Nadat ik genoeg foto’s had gemaakt van de surfers, besloot ik mijn wandeling langs de vloedlijn voort te zetten. Af en toe bleek ik staan om ge genieten van de mooie lucht, het ritmische geluid van de golven en de zilte geur van de zee.

Tot mijn grote vreugde scharrelde daar een drieteenstrandloper. Deze strandloper is meestal te vinden op stranden, waar hij heen en weer rent in de branding om kleine prooidieren zoals wormen, kreeftjes en andere zeediertjes te zoeken.

De drieteenstrandloper dankt zijn naam aan de drie tenen aan elke poot. Wat ontbreekt, is de achterteen, die veel andere vogels wel hebben. Dit zorgt ervoor dat de drieteenstrandloper gemakkelijk kan rennen op zand en modderige oppervlakken, wat cruciaal is voor zijn voedselzoekgedrag langs de kust.

Ik vind het zo’n koddig gezicht hoe dit vogeltje over het strand rent; ik zou er uren naar kunnen kijken en blijven fotograferen…

Na deze gouden momenten liep ik terug naar de auto. Onderweg appte ik met de andere gezinsleden om te vragen waar ze waren. We spraken af elkaar te ontmoeten op het strand bij De Koog om samen naar de zonsondergang te kijken. Die fotoserie zal nog even moeten wachten, want ik heb besloten om de serie over Texel daarmee in stijl af te sluiten.