Witte kluifzwam in Waterloopbos

Vanaf het pad zagen we verscholen in het bos wederom een schaalmodel. We verlieten het pad om ook dit model vast te leggen.

Op weg daar naartoe wees mijn vriendin mij op een zwam. Ze wist zelfs de naam van deze zwam te vertellen. Het was maar goed dat ze mij erop wees, want anders was ik er zo aan voorbij gelopen. Het was een witte kluifzwam.

Een kluifzwam, met name de steel doet met een beetje fantasie denken aan een hondenkluif.

Ik heb dit ‘hondenkluifje’ maar eens van alle kanten goed bekeken en vastgelegd.

 

 

Golfmakers in het Waterloopbos

Vandaag neem ik jullie opnieuw mee naar een restant van de ruim 30 schaalmodellen in het Waterloopbos en wel naar de golfmakers.  In deze serie komen de  herfstkleuren weer volop naar voren. Ik vind de kleurenpracht overweldigend.

In het water staan de restanten van 7 golfmakers. De schotten die zich half boven en onder de waterlijn bevonden schoven heen en weer. Door deze beweging ontstonden er golven. Bij de huidige modellen zijn de houten planken van de schotten vergaan.

Het bekijken van de modellen aan de achterkant leverde mooie doorkijkjes op.

Jan schreef  in een antwoord dat hij op t.v. had gezien dat een aantal modellen zijn gerestaureerd, zodat de werking van de golfslag weer is te zien. Die modellen hadden we tijdens onze wandeling gemist. Ik heb op internet gezocht en kwam het verhaal tegen op deze site.

Op dit filmpje kun je mooi zien hoe de werking is van de gerestaureerde golfmakers. Hoe knap het ook allemaal is en hoe mooi het allemaal heeft gewerkt, ik hoop wel dat ze de meeste schaalmodellen met rust laten. Uit fotografisch oogpunt vind ik de half vergane modellen die in het bezit zijn genomen door de natuur vele malen mooier dan de gerestaureerde modellen.

Spelen met water in het Waterloopbos

Vandaag neem ik jullie mee naar het volgende schaalmodel in het Waterloopbos, zie Google Maps. Tijdens het maken van dit blog zocht ik naar meer informatie over de schaalmodellen en zo kwam ik terecht op de site van Abe Hoekstra. Hoekstra was werkzaam bij het Waterloopkundig Laboratorium van 1966 tot 1996. Op die site kun je o.a. lezen waarom deze locatie zo geschikt was voor het maken van een Waterloopkundig laboratorium. 

Op deze site zijn foto’s van de modellen te zien uit de tijd dat het Laboratorium functioneel was. Toen ik door de foto’s scrolde besefte ik pas hoe belangrijk dit Waterloopkundig Laboratorium wereldwijd is geweest. 

Door de snelle ontwikkeling van de computer werd het mogelijk om bijvoorbeeld havens en rivieren op het beeldscherm te modelleren en modelberekeningen te laten uitvoeren. Het bouwen van schaalmodellen was niet meer in alle gevallen nodig. Een groot deel van het terrein was dan ook overbodig geworden.

Het Waterloopkundig Laboratorium heeft in die tijd de keuze gemaakt om te concentreren in Delft. Als gevolg daarvan heeft het Waterloopkundig Laboratorium in 1996 dit terrein verlaten. Een groot deel van het terrein was al eerder verkocht aan een projectontwikkelaar. Deze had plannen om er een ​​bungalowpark van te maken. Deze plannen zijn niet doorgegaan. Sinds 31 december 2002 is Natuurmonumenten eigenaar van het terrein.

Het Waterloopbos is interessant en leuk voor jong tot oud. De kinderen kunnen er heerlijk met water spelen.