De volgende uil die de show mocht stelen was de kerkuil.
De kerkuil werd op een ouderwets landbouwwerktuig gezet in een kruidenrijk grasland.
De kerkuil vloog een aantal keren naar de rij fotografen en daarbij koos hij tot drie keer toe mijn schouder uit. Cor maakte daar een foto van.
Het meest kenmerkend is de hartvormige gezichtssluier van de kerkuil. Deze varieert van helder wit tot bruinachtig wit. Dat hangt samen met de in Europa voorkomende ondersoorten. De in Zuid- en delen van West-Europa voorkomende ondersoort heeft een zuiver witte tot licht gevlekte onderzijde. In Nederland komt overwegend de ondersoort voor met een geelbruine en gespikkelde onderzijde.
Het is een Kerkuil Jelske, maar daarom niet minder fraai!
Dankjewel voor je correctie! Ik moet nog veel leren en ook wat betreft de uilen. 😉
Ik had voor de volgorde het lijstje van de gastvrouw gehanteerd en het niet gecheckt. Dom.
De steenuil werd dus ook getoond, maar die zat stil op een donker plekje in een struik. Die foto’s zijn niet echt mooi en komt niet voorbij op mijn weblog.
Die nachtvogels zijn ook lastig. Het is alweer een aantal jaar geleden dat ik uilen heb gezien. Sinds ik vogels ben gaan fotograferen heb ik ze nog niet in beeld gehad. Steenuilen komen hier in de buurt bij mijn weten niet voor. Kerkuilen heb ik wel eens in het licht van de koplampen voorbij zien vliegen. Ransuilen wel een boom overdag op een roestplek. Velduilen kun je soms overdag in jaren met een muizenplaag zien jagen. Ooit heb ik een Sneeuwuil op Terschelling gezien toen er in 2014 meerdere op de wadden waren gesignaleerd. Als je “sneeuwuilen in Nederland” googelt kun je daarover wel informatie vinden.
Dank voor je toelichting.
Ik heb ook een keer een uil op een paaltje gevangen in de koplampen. Dat was jaren geleden en ik weet niet meer wat voor uil dat was.
De ransuil herken ik wel gemakkelijk door de kenmerkende oren en ook al eens gefotografeerd.
De sneeuwuil komt hier ook nog voorbij. Dat vond ik de mooiste uil op die dag.
Mooi!!!
Wat een machtig mooie vogel. En dat hij zomaar op jouw schouder landde. En dat tot drie keer toe. Hij weet goede vrienden eruit te halen.
Het was een verrassend moment dat hij op mijn schouder landde. Ik vond het overigens niet eng, maar heb wel de vingers in de oren gedaan tijdens het gekrijs van de uil. Het oversteeg het toegestane decibels. 😉
Mooi om zo’n kerkuil nu zowel staand als vliegend eens goed te kunnen bekijken. Hij is wel echt erg mooi.
Helemaal mee eens. 😀
Schitterend maar zag er nog nooit eentje in de natuur.
Hier is overal veel verkeer en drukte, misschien is dat de rede
Ik was een keer op een boerderij en daar wees de eigenaar mij op een uil in een hoge oude schuur. Dat was een kerkuil, zo heb ik mij laten vertellen. Het was er zo donker dat ik er geen foto van heb kunnen maken.
Mooi Jetske !
Ik zag ook een aantal soortgelijke foto’s op zoom.nl voorbij komen.
Die foto’s waren vast nog een stukje gedetailleerder dan die van mij.
Ik kijk de laatste tijd regelmatig op zoom.nl en heb daar ook een account. Er komen mooie foto’s voorbij moet ik zeggen. Die van jou zouden er zo tussen kunnen 😀
😊
Hoe leuk is dit, de kerkuil die jou eruit koos.
Het was wel verrassend.
Toen de kerkuil begon te krassen heb ik de vingers in de oren gedaan, want het oversteeg het aantal toegestane decibels. 🙉
Ja, dat kan ik me goed voorstellen. Zou voor mij ook te lawaaierig zijn, zo’n schril en scherp geluid.
Blijft wel heel mooi, vooral met die gele bloemen errond.
nice
😊