Dwarsgracht en Jonen

Op een mooie middag in december maakte ik een wandeling in buurtschap Dwarsgracht. De meeste inwoners van Dwarsgracht kunnen niet met de auto bij hun huis komen. Ze moeten gebruik maken van een boot, de fiets of de benenwagen.

Vanaf het bruggetje, te zien op bovenstaande foto, richtte ik mijn blik naar het oosten.  Een kleine rimpeling trok door de Cornelisgracht.

Nadat ik ook een foto had gemaakt richting het westen vervolgde ik het pad wat leidt naar buurtschap, Jonen.

Terwijl ik daar wandelde voer er een bekende voorbij. Een eindje verderop legde hij de boot aan de wal en maakte aanstalten om aan de slag te gaan met een bosmaaier. Maar voordat het zover was praatten we eerst bij.

Ik wandelde verder en kwam langs een paartje zwanen, langs goudgeel riet en langs een tjasker.

Ik had bewust gekozen voor een wandeling in deze omgeving omdat ik over bijzondere werkzaamheden had gelezen op de site van RTV Oost. In de verte waren meerdere machines druk bezig. Er was geen mogelijkheid om er dichterbij te komen, daarvoor zou ik een aantal sloten moeten oversteken. Door flink in te zoomen kon ik de werkzaamheden enigszins dichterbij halen.

Iets later kwam ik aan in Jonen. Het avondlicht viel over Jonen. Jonen ligt daar idyllisch, maar ook ge├»soleerd. Vanuit Dwarsgracht is het ongeveer 1,5 km fietsen of wandelen naar Jonen. Vanuit het westen is het dorp alleen te bereiken per fietsveerpont. Aan die kant van het water is er wel gelegenheid om de auto te parkeren.

Vanaf Jonen wandelde ik weer terug naar Dwarsgracht. Deze keer verliet ik het verharde pad en koos voor een onverhard wandelpad. Al snel bleek dat dit niet zo’n goede keuze was. Met wandelschoenen was de diepe plas geen optie. Er zat niets anders op dan over de takken en tussen de takken door te klimmen.

Terug in Dwarsgracht maakte ik nog een foto van het beeld van de baggeraar.

De fijne en zonnige middag eindigde met een mooie zonsondergang.