het noordelijk deel van Noord-Holland. Op het Texel duidt de benaming vooral een kleine schuur aan die diende als opslag voor hooi en ander voer voor de schapen. Vrijwel alle schapenboeten staan op Texel met de platte kant (en de toegangsdeur) naar het noordoosten, omdat de wind op Texel voornamelijk uit het zuidwesten waait. Het dak van de schapenboeten is bedekt met riet of dakpannen en de relatief lage muren, hebben kleine raampjes. Schapen stonden echter nooit zelf in een boet, daar was de schuur te klein voor. De schuurtjes op Texel werden gebouwd op land dat ver bij de boerderij vandaan lag. De boeten hebben een karakteristieke vorm, met een zadeldak dat aan één kant is afgeschuind. Hoewel de meeste vanwege ruilverkaveling in onbruik zijn geraakt, is een aantal van deze karakteristieke schuren behouden en gerestaureerd. Bron is Wikipedia. Terwijl ik de schapenboet stond te bestuderen kwam vanuit het niets drie loopeenden aangelopen. Ze waren niet bang voor mij, ze passeerden mij en verdwenen in het weiland naast de schapenboet. Een bijzondere ontmoeting.