Ik fietste over het Dwingelderveld en hoorde het kenmerkende gezang van de geelgors. De fiets zette ik naast het fietspad en wandelde naar de hoge boom waaruit het gezang klonk. Hoe ik ook speurde ik kon de geelgors niet vinden.
Terwijl ik stond te zoeken naar de geelgors landde er bovenin in die boom een grauwe klauwier. Dat was nog eens een cadeautje.
De grauwe klauwier heeft in de regel een hoge uitkijkpost. Vandaar heeft hij mooi zicht op een eventuele prooi. Deze keer dook de grauwe klauwier naar beneden en ving een libel uit de lucht.
De libel was snel verschalkt en de grauwe klauwier bleef nog even nazitten op een lage struik.
Een paar tellen later ging hij weer terug naar een plekje bovenin de boom. Hij koos voor een uitzichtpunt op het topje van een dode tak. Voor mij was dat ideaal want zo had ik hem vrij in beeld.
Wordt vervolgd.
Heel mooi in de vlucht en tegen de blauwe lucht.
Wauw dat zijn weer prachtige foto’s! Hij ging mooi hoog zitten.
Een heel mooi plekje voor mij om de grauwe klauwier te fotograferen.
Ja zalig. Het was ook voor ons of mij dan weer genieten.
Bijzonder knappe foto’s tegen de blauwe lucht en wat een geluk dat hij op zo’n open plekje ging zitten
Daar was ik inderdaad ook heel blij mee.
Waauw…..zo gaat het vaak dat je eigenlijk naar iets anders op zoek bent.
Mooi die twee duikvlucht foto’s !
Fijne zondag !
Met die foto’s ben ik heel blij want de stilzittende grauwe klauwier had ik al vaak genoeg. En zo smaakt het altijd naar meer…. 😉
Mooi! Het zat je niet echt tegen op dat moment.