Aan het einde van de middag maakte ik een rondje door de tuin. In de opening van het nestkast zat een jong van de koolmezen. Ik haalde snel mijn camera en statief van binnen en stelde mij verdekt op achter de appelboom.

De eerste foto van het jong had ik nog maar amper gemaakt toen er een ouder kwam aanvliegen met een vette rups.

Ik was zoekende naar het juiste standpunt in verband met de zon en koos voor een plekje op de akker aan de westkant van het nestkastje. De ouder kwam aangevlogen met een nachtvlindertje in de snavel.

Tijdens de overdracht wist de vlinder te ontsnappen en dwarrelde naar beneden. Even leek het erop dat de koolmees erachter aan zou gaan, maar hij hield het toch voor gezien.

Ik was nog niet tevreden over mijn gekozen plekje en koos een ander standpunt. Vandaar had ik beter zicht op de jongen in en achter de vliegopening. Op dat moment had ik nog niet helder hoe het er voor stond. Waren ze zover om uit te vliegen? Was dit het eerste jong wat op punt stond om uit te vliegen of was het misschien de laatste? Wat ik wel wist dat dit een jong was met drempelvrees…

Plotseling hoorde ik boven mijn hoofd het gepiep van een jonge koolmees. Dat gaf duidelijkheid. Ze waren aan het uitvliegen en het dralende jong in de opening was dus niet de eerste.

Door het gescharrel achter en in de vliegopening kreeg ik in de gaten dat er nog meerdere jongen moesten uitvliegen. Wat een geluk dat ik dat mocht meemaken. Fijn dat de zon op het nestkastje en de naastgelegen appelboom scheen. De appelboom waar de jongen in landden zit dit voorjaar niet goed in blad. Na de snoeibeurt in de winter heeft deze boom het moeilijker om te herstellen. Dat is vervelend voor de boom, maar een gelukje voor de fotograaf.

En toen was het dan toch eindelijk zo ver, het jong vloog uit en landde op een tak boven mijn hoofd.

Op het uitvliegen van het volgende jong hoefde ik minder lang te wachten.

De laatste twee lieten weer heel lang op zich wachten. De boer had in tussentijd de akker achter ons huis geploegd en gefreesd en was al bezig met het inzaaien van de mais. We hadden al een aantal keren glimlachend naar elkaar gezwaaid. Hij zal het vast zonde van de tijd hebben gevonden dat ik daar zolang stond te wachten. 😉

Het uitvliegen van de laatste jongen heb ik niet meer afgewacht. Ik vond het welletjes. De eerste foto maakte ik om 18.27 uur en de laatste om 20.22 uur.