Zaagbek en krakeend

Op de middag dat ik bij de kijkwand was kwam er ook een zaagbek voorbij. De grote zaagbek is een wintergast in Nederland. Helaas bleef deze zaagbek ver bij de kijkwand vandaan.

Zij aan zij met de wilde eenden foerageerde er een ook krakeend. De wilde eend en de krakeend zijn nauw verwant aan elkaar zo las ik op deze site.

Ze zochten hun voedsel langs de oevers en dat gaf deze weerspiegeling in herfsttinten.

Als afsluiting een paartje wilde eend bij zonsondergang.

Spielerei

Ik wandelde door de tuin van het resort naar de zonsondergang aan de Egeïsche Zee.

De hele dag was een Duits gezin bezig geweest met het maken van een kunstwerk. Nou ja kunstwerk is een wat groot woord, het is meer spielerei. Ze hadden een geul gegraven waarin het zeewater stroomde. Van het natte zand druppelden ze een burcht. Dit meisje had overdag ook meegeholpen.

Een burcht van druipsteen of beter gezegd van druipzand…

De ondergaande zon schoof iedere dag een stukje verder richting het Griekse eiland Samos.

Zonsondergang

Dit was het uitzicht op de Egeïsche Zee vanaf ons balkon.

Dagelijks wandelde ik door de tuin naar het strand om te genieten van de ondergaande zon.

Ik heb wel getracht variatie aan te brengen in de series van de zonsondergangen.

Deze keer koos ik voor een laag standpunt. Daarvoor plaatste ik mijn spiegelreflex op een mini tripod statief. Dit handige statief kreeg ik een paar jaar geleden op mijn verjaardag van Jan en Aafje.

Jullie hebben vast gemerkt dat mijn frequentie voor het plaatsen van berichten is afgenomen. Dat heeft zo z’n redenen.

Vorige week ontdekte ik dat een deel van mijn vakantiefoto’s is verdwenen. Bijna de helft van de mappen zijn leeg. Ook in de back-up zijn die mappen leeg. De geheugenkaart was ook al gewist. De computer en de geheugenkaart zijn nu bij de computerzaak om te kijken of ze terug te vinden zijn.

De tweede reden dat ik wat minder blog is, is dat ik ziek ben door Corona. Ondanks het gevaccineerd zijn en het voorzichtige gedrag ben ik toch besmet geraakt. Echt balen. Ik kreeg de vaccinatie tijdens de allereerste ronde. Wellicht dat de immuniteit was afgenomen.

Gelukkig heb ik nog een laptop en kan ik wel bij jullie langskomen en reageren.

Een visser bij zonsondergang

Onlangs waren we op vakantie in een resort aan de Egeïsche Zee. Deze keer had ik behalve de Nikon bridgecamera ook de Canon spiegelreflex camera meegenomen. De komende tijd zal ik van deze vakantie een aantal series laten zien.

Op de eerste avond was ik net te laat om de zon onder te zien gaan. Nadat de zon achter de horizon was verdwenen was het ook nog genieten van de roodgekleurde lucht en zee.

Een visser zette zijn netten uit.

Een haas bij de zonsondergang

Zondag was het een regenachtige dag. Voor in de avond brak de lucht open. Het had er alle schijn van dat het wel eens een mooie zonsondergang zou worden. Ik ging met de camera op stap en zocht een originele plek en wel bij molen de Gooijer.

Terwijl ik de auto parkeerde zag ik de haas zitten. Wat een geluk dat ik vlak voor vertrek mijn handzame Nikon met sterke zoom nog had mee gegrist.

Voorzichtig liet ik mijn autoraam zakken. Wonderwel bleef de haas zitten waar die zat.

Het volgende moment ging de haas een meter verderop zitten, maar nog steeds mooi binnen het bereik van mijn camera.

Ik mocht zelfs nog inzoomen op de kop.

En wat betreft de zonsondergang dat wordt vervolgd.