Vorig weekend waren we te gast bij vrienden die op vakantie waren in Giethoorn. Voor de zekerheid had ik mijn handzame Nikon bridgecamera meegenomen. Lopend over trilveen, struinend langs het riet zag ik sprinkhaantjes zitten en vooral wegspringen. Ik haalde mijn Nikon uit de tas en ging op jacht…
De moerassprinkhaan is een van de grootste veldsprinkhanen van ons land. Met name de vrouwtjes zijn fors met 3,5 cm en ruim een centimeter groter dan de mannetjes. De sprinkhanen zijn bont gekleurd. Ze hebben een groengele basiskleur. De achterpoten hebben een gele ring onder een zwarte knie. De onderkant van de dijen is rood. Op de vleugel loopt een geelwitte streep. De vrouwtjes zijn meer variabel. Ze kunnen een rode of roze basiskleur hebben.
Sprinkhanen maken geluid zodat mannetjes en vrouwtjes elkaar vinden. De moerassprinkhaan schopt daarvoor met zijn achterpoot naar achteren langs de vleugel. Het zijn luide trage tikken; tik … tik … tik. Het doet sterk denken aan het getik van schrikdraad.
Als je het geluid eenmaal herkent dan is het niet te missen. Ook de beweging van de achterpoot om het getik te produceren is dan goed te zien.
In de zon zijn ze niet echt mooi om te fotograferen. De zon weerkaatst flink op de gladde sprinkhaan. Bij onderstaande foto heb ik mijn eigen schaduw gebruikt. Voor prachtige foto’s van de moerassprinkhaan verwijs ik naar de site van Paul van Hoof.
En later op de middag hebben we heerlijk gevaren.
Mooie foto’s van deze sprinkhaantjes, Jetske. Het was natuurlijk maar bijvangst van een gezellig middagje bij vrienden, maar het stemt me toch tevreden dat je weer een camera had m meegenomen.
Toch ontkom ik niet aan een kleine correctie. Je schrijft: ‘Ook de beweging van de achterpoot om het getik te produceren is goed te zien …,’ maar dat werkt voor de kijker natuurlijk pas wanneer je er een filmpje van maakt. 😉
En dan nog even dit: niet te bescheiden, jouw foto’s doen niet onder voor die van Paul van Hoof.
Bij de foto’s van Paul vond ik de achtergrond heel mooi rustig. Ik vind mijn foto’s wat rommelig. Wellicht dat ik met de macrolens een ander effect had gekregen.
Dat laatste zou ik net schrijven, met je echte macrolens was het helemaal af geweest, maar vooral je 3e en 4e foto vind ik nu ook al erg mooi.
Ik kwam er net achter dat ik de laatste 3 foto’s niet had toegevoegd in het bericht Bij deze alsnog. 😃
Nou ja zeg … Wel een beetje scherp blijven Jetske, ik had het welbekende bruggetje en het uitzicht over het water niet graag willen missen. 😉
😊
De mannen waren aan het vissen. En mijn vriendin vond het leuk dat ik voor haar op zoek ging naar kikkers. Zij heeft wat met kikkers. Zij had ze nog niet gevonden en ik vond ze wel. En toen ik op zoek was naar de kikkers vond ik ook de moerassprinkhaantjes.
Ik heb een filmpje wel overwogen, maar de omstandigheden waren niet ideaal. Ik zal de tekst iets aanpassen. 😉
Op de juiste plek weet jij zo ongeveer alles wel te vinden. 🙂
Een geluk voor ons dat je de camera erbij had, anders hadden we je mooie sprinkhaan foto’s moeten missen.
Daar was ik ook blij mee. Ik was ook graag de uitdaging aangegaan met de macrolens.
Mooie beelden weer, het is inderdaad wel lastig om glimmers te vermijden in het (harde) zonlicht. Maar gebruik maken van je eigen schaduw is wel een slimme oplossing en geeft een heel mooi resultaat.
Dank je wel, Hanry.
De 3e en de 4e foto vind ik echt wel knap hoor. Blijkbaar werkten ze ook goed mee om zich te laten fotograferen 😉
De meeste sprongen er snel vandoor hoor. Maar zoals je inmiddels wel weet, geef ik niet snel op. 😂
Het geluid van deze sprinkhanen is inderdaad niet te missen 😀