Boven een van de terrassen hangen druivenranken. Ze zorgen voor volop schaduw, zowel op het terras als in huis – en die koelte is op warme zomerdagen meer dan welkom. Langs dezelfde draden klimt ook een passiebloem.
In verband met de renovatie van de achtergevel moesten zowel de druiven als de passiebloem flink worden teruggesnoeid en omgeleid. Maar gezien hun uitbundige groei en bloei lijkt het erop dat ze daar geen enkele hinder van hebben ondervonden.
De passiebloem klimt niet alleen langs het staaldraad, maar mag ook als een sluier naar beneden hangen. Dat geeft een mooi, natuurlijk effect boven het terras en zijn de bloemen op ooghoogte te bewonderen. Elke bloem blijft maar 1 à 2 dagen open, maar dat is geen probleem, de plant blijft tijdens het groeiseizoen voortdurend nieuwe knoppen vormen. De passiebloem bloeit maandenlang door, meestal vanaf juni tot in oktober. Leuk detail vind ik hoe de kleine spiraaltjes zich vastgrijpen aan het draad. Het is handig én mooi om te zien hoe de plant zichzelf zo houvast geeft.
Nog een foto van de passiebloem, dit keer vanuit een ander perspectief. Op de achtergrond zie je twee oleanders in pot. Op een later moment zoomen we in op de bloemen van de oleander.
Prachtig!
Zonnige groet,
Dank je Rob.
Het is hier meer een bewolkte groet. ☁️😉
Wat een mooi, groen, koel terras. Ja, de passiebloem is een prachtige kruiper.
Dank je.
Toch zitten we daar niet vaak mee, we zitten het meest onder de veranda.
Het zijn heel dankbare bloemen. Ze hangen daar mooi met de druiven en vormen een prachtige overkapping.
Ik vind het een voorrecht om zo’n natuurlijke overkapping te hebben.
Vol passie, deze beelden.
Mooie beeldspraak. Dank je.
Het ziet er prachtig uit. Bovendien heeft het een lekker verkoelend effect aan die kant van het huis.
In deze weken met wisselvallig weer is het geen issue, maar we kennen ook dagen met tropische temperaturen en dan is het heerlijk. Er gaat niets boven schaduw door bomen en beplanting.
Dat laatste klopt helemaal. Op warme dagen zit ik hier in de tuin af en toe wel eens even onder de hazelaar. Daar heb ik vanmiddag even gestaan toen ik in de tuin werd overvallen door een buitje dat niet op de radar stond. Zo lang het niet te lang en te hard regent, is het ook een prima paraplu. 🙂
Leuk dat je nog even begon over die spiraaltjes, waarmee ze zich vastgrijpen. Daar heb ik vorig jaar met veel plezier een serie van gemaakt: Lijnenspel in de passiflora.